بایگانی برچسب: s

آموزش طراحی محصول، قسمت دوم


در اولین قسمت از آموزش طراحی محصول، پس از توضیح اهمیت «تفکر طراحی» یا Design Thinking، گفتیم که جریان کلی طراحی محصولات جدید، لزوماً چندین مرحله (فاز) را پوشش می‌دهد:

  •  تعریف چشم‌انداز محصول
  • تحقیقات محصول
  • تجزیه‌وتحلیل کاربر
  • ایده پردازی
  • طراحی
  • تست و اعتبار سنجی
  • فعالیت‌های پس از راه‌اندازی محصول

هفته‌ی گذشته، چهار مرحله‌ی اول و نکاتی را که به اجرای بهتر آن‌ها کمک می‌کنند، شرح دادیم. در این مطلب هم ادامه‌ی فرایند را پیگیری می‌کنیم:

ساختار یک محصول را طرح‌ریزی کنید

Information Architecture

معماری اطلاعات

معماری اطلاعات (IA)، درواقع ساختار یک وب‌سایت، اپلیکیشن یا سایر محصولات است. معماری اطلاعات به کاربران نشان می‌دهد که در حال حاضر کجا هستند و  اطلاعاتی که در رابطه با جایگاه فعلی خود می‌خواهند، کجا است. معماری اطلاعات به خلق ناوبری (نویگیشن)، سلسله‌مراتب و دسته‌بندی‌ها می‌انجامد. به‌عنوان‌مثال زمانی که یک طراح UX، پیش‌طرح یک منوی سطح بالا را آماده می‌کند تا کاربران متوجه شوند که در کجای یک وب‌سایت قرار دارند، در حقیقت معماری اطلاعات را تمرین می‌کنند.

اگر کاربران در توسعه‌ی پروسه‌ی IA مشارکت داشته باشند، معماری اطلاعات به‌مراتب سودمندتر خواهد بود. تیم‌های طراحی محصول معمولاً برای دستیابی به این هدف، از روشی به نام مرتب‌سازی کارت‌ها (Card Sorting) استفاده می‌کنند. طراحان از کاربران می‌خواهند که آیتم‌ها (ویژگی‌های اصلی یا عناوین محصولات) را در چندین گروه سازمان‌دهی کرده و سپس گروه‌ها را تحت دسته‌بندی‌های مشخص، تعریف کنند. شما به کمک این روش متوجه می‌شوید که کاربران، انتظار دارند اطلاعات درون یک وب‌سایت یا اپلیکیشن را چگونه مشاهده کنند. 

Card sorting

نکته: می‌توانید جلسه‌ی مرتب‌سازی کارت‌ها را به‌صورت آنلاین هم برگزار کنید. از طریق ابزارهای آنلاین مرتب‌سازی کارت، می‌توانید تعداد بیشتری از شرکت‌کنندگان را موردمطالعه قرار دهید.

ایده پردازی (رابط کاربری چگونه به نظر می‌رسد)

پیش‌طرح

پیش‌طرح، به‌عنوان ساده‌ترین راه برای تصویرسازی ایده‌ها شناخته می‌شود. طراحی با دست یک روش سریع برای مجسم سازی یک مفهوم است و به طراح فرصت می‌دهد قبل از تصمیم‌گیری و انتخاب، طیف وسیعی از اتودهای محصول را به تصویر بکشد.

نکته: هنگام طراحی رابط کاربر، از یک شابلون استفاده کنید. زمانی که پیش‌طرح محصول را روی کاغذ می‌آورید، برآورد سایز واقعی برخی از عناصر، کار ساده‌ای نیست. با استفاده از شابلون و استنسیل، تناسب سایز عناصر مختلف را با سایز محصول اصلی حفظ می‌کنید.

وایرفریم سازی

وایرفریم، یک راهنمای بصری است که ساختار صفحه و همچنین سلسله‌مراتب و عناصر کلیدی آن را نشان می‌دهد. زمانی که می‌خواهید در مورد یک ایده با اعضای تیم و مالک پروژه گفتگو کنید، وایرفریم‌ها بسیار مفید واقع می‌شوند. به‌علاوه، این ابزارها به کار طراحان و توسعه دهندگان محصول هم کمک می‌کنند. وایرفریمینگ به‌عنوان ستون فقرات محصول و اسکلت مدل‌های طراحان عمل می‌کند.

همان‌طور که در تصویر زیر می‌بینید، ممکن است وایرفریم‌ها در قالب پیش‌طرح نمایش داده شوند:

Wireframes can be presented in the form of sketches

در تصویر بعد نیز وایرفریم را در قالب تصاویر دیجیتال مشاهده می‌کنید:

wireframes for a mobile app in Adobe XD

نکات:

۱- وایرفریم‌ها را ساده نگه‌دارید و اطراف آن‌ها را حاشیه‌نویسی کنید. هدف وایرفریم این است که ساختار طراحی صفحه را، با تمام جزئیاتی که بعداً اضافه می‌شوند، نشان دهد. زمانی که یک وایرفریم را به اعضای تیم نشان می‌دهید، از قبل نکات لازم را در اطراف آن حاشیه‌نویسی کنید. این یادداشت‌ها، به تفهیم نکات کلیدی کمک می‌کنند و ایده‌های شما را سریع‌تر شرح می‌دهند.

۲- از وایرفریم برای تست محصول استفاده نکنید. وایرفریم‌ها واقعاً ابزار مناسبی برای تست محصول به شمار نمی‌روند. گرچه به طراحان کمک می‌کنند که در مراحل اولیه‌ی تصویرسازی، بازخوردهای لازم را دریافت و جمع‌آوری کنند. اما در تست تعاملات محصول (برخلاف پروتوتایپ‌های تعاملی) مفید واقع نمی‌شوند.

اعتبارسنجی ایده‌ها

ایده‌ها به‌سادگی به دو گروه تقسیم می‌شوند: ایده‌های خوب که به موفقیت محصول منجر می‌شوند و ایده‌های بد، که شکست می‌خورند. البته نمی‌توان اهمیت اجرای طراحی را نادیده گرفت، اما خود ایده، نقش بسیار مهمی در این فرایند ایفا می‌کند. اجرای عالی و دقیق یک ایده‌ی بد، صرفاً به اتلاف زمان و انرژی منجر می‌شود. به همین دلیل ضروری است که هرچه زودتر، ایده‌های بد را شناسایی کنیم. چگونه می‌توانید یک ایده‌ی خوب را از یک ایده‌ی بد تشخیص بدهید؟ یک تکنیک ساده به نام دیزاین اسپرینت (Design Sprint) یا اسپرینت طراحی، به شما کمک می‌کند:

Design sprint

اسپرینت طراحی

یک اسپرینت طراحی یک چارچوب طراحی پنج‌روزه برای اعتبارسنجی ایده‌ها و حل چالش‌ها است. تیم محصول به کمک اسپرینت طراحی، پروتوتایپی را آماده می‌کنند که برای اعتبارسنجی فرضیه اولیه طراحی مقابل کاربران قرار می‌گیرد. به این معنی که آیا این محصول، مشکلات کاربران را حل می‌کند یا خیر.

اسپرینت طراحی، پروسه‌ای است که به‌سرعت، وضعیت آینده‌ی محصول (مثلاً یک وبسایت یا اپلیکیشن) را مشخص می‌کند و اعتبار آن را نزد یک گروه از کاربران، مالکان پروژه، توسعه‌دهندگان و سایر طراحان، می‌سنجد. ایده‌ی کلی اسپرینت طراحی، این است که تیم طراحی، مسیر درست حرکت خود را پیدا کند. یا به عبارتی، به‌سرعت محصولی را طراحی کند که حداکثر ارزش را برای کاربران ایجاد می‌کند.

نکته: خودتان را به اولین راه‌حلی که مطرح می‌شود، محدود نکنید. در اغلب موارد، اولین ایده‌هایی که به ذهن شما می‌رسد، به‌اندازه‌ی کافی خوب نیستند. زیرا در اولین مراحل ایده پردازی، شما هنوز درک کاملی از مشکلی که در حال تلاش برای حل آن هستید، ندارید. به‌جای اینکه صرفاً روی اولین ایده متمرکز شوید، طرح‌های مختلف و متنوعی را پیشنهاد بدهید.

مرحله‌ی ۵: طراحی

پس از فاز ایده پردازی، تیم محصول باید درک واضح و روشنی از چیزی که می‌خواهد بسازد، کسب کرده باشد. در مرحله‌ی طراحی، تیم محصول راه‌حل‌هایی را برای حل مشکل کاربر ارائه می‌دهد و اجرای مفاهیم را آغاز می‌کند.

تولید پروتوتایپ

اگر می‌خواهید یک تجربه‌ی کاربری خوب فراهم کنید، باید پروتوتایپ سازی را یکی از مهم‌ترین مراحل فرایند طراحی محصول بدانید. پروتوتایپ، مدل آزمایشی ایده‌ی شما است. شما از این طریق  پیش از تولید محصول نهایی، ایده و راه‌حل خود را تست می‌کنید. 

در فرایند تولید پروتوتایپ، کار خود را با قدم‌های ساده و کوچک آغاز می‌کنید. به‌عنوان‌مثال، بخش‌های اصلی یک محصول (مثل جریان‌های کلیدی کاربر) را طراحی می‌کنید. سپس طی مراحل بعدی، عمق بیشتری به نمونه‌سازی می‌دهید و با تکرار پروتوتایپ‌ها، متوجه می‌شوید که روی چه ویژگی‌های یا حوزه‌هایی باید بیشتر کارکنید. نسخه‌ی نهایی پروتوتایپ، به‌عنوان محصول اصلی توسعه داده می‌شود.

گرچه در این مطلب، اصول ضروری تولید پروتوتایپ را به‌طور خلاصه توضیح می‌دهیم، ولی به شما توصیه می‌کنیم برای درک بهتر جزئیات طراحی محصول، دو مطلب آموزش تولید پروتوتایپ را مطالعه کنید.

PROTOTYPING

زمانی که از تولید پروتوتایپ صحبت می‌کنیم، بیش از هر چیز باید به بازدهی و راندمان کار فکر کنیم. یکی از کاراترین پروسه‌ها برای تولید نمونه‌ی محصول، پروتوتایپ سازی سریع یا Rapid Prototyping است. فرایند پروتوتایپ سازی سریع می‌تواند به‌عنوان یک چرخه با سه مرحله نمایش داده شود:

  • تولید پروتوتایپ : ساخت نمونه / راه‌حلی که قابل بازبینی و تست است.
  • مرور و بازبینی: ارائه‌ی پروتوتایپ به کاربران، کارشناسان و مالکین پروژه و جمع‌آوری بازخوردهایی که نقاط ضعف و قوت کار را نشان می‌دهند.
  • اصلاح: بر اساس بازخوردهای دریافتی، حوزه‌هایی را که به کار بیشتری نیاز دارند، مشخص می‌کنید. فهرست اصلاحیه‌ها، دامنه‌ی کار شما را برای تکرار طراحی‌ها بعدی نشان می‌دهد.

پروتوتایپ‌ها در فرم‌های مختلفی ظاهر می‌شوند: از پیش‌طرح‌های شلوغی که روی یک کاغذ کشیده می‌شوند (پروتوتایپ‌های Low-Fidelity) تا شبیه‌سازی‌های تعاملی که مثل یک محصول واقعی به نظر می‌رسند و عمل می‌کنند (پروتوتایپ‌های  High-Fidelity). شما باید بسته به مرحله‌ی فرایند طراحی و اهداف نمونه‌سازی اولیه، تکنیک مناسب پروتوتایپ‌سازی را انتخاب کنید. مهم‌ترین نکته این است که تکنیکی را انتخاب کنید که کار را به حداقل و یادگیری را به حداکثر برساند.

ساخت پروتوتایپ کاغذی

همان‌طور که در مطالب آموزش تولید پروتوتایپ توضیح داده‌ایم، امروزه بسیاری از ابزارهای دیجیتال به ما امکان می‌دهند پروتوتایپ‌ها را با کمترین تلاش ممکن بسازیم. اما هنوز هم پیش‌طرح یا اسکچ‌هایی که روی کاغذ کشیده می‌شوند، مهم‌ترین ابزار هر طراح محسوب می‌شوند. این امر کاملاً طبیعی است، زیرا اسکچ‌ها به طراحان اجازه می‌دهند بدون صرف وقت و انرژی زیاد، آلترناتیوهای زیادی را طراحی کنند.

پیش‌طرح، به طراحان کمک می‌کند که روی ماهیت محصول متمرکز شوند (یعنی ‌آن‌چه که هست) نه زیبایی‌شناسی آن (یعنی آن‌چه که به نظر می‌رسد). یکی از مزایای فوق‌العاده‌ی پیش‌طرح، این است که راه طراحی را برای همه باز می‌گذارد: هرکسی می‌تواند پیش‌طرح را به روی کاغذ بیاورد و نیازی به ابزار یا مهارت خاصی نیست. این واقعیت که هرکسی می‌تواند در فرایند طراحی مشارکت کند، پیش‌طرح را در جلسات طوفان مغزی به یک تکنیک ایده‌آل تبدیل می‌کند.

نکته:

پروتوتایپ کاغذی امکان آزمایش سریع را فراهم می‌کند. شما می‌توانید عناصر رابط‌های کاربری مختلف را روی کاغذ بکشید، برش دهید، کپی کنید و سپس روی یک کاغذ یا مقوای دیگر، آن‌ها را مونتاژ کنید.

البته گاهی اوقات، توضیح تعاملات پیچیده‌ی محصولات دیجیتال با استفاده از پروتوتایپ‌های کاغذی آسان نیست. هنگامی‌که یک طراح باید جزئیات یک طراحی پیچیده مانند انیمیشن را برای یک دولوپر توضیح دهد، یا در یک جلسه‌ی تحقیقی، کاربر را به اعتبار سنجی طرح دعوت می‌کند، معمولاً از پروتوتایپ‌های تعاملی دیجیتال استفاده می‌کند.

Digital prototypes

پروتوتایپ سازی دیجیتال، پروسه‌ی ساخت یک طراحی تعاملی است که افراد دیگر، می‌توانند آن را شخصاً تجربه کنند. تا یک دهه‌ی قبل، شما برای تولید یک پروتوتایپ تعاملی معتبر و باکیفیت، باید از کدنویسی کامپیوتری استفاده می‌کردید. اما این روزها ابزارهای پروتوتایپ سازی به طراحان غیر فنی نیز اجاره می‌دهند که پروتوتایپ‌های باکیفیتی آماده کنند. این پروتوتایپ‌ها عملیات و توایع محصول نهایی را شبیه‌سازی می‌کنند.

برای مثال ابزار پروتوتایپ سازی Adobe XD، خروجی مطلوبی را در اختیار شما می‌گذارد که برای نشان دادن تعاملات پویا (مانند گسترش محتوا و انیمیشن) در هر صفحه، کاملاً مناسب است.

اجتناب از متون تصنعی و ساختگی: در مراحل اولیه‌ی پروتوتایپ سازی دیجیتال، از لورم ایپسوم (Lorem Ipsum) که درواقع یک متن آزمایشی، تصادفی و بی‌معنی است، اجتناب کنید. در عوض، از محتوای واقع استفاده کنید و تأثیر آن را بر طراحی کلی، مشاهده نمایید.

با استفاده از پروتوتایپ‌های دیجیتال، مشخصات به‌روزرسانی شده را در اختیار توسعه‌دهندگان محصول قرار دهید. 

تبادل طراحی

در پایان فاز پروتوتایپ سازی، طراحی برای تولید و ساخت آماده می‌شود. در این زمان، طراح محصول کار را به دولوپر می‌سپارد تا کدنویسی آن انجام شود. زمانی که توسعه‌دهنده در حال کدنویسی است، طراح باید بخش‌های مختلف طراحی را برای او توضیح دهد؛ به این معنی که هر قسمت از محصول چگونه به نظر می‌رسد (ظاهر محصول) و چگونه کار می‌کند. لایه‌های چندگانه اطلاعات و جزئیات باید به‌دقت منتقل شوند و به این منظور، طراحان و توسعه‌دهندگان باید افق دید یکسانی داشته باشند.

Design Specification

تصریح و ذکر خصوصیات طراحی

مشخصات طراحی (Design Specification)، اسنادی دقیق و مشروح است که مجموعه‌ای از اطلاعات یک محصول را ارائه می‌دهد. مانند: جزئیات طراحی رابط کاربر (رنگ‌ها، استایل کاراکترها، سایزها) و اطلاعات (جریان، رفتار و عملکرد). دولوپر یا توسعه‌دهنده‌ی محصول با استفاده از این سند، طراحی را مطابق با ویژگی‌های موردنظر طراح، به محصول تبدیل می‌کند.

مرحله‌ی ۶: تست و اعتبارسنجی

تیم طراحی و محصول در این مرحله اطمینان حاصل می‌کند که کانسپت طراحی، مطابق اهداف و برنامه‌ها عمل می‌کند. می‌توان گفت که تست محصول، یک هنر است. اگر تست محصول را درست انجام ندهید، هیچ‌چیزی یاد نمی‌گیرید. اما اگر آن را درست و اصولی پیش ببرید، بینش و ادراکی غیرمنتظره و فرای تصور به دست می‌آورید، تاجایی که ممکن است استراتژی محصولتان را تغییر دهید.

معمولاً مرحله‌ی اعتبارسنجی زمانی آغاز می‌شود که طراحی‌های معتبر و باکیفیت بالا ارائه‌شده باشند. این مرحله نیز مانند مرحله‌ی تحقیق محصول، بین پروژه‌های مختلف، متفاوت است.

تست با تیم محصول

شما می‌توانید محصول را به‌صورت محدود و با منابعی که در حال حاضر اختیار دارید، یعنی تیم، تست کنید.

Dogfooding

به‌اصطلاح عام، «غذای سگتان را بخورید». این یک تکنیک رایج تست محصول است. زمانی که تیم طراحی، روی یک محصول تا جایی کار کرده که خروجی، به محصولی قابل‌استفاده تبدیل‌شده، تست داخلی محصول راه فوق‌العاده است که نکات زیادی را برای شما آشکار می‌کند.

تست با کاربران واقعی

formal usability testing

تست کاربردپذیری

طبق توصیه‌های وب‌سایت شرکت مشاوره و تست UX نیلسن نورمن گروپ، اگر بخواهید محصول را فقط بین یک گروه از کاربران تست کنید، باید تست کیفی کاربردپذیری محصول را انجام دهید. ایده‌ی اصلی تست کاربردپذیری این است که متوجه شوید آیا طراحی محصول به کاربران هدف خوب جواب می‌دهد یا خیر.

تست یک مفهوم بین جامعه‌ی نمونه‌ی کاربران، کار سختی نیست: زمانی که یک نسخه‌ی تعاملی از ایده‌ی محصول، در دست کاربران واقعی قرار بگیرد، تیم محصول به‌راحتی کاربران را زیر نظر می‌گیرد. هدف اولیه و اصلی این تست تجربه‌ی کاربری، شناسایی مشکلات کاربردپذیری، جمع‌آوری داده‌های کیفی و درک رضایت کلی کاربران هدف از محصول است. جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل بازخوردهای کلامی و غیرکلامی از کاربران، به تیم محصول کمک می‌کند که تجربه کاربر بهتری ایجاد کند.

معمولاً تست کاربردپذیری به‌صورت رسمی برگزار می‌شود، یعنی محققان و شرکت‌کنندگان، در یک محیط لابراتوار حضور پیدا می‌کنند و همه‌ی اتفاقات جلسه به‌صورت رسمی ضبط می‌شود.

البته تست کاربردپذیری را می‌توان به‌صورت غیررسمی هم اجرا کرد که در این صورت به آن تست چریکی (پارتیزانی) می‌گویند. در این صورت مسئول تست به یک کافی‌شاپ (برای مثال) می‌رود، کاربران یا شرکت‌کنندگان را می‌یابد، از آن‌ها می‌خواهد که با یک محصول به مدت ۱۰ دقیقه بازی کنند و درنهایت با هدیه‌ی کوچکی از آن‌ها تشکر می‌کند.

نکته: در این تست شما لزوماً به شرکت‌کنندگان زیادی نیاز ندارید. تحقیقات نشان می‌دهد که تنها با تست پنج نفر می‌توان به ۸۵ درصد از نکات مهم پی برد.

DIARY STUDY

مطالعه‌ی اتفاقات روزانه

مطالعه‌ی خاطرات یا اتفاقات روزانه‌ی کاربران، به ما نشان می‌دهد که کاربران در یک بازه‌ی زمانی طولانی‌مدت، چگونه با محصول ارتباط برقرار می‌کنند (از چند روز تا یک ماه یا حتی بیشتر). در طول این دوره، از شرکت‌کنندگان خواسته می‌شود که هرروز، اطلاعات خاصی را به یک دفترچه‌ی خاطرات وارد کنند. برخی از سؤالاتی که در این دفترچه‌ها پرسیده می‌شود، عبارت‌اند از:

  • هنگام استفاده از محصول کجا بودید؟
  • می‌خواستید چه‌کاری انجام دهید؟
  • آیا چیزی شما را ناراحت یا دلسرد کرد؟

این مطالعات به محققان کمک می‌کند پاسخ سؤالات زیر را بفهمند:

  • وظایف اصلی کاربران چیست؟
  • جریان کاری آن‌ها برای تکمیل وظایف پیچیده چیست؟

نتایج مطالعات، ایده‌ی روشنی از رفتارهای طبیعی کاربران را در اختیار شما قرار می‌دهد و به درک عمیق محیط کاربران منجر می‌شود. به یاد داشته باشید که اگر خاطرات و اتفاقات روزانه‌ی کاربران را به‌صورت دیجیتالی ثبت می‌کنید، بهتر است امکان آپلود کردن عکس را نیز برای آن‌ها فراهم کنید. اسکرین‌شات‌ها مکمل خوبی برای داده‌های کاربران هستند و به شما در تجزیه‌وتحلیل اطلاعات آینده کمک می‌کنند.

 مرحله‌ی ۷: فعالیت‌های پس از راه‌اندازی محصول

نباید فکر کنید با معرفی و عرضه‌ی رسمی محصول، فرایند طراحی به پایان رسید! در حقیقت، طراحی محصول یک فرایند جاری بوده که تا زمانی که یک محصول در حال استفاده است، ادامه خواهد داشت. تیم محصول، دائماً نکات جدیدی را یاد می‌گیرد و محصول را بهبود می‌دهد.

کاربران چگونه با محصول ارتباط برقرار می‌کنند؟

Metrics Analysis

آنالیز متریک‌ها

شما باید بدانید که کاربران، چگونه در فضای آزاد خود از محصول استفاده می‌کنند و برای درک این موضوع، به تجزیه‌وتحلیل نیاز دارید. آمار و ارقامی که توسط ابزارهای تحلیلی (نرخ کلیک‌ها، مدت‌زمان توقف در وب‌سایت، بانس ریت‌ها، عبارات جستجو) ارائه می‌شود، به شما کمک می‌کند رفتار مردم و چگونگی استفاده از محصول را درک کنید. به‌علاوه، متریک‌ها می‌توانند رفتارهای غیرمنتظره‌ای را بیابند که در تست کاربران، به‌طور واضح مشخص نمی‌شود. تیم محصول باید دائماً عملکرد محصول را ردیابی کند، رضایت مشتریان را ارزیابی و امکان بهبود عناصر مختلف را بررسی کند.

نکات مهم:

برخی از ابزارهای تحلیلی مانند Google Analytics و Hotjar به درک رفتارهای کاربر کمک می‌کنند. بااین‌حال شما نمی‌توانید اثربخشی طراحی محصول را صرفاً بر مبنای تجزیه‌وتحلیل‌ها تائید کنید. برای اطمینان پیدا کردن از بازدهی طراحی، به تست‌های اجرایی بیشتری نیاز دارید.

بازخورد گرفتن از کاربران

بهترین راه برای اجتناب از اشتباهات تکراری، این است که بازخورد را در پروسه‌ی خود لحاظ کنید. بازخورد کاربر (در قالب نظرسنجی‌های آنلاین و یا آنالیز تیکت‌های پشتیبانی مشتری) باید در قلب فرآیند طراحی محصول قرار بگیرد. این اطلاعات نقش بسیار مهمی در اصلاح محصول دارند.

نکته: شرایطی فراهم کنید که کاربران به‌راحتی به شما بازخورد بدهند. دکمه‌ی بازخورد را در معرض دید قرار دهید و در صورت امکان، پاداشی برای کاربرانی که ایده‌های خود را مطرح می‌کنند، در نظر بگیرید.

تست ایجاد تغییرات در طراحی

تست A/B : این تست، یک آزمون مناسب برای طراحانی است که می‌خواهند از بین دو گزینه‌ی رقابتی، یکی را انتخاب کنند. در این تست، هر یک از دو گزینه به‌صورت تصادفی در اختیار گروه از کاربران قرار می‌گیرد و سپس با تجزیه‌وتحلیل نتایج، گزینه‌ای که اهداف موردنظر را بیشتر (یا بهتر) برآورده می‌کند، انتخاب می‌شود.

نکته: تست A/B را به یکی از روتین‌های کار خود تبدیل کنید. زمانی که می‌دانید تمام تغییرات، به‌وسیله‌ی تست A/B امتحان می‌شوند، آزادی بیشتری برای اجرای ایده‌ها و کارهای جدید احساس می‌کنید. زیرا در این صورت نگران نیستید که با اعمال یک تغییر، همه‌چیز را کاملاً خراب کنید.

چهار نکته‌ی مهم در مورد طراحی محصول

پروسه‌ی طراحی را باید با پروژه تطبیق دهید

همان‌طور که از ابتدای قسمت اول آموزش طراح محصول گفتیم، هرگز نمی‌توان پروسه‌ی خاصی را برای طراحی همه‌ی محصولات تعریف کرد. پروسه‌ی طراحی، چه به لحاظ تجاری و چه به لحاظ عملکرد، باید متناسب با نیازهای پروژه برنامه‌ریزی شود. برخی از فاکتورهای مهمی که پروسه‌ی طراحی محصول را تحت تأثیر قرار می‌دهند عبارت‌اند از:

  • نیازها یا ترجیحات مشتری
  • مدت‌زمانی که در اختیار دارید (ددلاین پروژه)
  • بودجه‌ی پروژه (به‌عنوان‌مثال اگر بودجه‌ی بسیار محدودی در اختیار دارید، نمی‌توانید مصاحبه‌های زیاد و گسترده‌ای داشته باشید)

طراحی محصول یک فرآیند خطی نیست

بسیاری از تیم‌های طراحی محصول فکر می‌کنند طراحی، یک فرآیند خطی است که از تعریف محصول شروع می‌شود و با تست به پایان می‌رسد. اما این فرض کاملاً اشتباه است. اغلب اوقات، مراحل فرآیند طراحی محصول دارای همپوشانی فراوانی هستند و رفت و بازگشت‌های زیادی بین فازهای مختلف وجود دارد. هرچه آگاهی تیم محصول از کاربران، پروژه و مشکلی که در تلاش برای حل آن هستند، تکامل می‌یابد، ضرورت آزمایش‌ها و تحقیقات جدید هم مشخص می‌شود.

 product is never done, but only evolves

طراحی محصول یک فرایند بی‌پایان است

برخلاف فرم‌های سنتی‌تر طراحی (مانند طراحی چاپی)، فرایند طراحی محصولات دیجیتال، طول مدت مشخصی ندارد. طراحان هم نباید تصور کنند که از ابتدا همه‌چیز را کامل و بی‌نقص پیش می‌برند. معمولاً در مراحل پیاده‌سازی، شکاف‌های طراحی (مانند فرض‌های غلط در مورد کاربرد محصول) مشخص می‌شوند.

تیم طراحی به‌منظور طراحی محصولات موفق، باید پروسه‌ی بهبود مستمر را در نظر بگیرد. طراحی باید در چرخه‌های مکرر انجام شود: فرایند اصلاح و بهبود مداوم محصول بر اساس داده‌های بازخوردهای کیفی و کمی کاربران.

طراحی محصول مبتنی بر ارتباطات شکل می‌گیرد

در فرایند طراحی محصول، نباید اهمیت ارتباطات را دستکم بگیریم. حتی بهترین تفکرات و مفاهیم هم اگر از طرف تیم یا مالکین پروژه پذیرفته نشوند، شکست می‌خورند. به همین دلیل هم بهترین طراحان محصول، در برقراری رابطه با دیگران نیز عالی عمل می‌کنند.

در پایان، مهم‌ترین نکته در فرایند طراحی محصول، این است که تمام تلاش‌های طراحی، برای مردم صورت می‌گیرد. شما برای طراحی محصولات عالی، باید فیچرهای مناسب را باتجربه‌ی کاربری مناسب، به افراد مناسب ارائه کنید. بنابراین، ابتدا مخاطبین خود را تعریف کنید، سپس مشکلات آن‌ها را بررسی کنید و روی محصولاتی متمرکز شوید که این مشکلات را حل می‌کند.



Source link

مراسم یاد بود مرحوم دکتر سید تقی نوربخش مدیر عامل فقید سازمان تامین اجتماعی و مرحوم عبدالرحمن تاج الدین معاون امور حقوقی و مجلس سازمان تامین اجتماعی با حضور استاندار، معاونین، روسا، مدیران کل، مسئولان و کارکنان دستگاههای اجرائی، سازمانها، نهادهای انقلابی، بانکها، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، فرمانداریها، تشکلها و مجامع کارگری،کارفرمایی و مستمری بگیران، همکاران سازمان، مقامات نظامی و انتظامی،خبرنگاران و سایر اقشار مردم در حسینه اعظم شهرکرد برگزار شد.






Source link

آموزش شکار در شکار در Red Dead Redemption 2


شکار در Red Dead Redemption 2 یکی از اصلی‌ترین رکن‌های گیم‌پلی ای بازی محسوب می‌شود. با شکار حیوانات مختلف می‌توانید غذای آرتور را به دست آورید، از پوست آن‌ها برای ساخت لوازم مختلف استفاده کرده و شکم دیگر اعضای کمپ داچ را سیر کنید.

شکار در Red Dead Redemption 2 کار سختی نیست اما برای شکار حیوانات خاص و به دست آوردن محصول با بیشترین کیفیت ممکن به یک سری مهارت نیاز خواهید داشت که در ادامه آن‌ها را شرح خواهیم داد.

آمادگی اولیه


کلیک کنید



برای آن‌که به یک شکارچی ماهر در بازی تبدیل شوید، در ابتدا نیاز به دانستن چند قانون مهم دارید. اسلحه‌ای که شما در شکار از آن‌ استفاده می‌کنید، تاثیر مستقیمی روی کیفیت پوست حیوان دارد. برای شکار اکثر حیوانات، استفاده از کمان بهترین گزینه محسوب می‌شود.

کمان جدا از آن که آسیب کمتری به حیوان مورد نظر شما می‌زند، کم صدا‌تر از سایر اسلحه‌ها بوده و قدرت کافی برای از بین بردن اکثر شکارها با تنها یک تیر را هم دارد. البته برای کشتن حیوانات با یک تیر، باید آن را به سمت مشخصی از بدن حیوان پرتاب کنید تا بیشترین صدمه به او وارد شود.

بعد از کمی گشت و گذار در بازی و رد کردن تعدادی از مراحل Red Dead Redemption 2، سیستم Dead Eye بازی نقاط ضعف حیوان مورد را هم برای شما به رنگ قرمز مشخص می‌کند که کار شما برای شکار خوب را آسان تر از گذشته خواهد کرد.

به طور کلی ۶ کمان مختلف در Red Dead Redemption 2 وجود دارند که می‌توانید از ۴ موردشان برای شکار استفاده کنید. این اسلحه‌ها شامل کمان سمی، کمان با تیرهای آغشته به سم، کمان پیشرفته و کمان کوچک می‌شوند.

حال و بعد از انتخاب سلاح مناسب برای شکار، باید حیوان مورد نظر خود را با استفاده از رد پاهایی که روی زمین با استفاده از دید عقاب آرتور قابل مشاهده هستند، پیدا کنید. در پلی استیشن ۴ دید عقاب با فشار دادن همزمان R3 و L3 فعال خواهد شد.

بعد از فعال شدن این قابلیت، آرتور می‌تواند رد حیوان مورد نظر را پیدا کند. هنگام دنبال کردن رد حیوان بهتر است حواستان به جلو هم باشد تا از دید او مخفی بمانید. همچنین می‌توانید آیتم‌های خاصی را در فروشگاه خریداری کنید که به دیده نشدن شما یا پیدا کردن شکاری خاص کمک می‌کنند.

ویژگی‌های شکار خوب

در کل برای رسیدن به یک شکار با کیفیت، باید به المان‌های زیر توجه کنید:

  • سطح کیفی حیوان مورد نظر
  • نحوه زدن ضربه نهایی
  • نوع اسلحه
  • نوع تیر یا گلوله استفاده شده در شکار

سطح کیفی حیوانات را با نگه داشت دکمه R1 در پلی استیشن ۴ به هنگام شکار متوجه خواهید شد. انجام این کار به شما نشان می‌دهد که حیوان مورد نظر در چه وضعیتی از سلامتی به سر برده و چه وزنی دارد. همچنین کیفت ارگانی که شما می‌توانید آن را استفاده کنید نیز با انجام این کار قابل مشاهده خواهد بود. درجه کیفیت شکار با استفاده از ستاره تعین می‌شود. یک ستاره به معنای ضعیف، دو ستاره به معنای خوب و در نهایت سه ستاره به معنای یک شکار فوق العاده است.

قبل از این هم گفتیم که حیوانات مختلفی در این عنوان حضور دارند و شکار آن‌ها نیز دستاوردهای متفاوتی را برای شما در پی خواهد داشت. بر اساس سایز و نوع حیوان، می‌توانید از او برای موارد مختلفی استفاده کنید. می‌توان حیوانات را به عنوان یک وعده غذایی خورد، از آن‌ها برای ساخت اجناس مختلف استفاده کرد و بعضی از موارد آن‌ها هم کاربرد درمانی دارند.

بعضی از حیوانات را می‌توانید به کمپ برده یا حتی آن‌ها را در کیف آرتور قرار دهید اما حیوانات زیر به علت جثه بزرگ خود قابل حمل نیستند:

  • تمساح
  • انواع گاوها
  • گوزن‌های بزرگ
  • خرس

البته هنگامی که شما این حیوانات بزرگ را شکار می‌کنید، جدا از آن که می‌توان پوست آن‌ها حمل کرد، آرتور تکه‌ای از گوشت این حیوانات وحشی را هم با خود برمی‌دارد. در مورد کمی حیوانات کوچک‌تر مانند آهو، اسب شما می‌تواند تنها یک حیوان را با خود حمل کند البته شما در مورد حمل پوست محدودیت خاصی ندارید و به جز پوست حیوانات عظیم الجثه که خودشان به اندازه کافی سنگین هستند، پوست دیگر حیوانات را می‌توان روی هم در پشت اسبتان انداخت و آن‌ها را حمل کرد.

اسلحه‌های مورد نیاز برای شکار در Red Dead Redemption 2

بیش از ۴۰ نوع اسلحه در بازی وجود دارند که از همه آن‌ها می‌توان برای کشتن حیوانات استفاده کرد اما بهتر است که برای رسیدن به محصولی با کیفیت از گزینه مناسبی برای شکار استفاده کنید.

کارکرد اسلحه‌های بازی به شرح زیر است:

کمان‌ها:

  • کمان کوچک: وارد کردن ضربه کشنده به حیوانات کوچک
  • کمان معمولی: وارد کردن ضربه کشنده و اساسی به حیوانات متوسط و نسبتا بزرگ
  • کمان سمی وارد کردن ضربه کشنده و اساسی به حیوانات بزرگ
  • کمان پیشرفته: وارد کردن ضربه کشنده و اساسی به حیوانات بزرگ

چاقوی پرتابی: وارد کردن ضربه کشنده و اساسی به حیوانات متوسط، ضربه کشنده و اساسی به حیوانات بزرگ در صورت سمی بودن

رایفل: وارد کردن ضربه اساسی و کشنده به حیوانات متوسط و بزرگ با تمام مدل‌های گلوله

اگر هنوز به بالاترین سطح Dead Eye دسترسی ندارید و حیوان مورد نظر در زاویه خوبی برای شلیک نبود، می‌توانید با صدا زدن او، باعث شوید تا حیوان بخت برگشته سرش را به سمت بالا آورده و آماده شکار توسط شما باشد. در ضمن چالش‌های شکار مختلفی هم وجود دارند که با انجام آن‌ها مهارت شما در شکار افزایش پیدا خواهد کرد.

نحوه ماهیگیری

جدا از امکان شکار حیوانات روی خشکی، شما بعد از طی کردن مرحله A Fisher of Man که احتمالا در همان ساعات اولیه بازی به آن خواهید رسید، می‌توانید به سراغ صید ماهی هم بروید.

تقریبا تمام دریاچه‌های موجود در نقشه Red Dead Redemption 2 پر از ماهی هستند اما مانند حیوانات لجندری، ماهی‌های لجندری هم وجود دارند که برای پیدا کردن آن‌ها می‌توانید به نقشه بازی مراجعه کنید. این نکته را هم نباید فراموش کرد که نژاد‌های ماهی مختلفی در این بازی وجود دارند که همه آن‌ها بر اساس نوع دریاچه در نقاط مختلف جهان بازی پراکنده شده‌اند.

برای آغاز شکار، ابتدا نزدیک به یکی از دریاچه‌ها شوید. این نکته را هم نباید فراموش کنید که در اکثر موارد، ماهی‌های بزرگ‌تر و بهتر در قسمت‌های عمیق دریاچه حضور دارند و برای دسترسی به آن‌ها بهتر است از قایق استفاده کنید.

بعد از رسیدن به محل مورد نظر،‌ با نگه داشتن دکمه L2 در پلی استیشن ۴ قلاب را آماده پرتاب کنید. بعد از آن که قلاب در مکان مناسبی افتاد، باید چندین بار دکمه R2 را فشار دهید تا ماهی مورد نظر فکر کند که با یک طعمه طرف است. بعد از گذشتن مدتی، به احتمال زیاد ماهی در قلاب شما گیر کرده و حال باید او را به سمت خود بکشید. هنگام کشیدن ماهی به سمت خودتان باید به حفظ تعادل آرتور دقت کرده و از پاره شدن نخ ماهیگیری جلوگیری کنید.

برای آن که شانس شما در صید ماهی‌های بهتر بالاتر برود، می‌توانید از طعمه‌ها گوناگون استفاده کنید. برای مثال نان و ذرت و پنیر برای ماهی‌های کوچک، کرم، جیرجیرک و خرچنگ برای ماهی‌های متوسط و طعمه‌های مخصوص ماهیگری که آن‌ها هم شکل‌های گوناگونی در بازی دارن برای به دست آوردن ماهی‌ها با ارزش‌تر کاربرد خواهند داشت.

نکاتی که هنگام شکار در Red Dead Redemption 2 بهتر است آن‌ها را بدانید

شکار در Red Dead Redemption 2

  • همیشه کمان را همراه خود داشته باشید و مطمئن شوید که به اندازه کافی تیر دارد.
  • می‌توان از چاقوهای پرتابی هم برای کشتن حیوانات با یک ضربه استفاده کرد
  • ماهی‌های خوب اکثرا در مرداب‌ها و در نزدیکی آبشارها حضور دارند.
  • گلوله‌ها روی کیفیت لاشه تاثیر منفی می‌گذارند
  • لاشه حیوانات و ماهی ها به سرعت فاسد شده و بهتر است سریع‌تر آن‌ها را بفروشید
  • رسیدن به سطح آخر Dead Eye نقاط ضعف حیوانات را برای شما نمایان خواهد کرد.
  • با کشته شدن آرتور، گوشتی که شکار کرده‌اید از دست خواهد رفت.

از آموزش شکار در Red Dead Redemption 2 راضی بودید؟ در قسمت بعدی به نحوه پیدا کردن بهترین تجهیزات در این بازی خواهیم پرداخت.



Source link

آموزش عکاسی در شب و نکات مهم آن


عکاسی در شب به تنظیمات ویژه‌ای نیاز دارد؛ چراکه وجود منابع نور مصنوعی در شب، چشم‌اندازهای جذاب‌تری به‌وجود می‌آورد.

در بسیاری از آموزش‌های عکاسی، به ساعات‌ طلایی اشاره شده است؛ اما هنگام غروب و پس از آن، چطور باید عکاسی کرد؟ شب، زمان مناسبی برای عکاسی خیابانی است. از یک سو، چشم‌اندازهای شهری با هزاران منبع نور رنگارنگ و جذاب مثل تیرهای چراغ، تابلوهای نئونی، ویترین مغازه‌ها، نور خودروها و لامپ‌های ساده و از سوی دیگر، مناظر و چشم‌اندازهای یکنواخت روز جذاب‌تر می‌شود. در ادامه، به ۱۰ نکته برای عکاسی در شب اشاره می‌کنیم.

۱. تنظیمات ایده‌آل دوربین برای شفافیت در هنگام شب

برای ثابت‌کردن حرکت در روز توصیه می‌شود از سرعت شاتر ۱/۳۲۰ با کمترین حد ۱/۱۶۰ استفاده کنید. بااین‌حال، در شب این روند تغییر می‌کند و در نواحی روشن‌تر با سرعت ۱/۲۵۰ می‌توانید عکاسی کنید؛ اما اغلب اوقات بهتر است سرعت شاتر را بین ۱/۶۰ تا ۱/۱۶۰ نگه دارید. برای این کار دست‌ها باید ثابت و بدون لرزش باشد و به فاصله‌ی کانونی وسیع نیاز دارید. برای عکاسی دستی در سرعت ۱/۶۰، کاملا باید بی‌حرکت باشید.

لنز واید

برای این نوع عکاسی به لنز واید نیاز دارید؛ زیرا هرچه فاصله‌ی کانونی بیشتر باشد، سرعت شاتر لازم برای حفظ شفافیت تصویر بالاتر است. همچنین، با لنز ۲۸ تا ۵۰ میلی‌متری به‌راحتی به‌صورت دستی در سرعت‌های کم می‌توانید عکاسی کنید.

مقاله‌های مرتبط:

استفاده از لنز پرایم سریع مثل لنز ۳۵میلی‌متری f/2 هم برای چنین حالتی مفید است. در صحنه‌های روشن‌تر، از f/4 هم می‌توانید استفاده کنید؛ اما توانایی ثبت تصویر در f/2 و f/2.8 یا حتی f/1.8 قدرت انتخاب‌ را بیشتر می‌کند.

در این وضعیت، ایزوی خود را تا حد زیادی باید افزایش دهید. تنظیمات ایزوی مناسب برای عکاسی در شب در دوربین‌های دیجیتالی پیشرفته بین ۱۶۰۰ تا ۶۴۰۰ متغیر است. درغیر این‌صورت، امکان عکاسی دستی در شب وجود ندارد. ایزوی ۳۲۰۰ و گاهی ۶۴۰۰ نیز در چنین مواقعی مفید است.

۲.  در ابتدا به‌دنبال منابع نور بروید

صرف‌نظر از مکان یا زمان عکاسی، همیشه باید به‌دنبال منابع نور اصلی باشید؛ اما شب‌ها اهمیت این مسئله دوچندان می‌شود. کار را با یافتن منابع زیبای نور یا نورپردازی‌های مناسب شروع کنید و منتظر اتفاق بمانید.

منابع نور

به برخورد نور به سوژه‌ها دقت کنید. اگر پشت به منبع نور بایستید، با عبور سوژه‌ها، برخورد قوی نور و رنگ‌های جذاب آن را می‌توانید ببینید. اگر گشادگی دیافراگم بیشتر از f/4 نیست، با این روش بر این محدودیت می‌توانید غلبه کنید. افزون‌براین، اگر می‌خواهید دوربین به‌سمت منبع نور باشد، نور کمتر بر سوژه‌ها می‌تابد؛ اما مانند تصویر بالا، بیشتر بر تابلوی نور می‌توانید تأکید کنید. در این تصویر، به تفاوت نور در سمت چپ و راست صورت مرد دقت کنید.

۳.  عکاسی از زندگی روزمره‌ی شب

بعضی از جذاب‌ترین عکس‌های خیابانی در شلوغی ثبت می‌شود. برای مثال، به پروژه‌‌ی ماسیچ داکوویکز با نام شهر پس از تاریکی (Cardiff After Dark) نگاه کنید.

۴. رعایت فاصله

به‌گفته‌ی روبرت کاپا:

اگر عکس‌هایتان به اندازه‌ی کافی خوب نیست؛ یعنی به اندازه‌ی کافی به سوژه نزدیک نشدید.

برخلاف گفته‌ی کاپا، در عکاسی در شب لازم است این شیوه را تغییر دهید؛ بدین‌معنا که گاهی دورشدن از سوژه و تبدیل آن به عناصری کوچک از چشم‌اندازی کلی، ایده‌ی بهتری است. پس‌زمینه‌ها در شب زیباتر از روز است؛ بنابراین اغلب اوقات مردم به عنصر ثانویه‌ی چشم‌انداز تبدیل می‌شوند.

وقتی از سوژه‌ها دور هستید، به سرعت شاتر بالا نیاز ندارید و این یکی از مزایای عکاسی از چشم‌انداز شب است. از فاصله‌ی دور، حرکت سوژه را با سرعت ۱/۶۰ و از فاصله‌ی نزدیک، با سرعت ۱/۱۲۵ می‌توانید ثبت کنید.

۵.  سه‌پایه و محوکردن جمعیت

برای عکاسی خیابانی، معمولا بهتر است به‌صورت دستی عکس بگیرید؛ زیرا نمی‌توان اتفاقات را پیش‌بینی کرد. بااین‌حال، تنها زمانی از سه‌پایه استفاده کنید که بخواهید در مکان شلوغ عکاسی کنید.

سه پایه

کار با سرعت‌های پایین‌تر شاتر مثل ۱/۸ ثانیه را هم امتحان کنید. به عکس بالا توجه کنید. در این عکس، عکاس زمان زیادی برای ثبت عکس بالا صرف کرده است؛ زیرا در ابتدا منتظر پراکنده‌شدن مردم در کل صحنه و سپس، سوژه‌ای جذاب برای پیش‌زمینه مانده است.

۶. استفاده از فلش

استفاده از فلش در خیابان اختیاری است؛ ولی ممکن است واکنش مردم را به‌دنبال داشته باشد. توصیه می‌شود با محدودیت‌های نور طبیعی در خیابان کنار بیایید؛ چراکه استفاده از فلش و نور آن روی صورت غریبه‌ها ممکن است برایشان ناخوشایند باشد. باوجوداین، گاهی اوقات استفاده از فلش ظاهر بسیار خوبی به عکس می‌دهد.

فلش (نور پرکننده)

استفاده از فلش به‌معنی رهاشدن از محدودیت‌های عکاسی در شب است. با فلش می‌توانید با سرعت شاتر بالاتر عکاسی کنید و عمق میدان و نویز را کاهش دهید. همچنین، کل عمل نورپردازی را به فلش می‌توانید واگذار کنید؛ به‌ویژه در وضعیتی که پیش‌زمینه با نور فلش روشن می‌شود و بقیه‌ی نقاط تاریک است. افزون‌براین، تنظیمات را به‌گونه‌ای می‌توانید انجام دهید که کل صحنه روشن شود و سپس، از فلش به‌عنوان نورِ پرکننده‌ی سوژه‌های اصلی در پیش‌زمینه بهره گیرید.

۷. نویز و تصاویر کم‌نور

حتی با بهترین تنظیمات، بعضی از تصاویر بسیار تاریک می‌شود. در این وضعیت، امکان عکاسی و نورپردازی صحیح تک‌تک عکس‌ها وجود ندارد و فقط می‌توانید در مرحله‌ی ویرایش، نورپردازی را تصحیح کنید. در این وضعیت، نویز عکس را نادیده بگیرید و نورپردازی صحیح را در لایت روم انجام دهید. پس از این مرحله، اگر تنظیمات نور را بالا ببرید، نویز بدتر خواهد شد. خوشبختانه تا زمانی که در حالت RAW عکاسی کنید، می‌توانید این گونه عکس‌ها را نجات دهید.

نویز

برای مثال، اگر به‌دنبال تصویر نویزداری هستید که در عین حال ظاهر خوبی هم داشته باشد، می‌توانید نویز را حذف کنید و دوباره آن را برگردانید. ازجمله‌ برنامه‌های خوب کاهش نویز می‌توان به فتونینجا (PhotoNinja) و توپاز دِ نویز (Topaz DeNoise) و دی‌ایکس‌اُ (DxO) اشاره کرد. همچنین، از قابلیت کاهش نویز (Noise Reduction) تعبیه‌شده در لایت‌روم هم می‌توانید استفاده کنید.

اگر حتی پس از کاهش نویز با مشکل مواجه‌اید، در فتوشاپ مقدار کمی Gaussian blur به آن اضافه کنید. سپس از تنظیمات نویز لایت‌روم برای بازگرداندن نویز به تصویر بهره گیرید. در این وضعیت، نویز مطلوب‌تر از حالت نویز دیجیتالی به‌نظر می‌رسد و بعضی نواقص فنی تصاویر کم‌نور را جبران می‌کند. نتیجه قطعا عکس شفاف نیست؛ بلکه عکسی خوشایند و زیبا است.

مقاله‌های مرتبط:

۸. تارشدن و نواقص عکس

وقتی به‌دنبال تصاویر کاملا شفاف هستید، فراموش نکنید عکسی با وجود نویز و شفاف‌نبودن هم می‌تواند عکس درخورتوجهی باشد. هنگام عکاسی در شب، لازم نیست حرکت را کاملا ثابت کنید. وقتی بحث شفافیت مطرح می‌شود، استانداردهای عکاسی در روز بیشتر از شب خواهد بود.

شفافیت تصویر

در سرعت‌های شاتر ۱/۶۰ و ۱/۳۰ هم می‌توانید به‌صورت دستی با کمی محوشدگی عکاسی کنید. در چنین وضعیتی، سوژه‌ها تا اندازه‌ای شفاف است؛ اما لازم است کمی حرکت به آن‌ها اضافه کنید.

۹. بهتر است عکس‌های شب تاریک باشد

این شرطی کلی است و لزوما با آن نباید موافق باشید. توصیه می‌شود در شب طوری عکاسی کنید که حس تاریکی و شب به بیننده القا شود و عکس‌ها با سایه‌ها و نواحی تاریک همراه باشد. هنگامی که به هیستوگرام عکس ‌ثبت‌شده در شب نگاه می‌کنید، بیشتر به‌سمت طیف تاریک تمایل باید داشته باشد.

بهتر است هیستوگرام عکس‌های شب به‌سمت طیف تاریک برود

وقتی عکس ثبت‌شده در شب را به‌ویژه براساس تنظیمات خودکار دوربین نورپردازی می‌کنید، دوربین اغلب اوقات صحنه را به‌اشتباه دریافت می‌کند و نور زیادی به آن وارد می‌کند. در این حالت، تصویر روشن می‌شود و می‌توانید مانند روز همه‌چیز را در آن ببینید؛ اما حس واقعی شب را منتقل نمی‌شود. در این وضعیت، باید نوردهی یا اکسپوژر دوربین را اندکی پایین بیاورید. بعضی اوقات هم ثبت تصاویر روشن هنگام شب مفید است؛ اما نگران نباشید، اگر عکستان تاریک و واقعی شد.

۱۰. مراقب باشید

بسته به محل زندگی، بیرون‌رفتن با دوربین در شب همیشه امن نیست. مراقب باشید کجا می‌روید و از حس قضاوت خود برای یافتن سوژه‌ی مناسب استفاده کنید و بکوشید با یک یا چند نفر همراه عکاسی کنید.



Source link

آموزش زبان فارسی به دانش آموزان اسرائیلی /تصاویر


یک مدرسه در نزدیکی تل‌آویو پایتخت رژیم صهیونیستی وجود دارد که در آن به نوجوانان اسرائیلی خواندن، نگارش، و گویش به زبان فارسی آموزش داده می‌شود.

حدود ۲۰ تن از دانش‌آموختگان این مدرسه برای ایفای نقش‌های مهم اطلاعاتی در ارتش اسرائیل، واجد شرایط شناخته شده‌اند.

حنا جهان‌فروز یک خواننده و آموزگار اسرائیلی متولد ایران، در دبیرستان بن‌گوریون در پتاح تیکوا، خارج از تل‌آویو در اسرائیل، زبان فارسی و فرهنگ ایرانی را به دانش‌آموزان آموزش می‌دهد.

دانش‌آموزان در دبیرستان بن‌گوریون در پتاح تیکوا، خارج از تل‌آویو در اسرائیل، هفته‌ای پنج ساعت خواندن، نوشتن، و حرف زدن به زبان فارسی را یاد می‌گیرند.

این دانش‌آموزان دبیرستانی که در کلاس درس زبان فارسی دبیرستان بن‌گوریون در اسرائیل شرکت کرده‌اند، می‌گویند که این کار می‌تواند بخت آنها را برای انجام کارهای ارزشمند اطلاعاتی به عنوان بخشی از دوران سربازی اجباری‌شان پس از فارغ‌التحصیلی، افزایش دهد.

دانش‌آموزان دبیرستان بن‌گوریون در اسرائیل هر دو هفته در حدود پانزده واژه را حفظ می‌کنند تا به این ترتیب در پایان این دوره دو ساله بتوانند مکالمات ابتدایی را به زبان فارسی انجام دهند.

عکس/  مرکز آموزش جاسوسان فارسی‌زبان‌ در اسرائیل

عکس/  مرکز آموزش جاسوسان فارسی‌زبان‌ در اسرائیل

عکس/  مرکز آموزش جاسوسان فارسی‌زبان‌ در اسرائیل

عکس/  مرکز آموزش جاسوسان فارسی‌زبان‌ در اسرائیل

 عکس/ آموزش زبان فارسی به دانش آموزان اسرائیلی برای انجام کارهای اطلاعاتی

عکس/  مرکز آموزش جاسوسان فارسی‌زبان‌ در اسرائیل

عکس/  مرکز آموزش جاسوسان فارسی‌زبان‌ در اسرائیل

 



Source link

آموزش تغییر پس زمینه و حذف اشیاء با اپلیکیشن Snapseed


در عکس‌برداری، اشیاء معمولا آنطور که انتظار داریم در عکس‌ها ظاهر نمی‌شوند. اکثر اوقات برخی المان‌ها برای عکس‌هایی که گرفته‌ایم مشکل ایجاد می‌کنند. شاید یک درخت باشد یا یک درختچه‌ی کوچک که تعادل مورد نیازمان در تصاویر را به هم می‌ریزد.

بنابراین عموما می‌خواهیم در عکس‌هایمان، پس زمینه طوری باشد که خودمان دوست داریم. خوشبختانه اپلیکیشن Snapseed می‌تواند به ما کمک کند تا پس زمینه‌ی عکس‌های خود را آنطور که می‌خواهیم اصلاح کنیم. در این مطلب نگاهی داریم به این اپلیکیشن و چگونگی استفاده از آن برای تغییر پس زمینه و حذف اشیاء در تصاویر. با ما همراه باشید.

۱. تغییر اکسپوژر (Exposure) در تصویر

گام اول: قبل از آنکه بتوانیم پس زمینه را تغییر دهیم، باید با استفاده از یک فیلتر تصویر را جذاب تر نماییم. فیلتری که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد فیلتری است که موج رنگ طبیعی را تا حدی که می‌تواند حفظ می‌کند. یکی از این نوع فیلتر‌ها Accentuate نام دارد.





گام دوم: حالا باید از شر پس زمینه‌ی نامربوط رها شوید. برای این کار ابتدا روی Tools بزنید و سپس Brush را انتخاب نمایید.

با استفاده از ابزار Exposure می‌توانید نسبت به تاریک کردن پس زمینه اقدام کنید. در تصاویر بالا از از سطحی بین ۰٫۷- و ۱٫۰- استفاده شده است.

به آرامی انگشت خود را در پس زمینه حرکت دهید تا محل‌هایی که می‌خواهید را تاریک کنید. برای تاریک کردن بخش‌هایی که به مرز اشیاء قابل مشاهده نزدیک هستند زوم کنید تا خطای کمتری داشته باشید.

گام سوم: محل‌های روشن تصویر را اصلاح کنید. برای این کار باید از بخش Tools روی Healing‌ بزنید. حالا با استفاده از این ابزار محل‌هایی که هنوز در پس زمینه روشن هستند را اصلاح می‌کنیم و سپس نسبت به تاریک کردنشان اقدام می‌نماییم.

این ابزار نقطه‌ی انتخاب شده را با توجه به محیط اطرافش اصلاح می‌کند. اگر از فوتوشاپ استفاده کرده باشید احتمالا این ابزار شما را یاد Brush Healing می‌اندازد. البته این گزینه نمی‌تواند گزینه‌ی مناسبی برای  تصاویری باشد که از رنگ‌های زیادی تشکیل شده‌اند.

حالا به طور مکرر روی نقاط روشن لمس کنید تا تقریبا به طور کامل محل‌های روشن پوشیده شوند. سپس با استفاده از ابزار Exposure محل‌های مورد نظر را تاریک کنید. البته این کار به طور کامل بستگی به نوع تصویر و علاقه‌ی شما دارد.

بعد از آنکه کارتان تمام شد، تصویر را ذخیره سازی کنید. شاید تصویر تولید شده در اولین تجربه آنچنان فوق العاده نباشد. اما با تمرین بیشتر وضعیت بهتر از گذشته خواهد شد.

۲. ارائه‌ی روشی دیگر

یکی دیگر از راه‌های از بین بردن پس زمینه در یک تصویر استفاده از ابزار Selective است. این ابزار به شما اجازه می‌دهد تا بخش‌های مختلف یک تصویر را انتخاب کنید و روشنایی و کنتراست آن منطقه را تغییر دهید. این روش بر خلاف روش قبل روی تصاویری بهتر عمل می‌کند که دارای پس زمینه‌ی نسبتا تاریک‌تری هستند.

گام اول: ابتدا نقاط اضافه در تصویر را با استفاده از ابزار Healing از بین ببرید.

گام دوم: حالا ابزار Selective را انتخاب کنید و پس زمینه را لمس نمایید.

روی پس زمینه بزنید و سپس با استفاده از دو انگشت منطقه‌ی تمرکزی را بزرگتر یا کوچکتر کنید. مساحت علامت گذاری شده‌ای که به رنگ قرمز درآمده‌اند، محل‌هایی هستند که تاریک خواهند شد. بهترین مزیت Snapseed این است که بیشتر ابزارش از هوشمندی کافی برای تشخیص تفاوت رنگ‌ها و مرز‌ها برخوردارند و به شما در زمینه‌ی انتخاب محل مورد نظر کمک زیادی می‌کنند.

گام سوم: حالا روشنایی محل مورد نظر را با کشیدن انگشت خود روی صفحه به سمت چپ پایین بیاورید. این کار را تا جایی انجام دهید که به نتیجه‌ی مطلوب دست یابید.

در تصویر بالا، رنگ برگ‌ها سبز روشن بود و این موضوع باعث شد تا تغییرات اعمال شده رنگ آن‌ها را هم تغییر دهد. اگر می‌خواهید به پس زمینه‌ی تاریک تری دست پیدا کنید مناطق کناری مرکز تصویر را با استفاده از ابزار Healing یک دست نمایید.

همانطور که پیش‌تر گفتیم، روش گفته شده در تصاویری که به صورت پیش فرض از پس زمینه‌ی تاریک‌تری بهره می‌برند بیشتر جوابگو خواهد بود و گزینه‌ی مطلوب تری محسوب می‌شود. خصوصا در تصاویری که یک بخش کاملا روشن دارد و باقی بخش‌های تصویر تاریک است.

استفاده از متد‌های بالا با توجه به نیاز شما و عکسی که در اختیار دارید می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند. توجه داشته باشید که ممکن است برای رسیدن به بهترین نتیجه، مجبور باشید از بخش‌های مختلفی از هردو روش استفاده کنید.



Source link

آموزش طراحی محصول، قسمت اول


طراحی محصول، همان‌طور که از نامش پیداست، فرآیند خلق یک محصول جدید برای فروش به مشتریان است. در این فرآیند فرصت‌های بازار شناسایی می‌شوند، یک مشکل به‌طور واضح تعریف می‌شود، یک راه‌حل مناسب برای مشکل پیشنهاد می‌شود و سرانجام، اعتبار راه‌حل مشکل توسط کاربران سنجیده می‌شود.

طراحی محصول درواقع یک مفهوم وسیع است که شامل ارائه‌ی سیستماتیک و توسعه ایده‌هایی است که سرانجام به تولید محصولات جدید منجر می‌شود. کارشناسان طراحی، روی مفاهیم و ایده‌ها کار می‌کنند و خروجی فرآیند، محصولات و اختراعات ملموس خواهد بود. هرچند اجرای این فرآیند، به‌مراتب سخت‌تر از تعریف آن است!

Design thinking

اهمیت تفکر طراحی

تفکر طراحی یک روش برای حل عملی مشکلات است که در حال حاضر به‌عنوان محبوب‌ترین رویکرد طراحی محصول شناخته می‌شود. ما پیش‌ازاین در زومیت، پروسه‌ی تفکر طراحی را آموزش داده‌ایم و توصیه می‌کنیم پیش از مطالعه‌ی  پروسه‌ی طراحی محصول، این مطلب را مطالعه کنید.

طراحان موفق امروزی، همیشه تفکر طراحی را در طراحی محصول (چه فیزیکی و چه دیجیتالی) اعمال می‌کنند، زیرا این پروسه روی توسعه‌ی نقطه‌به‌نقطه‌ی محصول، به‌شدت تأثیرگذار است و مزایای آن صرفاً به فاز طراحی محدود نمی‌شود.

شما به عنوان یک طراح، زمانی که به محصول یا ویژگی‌های آن فکر می‌کنید، ابتدا باید به این سؤالات پاسخ بدهید:

  • چه مشکلی را می‌خواهید حل کنید؟
  • این مشکل، به چه کسانی مربوط می‌شود؟
  • برای دستیابی به راه‌حل، به چه چیزهایی نیاز دارید؟

پاسخ به این سؤالات ابتدایی، به شما کمک می‌کند تجربه‌ی کاربر از یک محصول را به‌طورکلی درک کنید و از جنبه‌های تعاملی (احساس) و بصری (ظاهر محصول) فراتر بروید.

طبق اصول تفکر طراحی، پیدا کردن راه‌حل یک مشکل شامل پنج مرحله‌ی زیر است:

  • همدلی: درک نیازهای مشتریان. افرادی را که می‌خواهید محصولی را برای آن‌ها طراحی کنید، بهتر بشناسید. تحقیقات باکیفیتی انجام دهید تا درک بهتری از کاربران خود به دست آورید.
  • تعریف مسئله: بر اساس نیازها و دیدگاه‌های کاربران، یک نقطه‌نظر ایجاد کنید.
  • ایده پردازی: یک جلسه‌ی طوفان مغزی برگزار کنید و تعداد زیادی ایده‌ی خلاقانه را برای حل مشکل مطرح کنید. به تیم آزادی عمل بدهید تا طیف وسیعی از راهکارهای بالقوه را پیشنهاد بدهند.
  • پروتوتایپ: نمونه‌ی اولیه‌ی (یا مجموعه‌ای از پروتوتایپ‌ها) را برای تست فرضیه خود تولید کنید.
  • تست محصول: دوباره به کاربران مراجعه کنید و از آن‌ها بازخورد بگیرید.

Design thinking

فرآیند طراحی

با این فرض که اصول تفکر طراحی را به‌خوبی یاد گرفته‌ایم، مراحل پروسه‌ی طراحی محصول را شروع می‌کنیم. فرآیند طراحی، شامل مراحلی است که تیم تولید، از ابتدا تا انتهای فرمول‌بندی محصول، آن را دنبال می‌کنند. تکیه کردن به یک ساختار مشخص در مزیت مهم دارد: اول اینکه به شما کمک می‌کند تمرکز خود را حفظ کنید و دوم اینکه طبق برنامه پیش بروید.

در نظر داشته باشید که به‌هیچ‌عنوان نمی‌توان پروسه‌ی ثابتی را تعریف کرد که همه‌ی پروژه‌های جهان را پوشش دهد. بااین‌حال، یک جریان کلی برای طراحی محصولات جدید، به شرح زیر است:

  • تعریف چشم‌انداز محصول
  • تحقیقات محصول
  • تجزیه‌وتحلیل کاربر
  • ایده پردازی
  • طراحی
  • تست و اعتبار سنجی
  • فعالیت‌های پس از راه‌اندازی محصول

Product Vision And Strategy

مرحله‌ی ۱: چشم‌انداز و استراتژی محصول

چشم‌انداز محصول، یکی از مهم‌ترین مراحل طراحی محصول است، گرچه پیش از شروع فرآیند طراحی تکمیل می‌شود. شما پیش از ساخت یک محصول باید مفهوم و علت وجود آن را درک کنید. این همان زمانی است که تیم تولید، باید چشم‌انداز و استراتژی محصول را تعریف کنند.

آیا تابه‌حال روی پروژه‌ای کارکرده‌اید که هدف کلی آن مشخص نیست؟ زمانی که در جلسات توسعه و طراحی شرکت می‌کنید، درحالی‌که ایده‌ی مبهمی از ماجرا دارید؟ این اتفاق زیاد رخ می‌دهد، زیرا معمولاً محصولاتی تولید می‌شوند که هیچ چشم‌انداز خاصی ندارند. متأسفانه پیامدهای این سناریو، معمولاً مثبت نیست.

هر پروژه‌ی طراحی محصول، مستلزم چشم‌اندازی است که تیم توسعه‌ی محصول را جهت‌دهی و هدایت می‌کند. چشم‌انداز، جوهر یک محصول را ارائه می‌دهد، یعنی اطلاعات مهمی که تیم تولید برای توسعه و راه‌اندازی موفق محصول، به آن نیاز دارد. چشم‌انداز به شما کمک می‌کند درک مشترکی از «چیزی که در تلاش برای ساخت آن هستید و دلایل این کار» به دست آورید. به‌علاوه، چشم‌انداز به شما نشان می‌دهد که در حال ساخت چه چیزهایی «نیستید». روشن شدن مرزهای محصول، اقدامات شما را متمرکز می‌کند.

اما چشم‌انداز تنها نیمی از تصویر اولیه‌ی ما است. گام مکمل، استراتژی محصول است که سفر محصول را تعریف می‌کند. به‌بیان‌دیگر، چشم‌انداز محصول، مقصد راه (تجربه‌ی نهایی کاربر) را به شما نشان می‌دهد. پس‌ازآن، با تمرکز بر چیزی که باید بسازید، مسیر خود را به سمت مقصد برنامه‌ریزی می‌کنید. شما با تنظیم هدف (چالش)، می‌توانید جهت تلاش‌های محصول خود را تعدیل کنید.

صرف زمان و بودجه‌ی کافی برای خلق چشم‌انداز، یک سرمایه‌گذاری معقول به شمار می‌رود، زیرا در این فاز، مراحل حرکت شما به سمت موفقیت تعیین می‌شود.

DEFINE VALUE PROPOSITION

تعریف گزاره‌ی ارزش

گزاره ارزش جنبه‌های کلیدی محصول را مشخص می‌کند: اینکه محصول چیست، برای چه کسی تولید می‌شود، چه زمانی و چگونه مورداستفاده قرار می‌گیرد. گزاره‌ی ارزش به تیم و ذینفعان کمک می‌کند روی محصول به توافق برسند.

رو به عقب کار کردن

یک تکنیک ساده به نام Working Backwards، وضوح و دقت بیشتری به چشم‌انداز محصول می‌بخشد. همان‌طور که از نامش پیدا است، تیم محصول کار خود را با مشتریان شروع می‌کنند و گام‌به‌گام، به عقب برمی‌گردند، تا جایی که حداقل الزامات موردنیاز برای خشنود کردن و رضایت بخشی به مشتری مشخص شود. این تکنیک را می‌توانید در اغلب تصمیم‌گیری‌های خاص محصول به کار بگیرید، اما مزیت آن در دوران ساخت یک محصول یا فیچرهای جدید، نمود بیشتری دارد.

به‌عنوان‌مثال، یک محصول جدید را در نظر می‌گیریم. تیم محصول با تألیف یک بیانیه‌ی مطبوعاتی، عرضه‌ی محول جدید را اعلام و معرفی می‌کنند. یک بیانیه‌ی مطبوعاتی، به‌سادگی توضیح می‌دهد که این محصول چیست و چرا ساخته‌شده است. تألیف این بیانیه به اعضای تیم کمک می‌کند آینده‌ی محصول را در ذهن خود متصور شوند.

Working Backwards

نکات مهم:

۱- روی کاربر تمرکز کنید. بیانیه‌ی مطبوعاتی، باید مشکل کاربر را در اولویت قرار دهد. بنابراین، در درجه‌ی اول خوب و مختصر توضیح دهید که محصول شما، چه ارزشی برای مشتریان ایجاد می‌کند.

۲- بیانیه‌ی مطبوعاتی را برای کاربران بالقوه بخوانید و از آن‌ها بازخورد بگیرید. اگر مخاطبان هدف فکر می‌کنند که مزایای لیست شده در بیانیه، به‌اندازه‌ی کافی هیجان‌انگیز و متقاعدکننده نیست، شاید ساخت این محصول اشتباه باشد. حالا بهتر است تیم محصول، بیانیه‌ی بهتری بنویسد، تا جایی که کاربران بالقوه مزایای لیست شده را مناسب و قابل‌قبول بدانند.

۳- بیانیه‌ی مطبوعاتی، معادل با توضیح مشخصات فنی محصول نیست. اگر توضیحات شما بیشتر از یک صفحه است، برای کاربران بیش‌ازحد طولانی به نظر می‌رسد.

۴- اطمینان حاصل کنید که همه‌ی اعضای تیم، برداشت یکسانی از چشم‌انداز محصول را به اشتراک می‌گذارند.

۵- در طول دوران توسعه‌ی محصول و هر زمان که به تردید دچار شدید، از این بیانیه به‌عنوان یک رفرنس استفاده کنید.

ضوابط و معیارهای موفقیت

شما باید یک هدف تجاری روشن داشته باشید که می‌خواهید از طریق تولید محصول، به آن دست پیدا کنید. اگر از ابتدای پروژه متوجه نشوید که هدف تجاری چیست و موفقیت چگونه اندازه‌گیری می‌شود، در آینده با مشکل مواجه می‌شوید. معیارهای موفقیت را به‌صورت کاملاً واضح و ملموس تعریف کنید. مثلاً میزان فروش مورد انتظار در هرماه، شاخص‌های کلیدی عملکرد (KPIs) و نظیر آن. در طول این مرحله، اهدافی را مشخص کنید که موفقیت‌های بعدی را نسبت به آن‌ها بسنجید. به‌این‌ترتیب، پروسه‌ی نتیجه محور بهتری خواهید داشت.

نکته: ترجیحاً در این مرحله با صاحبان پروژه و ذینفعان نیز مصاحبه داشته باشید تا ارزش‌ها و معیارها را با آن‌ها هماهنگ کنید.

یک جلسه‌ی رسمی برای شروع کار ترتیب بدهید

در این جلسه، همه‌ی بازیگران کلیدی طراحی و توسعه‌ی محصول و همچنین همه‌ی ذینفعان و سرمایه‌گذاران دورهم جمع می‌شوند تا انتظاراتی که از تیم و مالکین پروژه می‌رود، قطعی شود. به‌علاوه در این جلسه طرح اصلی و اهداف محصول، نحوه‌ی همکاری همه‌ی اعضا، معیارها و KPIها و نحوه اندازه‌گیری موفقیت محصول اعلام می‌شود.

Product Research

مرحله ۲: تحقیقات محصول

پس از مشخص شدن چشم‌انداز محصول، به مرحله‌ی تحقیقات محصول می‌رسیم که تحقیقات کاربر و بازار را پوشش می‌دهد. اگر می‌خواهید شانس موفقیت خود را افزایش دهید، تحقیقات دقیقی انجام دهید. به یاد داشته باشید که سرمایه‌گذاری زمان برای تحقیقات، هرگز زیان‌آور نیست.

تحقیقات خوب، باعث می‌شود اطلاعات ارزشمندی به دست بیاورید و ازآنجاکه تحقیقات را در ابتدای پروسه انجام می‌دهید، در طول مسیر طراحی، پول و زمان بیشتری را صرفه‌جویی می‌کنید. مشخصاً اگر از مراحل اولیه، با آگاهی بالا کار کنید، بعدها به تغییرات و اصلاحات پرهزینه‌ی کمتری نیاز خواهید داشت. به‌علاوه تحقیقات جامع به شما کمک می‌کند که ایده‌های خود را راحت‌تر به سرمایه‌گذاران بفروشید.

 تحقیقات کاربر

ما به‌عنوان سازندگان محصول، بیشترین مسئولیت را در قبال افرادی داریم که محصول را مورداستفاده قرار می‌دهند. اگر کاربران را به‌خوبی نشناسیم، چگونه می‌توانیم محصول مناسبی برای آن‌ها تولید کنیم؟

تحقیقات در مورد کاربر، مهم‌ترین کلید طراحی یک تجربه کاربری عالی است. در حوزه‌ی طراحی محصول، کارشناسان چند روش را برای تحقیقات کاربر توصیه می‌کنند:

Users Interviews

مصاحبه با کاربران

گفتگوی مستقیم با کاربران، یکی از تکنیک‌هایی است که اطلاعات ارزشمندی را در اختیار شما قرار می‌دهد. این تکنیک می‌تواند به شما کمک کند تا نیازها و احساسات کاربران را قبل از طراحی یک محصول و مدت‌ها پس از عرضه، ارزیابی کنید. در این روش، یک مصاحبه‌کننده در جلسه‌ای به مدت ۳۰ دقیقه تا یک ساعت، با کاربر صحبت می‌کند. پس از اتمام مصاحبه‌ها، ضروری است که داده‌های به‌دست‌آمده را ارزیابی و هم‌گذاری کنید و دیدگاه کاربران را به قالب الگوهای مشخص درآورید.

نکات:

۱- سعی کنید مصاحبه‌ها را به‌صورت فردی انجام دهید. طبیعتاً مصاحبه‌های حضوری، مفیدتر از مصاحبه‌های آنلاین یا ریموت هستند زیرا داده‌های رفتاری بسیار بیشتری را ردیابی می‌کنند.

۲- سؤالات خود را برنامه‌ریزی کنید. تمام سوالاتی که در طول مصاحبه پرسیده می‌شود، باید طبق اهداف یادگیری انتخاب شوند. یک مجموعه از سؤالات اشتباه، نه‌تنها مزایای جلسه‌ی مصاحبه را بی‌اثر می‌کند، بلکه به توسعه محصول در مسیر اشتباه منجر می‌شود.

۳- توصیه می‌کنیم که از یک مصاحبه‌کننده باتجربه کمک بگیرید. مصاحبه‌گر ماهر، سؤالات را به شیوه‌ی بی‌طرف مطرح می‌کند و به کاربران احساس راحتی بیشتری می‌دهد. به‌علاوه، به‌خوبی می‌داند که چه زمانی باید از آن‌ها جزئیات بیشتری بخواهد.

A survey created using Google Forms

نظرسنجی آنلاین

محققان به کمک نظرسنجی‌ها و پرسشنامه‌ها، حجم بیشتری از پاسخ‌ها را جمع‌آوری می‌کنند و فرصتی برای تحلیل دقیق‌تر به دست می‌آورند. گرچه نظرسنجی‌ها غالباً برای تحقیقات «کمی» مورداستفاده قرار می‌گیرند، اما در تحقیقات «کیفی» هم می‌توانند کارایی داشته باشند. داده‌های کیفی را می‌توان به کمک سؤالات تشریحی، یا پایان باز به دست آورد. به‌عنوان‌مثال: «چه چیزی به شما انگیزه می‌دهد که از ما خرید کنید؟» یا «وقتی می‌خواهید آیتمی را که از ما خریده‌اید، بازگردانید، چه احساسی دارید؟» پاسخ به این سؤالات، بسیار شخصی‌تر است و نمی‌توان در آنالیزهای کمی از آن‌ها استفاده کرد.

اجرای نظرسنجی‌های آنلاین، کم‌هزینه است. نکته‌ی منفی این روش، عدم تعامل مستقیم با پاسخ‌دهندگان است، به همین دلیل هم نمی‌توانیم در پاسخ آن‌ها دقیق‌تر بشویم و نکات بیشتری بفهمیم.

نکات:

۱- نظرسنجی‌ها را کوتاه نگه‌دارید. به یاد داشته باشید که هر سؤال اضافی، باعث می‌شود نرخ شرکت‌کنندگان کاهش پیدا کند. درنهایت، بهتر است چند نظرسنجی کوتاه داشته باشید تا اینکه همه‌ی سؤالات را در یک نظرسنجی طولانی پست کنید.

۲- سؤالاتی که از پایان باز برخوردارند، رویکرد بهتری محسوب می‌شوند. اما نمی‌توان از پاسخ آن‌ها در آنالیزهای آماری استفاده کرد. زیرا پژوهشگر برای تحلیل پاسخ هر کاربر، باید زمان کافی بگذارد. به یاد داشته باشید که اغلب کاربران نیز تمایلی به تایپ کردن توضیحات ندارند.

تحقیقات وابسته به شواهد و قرائن

پژوهشگران در این تحقیقات، مردم را در محیط و فضای طبیعی زندگی زیر نظر می‌گیرند و به رفتارها و واکنش‌های آن‌ها در طول انجام وظایف روزمره، توجه می‌کنند. اطلاعاتی که در این تحقیقات به دست می‌آید، بیشتر به زمینه‌های استفاده از محصول مرتبط است. برای مثال محققین، ابتدا از کاربران می‌پرسند «به‌طورمعمول در طول روز، چه وظیفه/ کاری را بیشتر انجام می‌دهید؟» سپس زمانی که کاربران مشغول کار هستند، محققین آن‌ها را در همان محیط کار، زیر نظر می‌گیرند. هدف از این مطالعات، جمع‌آوری شواهد کافی در این خصوص است که آیا واقعاً امکان مشارکت و همکاری با کاربران وجود دارد؟

Competitive Research

تحقیقات بازار

اگر می‌خواهید یک محصول عالی تولید کنید، نمی‌توانید رقبا را نادیده بگیرید. شما باید بدانید که چه محصولات مشابهی در بازار موجود است و این محصولات چه عملکردی دارند. به همین دلیل تحقیقات بازار بخش مهمی از روند طراحی محصول است. هدف نهایی شما، طراحی محصولی با مزیت رقابتی است.

رقیب، شرکتی است که اهدافی مشابه با اهداف شما را دنبال می‌کند و برای همان چیزهایی می‌جنگد که تیم شما تلاش می‌کند. بر این اساس، شما با دو نوع رقیب مواجهید:

  • رقبای مستقیم: شرکت‌هایی که محصولات آن‌ها، مستقیماً با گزاره‌ی ارزش شما رقابت می‌کند.
  • رقبای غیرمستقیم: شرکت‌هایی که مشتریان شما را هدف قرار می‌دهند، بدون اینکه گزاره‌ی ارزش مشابهی به کاربران پیشنهاد دهند.

تیم محصول باید هر دو گروه را در تحقیقات لحاظ کند، زیرا همه‌ی رقبا می‌توانند موفقیت شما را تحت تأثیر قرار دهند. به‌عنوان یک قاعده‌ی کلی، سه رقیب مستقیم و سه رقیب غیرمستقیم اصلی خود را برای انجام تحقیقات انتخاب کنید.

مرحله ۳: تجزیه‌وتحلیل کاربر

پس از اتمام تحقیقات، باید داده‌های جمع‌آوری‌شده را تحلیل کنید. هدف از تجربه و تحلیل داده‌ها، معنادار کردن نتایج و کشف یک بینش ملموس از تحقیقات محصول است. شما باید بر اساس داده‌های جمع‌آوری‌شده، استنتاج کنید که کاربران چه می‌خواهند ،چه نیازی دارند یا چه فکر می‌کنند. این بینش به طراحان ux نشان می‌دهد که باید روی چه گزینه‌هایی دست بگذارند.

Personas

مدل‌سازی کاربران و محیط آن‌ها

بر اساس نتایج تحقیقات محصول، طراحان UX می‌توانند گروه‌های اصلی کاربران را شناسایی و پرسونای نمونه را خلق کنند. پرسوناها، شخصیت‌هایی تخیلی برای نشان دادن انواع مختلف کاربرانی هستند که ممکن است یک محصول را با روش مشابه استفاده کنند. هدف از ایجاد پرسونا، ایجاد بازنمودهای قابل‌اعتماد و واقع‌بینانه از بخش‌های اصلی مخاطبان است. پرسونا به تیم طراحی محصول کمک می‌کند تا اهداف کاربران را در زمینه‌های خاص درک کنند.

نکات:

۱- پرسونا را بر اساس داده‌های واقعی طراحی کنید. ممکن است وسوسه شوید ویژگی‌هایی را به پرسونا بیفزایید که آن را جذاب‌تر می‌کند. تأکید می‌کنیم که کوچک‌ترین مشخصات پرسونا، باید بر اساس داده‌های دقیق باشد. اگر متوجه شدید اطلاعات کافی در اختیار ندارید، تحقیقات جدیدی برای پر کردن جاهای خالی انجام دهید.

۲- از نام واقعی یا سایر مشخصات شرکت‌کنندگان در تحقیقات یا افرادی که می‌شناسید، استفاده نکنید. این سوگیری به‌سادگی صحت و بی‌طرفی پرسونا را از بین می‌برد. به یاد داشته باشید که شما می‌خواهید محصول را برای این پرسونا طراحی کنید، نه برای گروهی از افراد که خصوصیات مشابهی دارند.

Empathy Map

نقشه همدلی

نقشه‌ی همدلی، یک ابزار تجسم سازی است که به‌طور مفصل و با جزئیات، نشان می‌دهد تیم طراحی محصول از کاربران چه می‌داند. این ابزار به تیم کمک می‌کند درک بهتری از علل پشت نیازها و خواسته‌های کاربران به دست آورند. نقشه‌ی همدلی، تیم طراحی را وادار می‌کند تمرکز خود را از محصولی که خودشان دوست دارند، به محصولی که کاربران مورداستفاده قرار می‌دهند، تغییر دهند.

تیم باید اطلاعات خود را در مورد کاربران، به یک نمودار (یا جدول) وارد کند و دید جامع‌تری از جهان کاربر و فضای مشکل یا فرصت، به دست آورد.

نکته: نقشه‌ی همدلی را به یک پوستر قابل‌نصب تبدیل کنید. چند نسخه از این نقشه را در مکان‌های مختلف دپارتمان طراحی نصب کنید. این اقدام باعث می‌شود تیم، در هنگام کار و در هر شرایطی، کاربر را مرکز توجه خود قرار می‌دهد.

مرحله ۴: ایده پردازی

همان‌طور که در رویکرد تفکر طراحی دیدیم، فاز ایده پردازی زمانی است که اعضای تیم، طیف وسیعی از ایده‌های خلاقانه را که اهداف پروژه را برآورده می‌کنند، ارائه می‌دهند. در پروسه‌ی طراحی محصول، ایده پردازی یک مرحله‌ی حیاتی است که درعین‌حال ثابت می‌کند مهم‌ترین مفروضات طراحی، معتبر هستند.

تیم‌های طراحی محصول، از تکنیک‌های مختلفی برای ایده پردازی استفاده می‌کنند. برای مثال پیش‌طرح، که برای مجسم سازی برخی از زوایای محصول بسیار مفید واقع می‌شود، یا استوری بورد که برای تصویرسازی تعاملات کلی یک محصول مورداستفاده قرار می‌گیرد.

پیشنهاد ایده (چگونه کاربران با یک محصول ارتباط برقرار می‌کنند)

User Journey Mapping

نقشه سفر کاربر

نقشه سفر کاربر، تصویرسازی فرآیندی است که یک فرد برای رسیدن به یک هدف، طی می‌کند. این نقشه معمولاً شامل گام‌ها یا نقاطی است که در هر یک از آن‌ها، فرد با محصول تعامل دارد.

سفر کاربر بسته به اهداف و محتوای کسب‌وکار، در فرم‌های مختلفی تصویرسازی می‌شود. در متداول‌ترین فرم، سفر کاربر شامل یک سری از تعاملات و اقدامات کاربر روی یک اسکلت تایملاین است. این طرح‌بندی باعث می‌شود همه‌ی اعضای تیم، روایت کاربر را درک و پیگیری کنند.

یک سفر ساده، صرفاً یک مسیر را در یک سناریو به تصویر می‌کشد، اما یک سفر کاربر پیچیده، تجربیات کاربر را در جلسات زمانی مختلف و با سناریوهای مختلف، بازسازی می‌کند.

نکته: ترجیحاً سفر کاربر را زیاد پیچیده نکنید و روی یک سفر ساده‌ی خطی متمرکز شوید، یعنی همان مسیر ایده آلی که کاربر را به هدف می‌رساند.

Scenarios and Storyboards

سناریوها و استوری بوردها

پس از شناسایی پرسونا، می‌توانید سناریوی تعاملات را بنویسید یا نقاشی کنید. سناریو درواقع یک روایت است که یک روز از زندگی یک شخص را توصیف می‌کند، ازجمله اینکه او با یک محصول چه تعاملاتی دارد. استوری بورد همین روایت را به‌صورت بصری ارائه می‌دهد – شبیه به یک فیلم یا تصاویر سریالی کمیک. طراحان محصول به کمک سناریوها و استوری بوردها، درک می‌کنند که کاربران چگونه با محصول ارتباط برقرار می‌کنند و محصول، چه جایگاهی در زندگی آن‌ها دارد.

نکته: یک روایت قوی خلق کنید. روایت داستان باید روی هدفی متمرکز شود که شخصیت داستان، در تلاش برای رسیدن به آن است. بسیاری از طراحان، سعی می‌کنند جزئیات طراحی محصول را در استوری بورد نمایش دهند و از پردازش مناسب داستان غافل می‌شوند. سعی کنید این اشتباه را مرتکب نشوید. روایت شما باید ساختار مناسبی داشته باشد و آغاز، متن و پایان معقولانه و باورپذیری را به نمایش بگذارد. به‌علاوه، حتماً خروجی مطلوبی را برای سناریو در نظر بگیرید.

User Stories

داستان کاربر

داستان کاربر، توصیفی ساده از اقدامات کاربر در خصوص استفاده از یک محصول است. نکته‌ی مهم این است که در زمان تألیف داستان کاربر، نباید ویژگی‌های غیرضروری محصول را به آن اضافه کنید. به‌طورکلی، فقط زمانی یک کاربرد یا ویژگی محصول را در داستان کاربر ذکر کنید که دلایل اهمیت این ویژگی خاص، از قبل مشخص‌شده باشد.

Job Stories

داستان‌های کاری

داستان کاری، راهی برای توصیف ویژگی‌های /عملکردهای محصول است. درواقع یک ویژگی محصول از دیدگاه کاری که باید انجام شود، توصیف می‌شود. یک داستان کاری، تکنیکی مؤثر برای شرح یک مشکل است، بدون اینکه راه‌حلی را برای برطرف کردن آن تجویز کند.

نکته: مشکلاتی را مطرح کنید که ارزش حل کردن دارند. گاهی اوقات، شما باکارها (مشکلات) مختلفی روبرو هستید که می‌خواهید برای همه‌ی آن‌ها راه‌حل ارائه کنید. بین همه‌ی گزینه‌ها، مشکلاتی را انتخاب کنید که بیشترین تأثیر را بر تجربه‌ی کاربر یا اهداف کسب‌وکار شما می‌گذارند.

در این مطلب، شما را با چهار مرحله از پروسه‌ی طراحی محصول (چشم‌انداز محصول، تحقیقات، تجزیه‌وتحلیل کاربر و برخی از راه‌های ایده پردازی) آشنا کردیم. هفته‌ی آینده با توضیح سایر مراحل و همچنین ذکر مثال‌های ملموس از دنیای واقعی، این بحث را ادامه می‌دهیم.



Source link

آموزش دفاع شخصی در سه سوت: با فشار به این نقاط، مهاجم را ضربه فنی کنید


بدن انسان سیستم حیرت انگیزی دارد. اما علاوه بر توانایی های بی شماری که در اختیار ما می گذارد، ما را آسیب پذیر هم می کند. شاید قصه ی آشیل را شنیده باشید؛ قهرمان اسطوره ای یونانی که همه ی پیکر او جز پاشنه ی پایش رویین بود و دست آخر هم تنها نقطه ضعف او باعث مرگش شد. اما برخلاف آشیل، انسان های عادی بیشتر از یک نقطه ی حساس دارند. نقاط فشