رهبر سابق جدایی‌طلبان کاتالونیا: بارسا هرجا بخواهد بازی می‌کند

رهبر سابق جدایی‌طلبان کاتالونیا: بارسا هرجا بخواهد بازی می‌کند


به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، کارلس پوجدمون، رهبر سابق جدایی‌طلبان کاتالونیای اسپانیا و رئیس پیشین دولت محلی این منطقه می‌گوید استقلال کاتالونیا از اسپانیا فرصتی برای اروپا است. وی پیگیری حق استقلال و خودمختاری را راهی برای تقویت ارزش‌های اروپا و توانمندسازی مجدد شهروندان می‌داند و می‌گوید: «پیگیری حق خودمختاری،‌ در عینِ نفی خشونت و جنگ، و ایجاد یک صدا برای شهروندان کاتالونیا به نظر من راهی است برای تقویت (ارزش‌های) اتحادیه اروپا. یعنی دموکراسی. و بیش از همه پیوندی است با آنچه که دوباره توانمند ساختنِ شهروندان می‌خوانیم.»

رئیس سابق دولت محلی کاتالونیا رویکرد استقلال طلبی مردم را فرصتی برای غلبه بر «ناخرسندی‌هایِ بسیاری از شهروندان در اروپا» و نارضایتی‌هایی می‌داند که به سیاست کشورهای اروپایی نیز سرایت کرده است.

به نوشته یورونیوز، کارلس پوجدمون لزوم مستقل شدن منطقه کاتالونیا را خارج شدن از چهارچوبِ بحث کلاسیکِ تشکیل دولت ملت‌ها می‌داند. وی با تاکید بر اینکه این خواست بیش از هر چیز بر مبنای رویکرد دموکراسی و در دست گرفتن امور داخلی این منطقه است می‌گوید: «مسئله هویت و دلایل این امر از چهل سال پیش در کار بود، یعنی حتی زمانی که در مجلس کاتالان هیچ فرد منتخبی پشتیبان استقلال کاتالونیا نبود. امروز دلایل دیگری در کار است و اتفاقات دیگری هم افتاده که بیشتر به رویکرد ما به دموکراسی و اداره امور توسط خودمان مربوط می‌شود. ضمنا ابزارهای دیگری در دست داریم که با آنها می‌توانیم به توسعه جامعه‌ خودمان و جهان کمک بیشتری بکنیم.»

پوجدمون اصلاح قانون اساسی اسپانیا را که چهل سال از ایجاد آن می‌گذرد لازم دانسته و درباره طرح پدرو سانچز، نخست وزیر جدید اسپانیا برای اصلاح قوانین مربوط به خواست استقلال می‌گوید: «او فقط درباره همه‌پرسی و یک دولت صحبت کرده، اما من می‌پرسم دقیقا به چه منظور؟ ما این را پیشتر در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ امتحان کردیم. ما یک نظام‌نامه جدید را با اکثریت کاتالان‌ها در مجلس اسپانیا تصویب کردیم و با همه‌پرسی به آن اعتبار دادیم. اما در آخر، دادگاه قانون اساسی که از سوی خوزه ماریا اَسنار مأمور بررسی آن شده بود کاملا این نظام‌نامه را ملغی کرد. بنابراین احکام این دادگاه فعلا ما را محدود می‌کند و نمی‌توانیم از آن پیشتر برویم.»

رهبر استقلال طلبان کاتالونیا ضمن تاکید بر اینکه استقلال تنها راه‌ حل نیست، دلیل پیگیری خواست استقلال در منطقه کاتالونیا را اینگونه توضیح می‌دهد: «ما در طول چهل سال که از قانون اساسی اسپانیا می‌گذرد، همه راه‌ها غیر از خواست استقلال را امتحان کرده‌ایم. اما در آخر گزینه‌ای که باید روی میز باشد، این است که چنین تصمیمی حق شهروندان کاتالونیا است. این تصمیمی نیست که دو دولت یا دو مجلس بتوانند آن را بگیرند. شهروندان کاتالونیا باید بتوانند «آری» و «نه» بگویند و برای مدیریت کردن نتیجه این کار به توافق برسند.»

وی درباره احتمال به نتیجه رسیدن مذاکرات و حاصل شدن توافقی درون دولت اسپانیا و تشکیل دولتی مانند دولت‌های فدرال آلمان می گوید:‌ «یعنی آیا حاضریم برنامه‌ دولت اسپانیا را تغییر بدهیم و به سوی استقلال پیش برویم؟ حاضریم به سوی “واگذاری قدرت” یا فدرالیسمی برویم که همیشه حرفش را زده‌ایم اما هیچوقت عملی نشده؟ اگر ۴۰ سال پیش این امکان را داشتیم امروز دیگر خواستار استقلال نمی‌بودیم. این قطعی است.»

وی می‌افزاید: «باید واقع‌بین بود، این کار پیش از حکم دادگاه قانون اساسی ممکن بود چون برای حرکت در این جهت مانعی در کار نبود، چون همه‌چیز تحت یک بحث سیاسی بود. اما وقتی یک کارشناس قانون اساسی که اهل اندلس هم هست گفت چنین کاری به کودتا می‌انجامد،‌ بنابراین چندان واقع‌بینانه نیست که بگوییم می‌توان از این مانع عبور کرد.»

رئیس پیشین دولت خودمختار کاتالونیا معتقد است که وقتی ادعای خودمختاری را پیگیری می کنید باید ملتی واقعا دموکرات ایجاد کنید.

 

کارلس پوجدمون، رهبر جدائی‌طلبان کاتالونیا می‌افزاید: «این‌ها الزامات (تعهدات) دموکراتیک است. مهمتر از همه کاتالان بودن، مساله خون و سرزمین نیست اینها روش‌های سنتی باورداشتن یا زیستن زندگی شهروندی است. یک واقعیت است؛ عملی است داوطلبانه در راستای یک مجموعه ارزش. سوال این نیست که چه کسی کاتالان است. موضوع این است که یک کاتالونیایی چه کسی می‌تواند باشد؟ زیرا کاتالونیا قرن‌هاست که نوعی ملغمه اقوام است. هفتاد درصد از والدین ما ریشه‌ در سرزمین‌های دیگری دارند و ما می‌خواهیم این سنت را ادامه بدهیم.»

وی دلیل امکان پذیر بودن «کاتالونیای دموکراتیک و چند فرهنگی» در محدوده مرزهای اسپانیا را عدم وجود تفکیک قوا در این کشور می‌خواند و می‌گوید: «دموکراسی بر چیز‌هایی مانند تفکیک قوا، استقلال و عدالت استوار است. واقعیت این است که مساله احترام به خواست مردم، ابداع مردم کاتالونیا نیست؛ جزو منشور سازمان ملل است. اراده مردم اساس قدرت دولت است.»

کارلس پوجدمون درباره اختلافات درباره مساله استقلال در منطقه کاتالونیا و به خصوص در شهر بارسلون و همچنین تصمیماتی مانند لیگ محل بازی تیم بارسلونا در صورت جدایی از اسپانیا می گوید: «بارسا هر جا بخواهد بازی می‌کند.»

وی با تاکید بر اینکه این اولین‌بار نیست که تیمی در لیگ یک کشور دیگر بازی می‌کند. می‌افزاید: «این مسأله تجارت است. چه کسی دوست دارد بارسلونا در لالیگا بازی کند؟ بقیه باشگاه‌ها. بخاطر مساله حق پخش تلویزیونی. برای دیدن بازی بارسا و رئال خیلی پول می دهند. همین پول به باشگاه‌های فقیرتر اجازه می‌دهد بازیکنان بزرگ بخرند. اما در مواردی هم حق با شماست.»

وی چند شاخه بودن نظرات درباره استقلال کاتالونیا را طبیعت دموکراسی می داند و می‌گوید: «این به معنای تقابل مدنی نیست. بلکه به معنی داشتن نظرات مختلف است. برای اینکه واقعا مشخص شود که آیا اکثریت، خواستار استقلال هستند یا نه تنها راه، رای‌گیری است.»

آقای پوجدمون آینده مذاکرات و ممانعت از ایجاد مناقشه را در گفتگوی برابر می‌داند و می افزاید: «در هر صورت ما باید گفتگو کنیم. باید صحبت کنیم و یکدیگر را به رسمیت بشناسیم. چون حالا با من مثل یک مجرم رفتار می‌شود. این وضعیت باید تغییر کند چون حالا بر سر میز مذاکره یک طرف نماینده یک قدرت رسمی است و طرف دیگر یک مجرم.»

 

انتهای پیام/



Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *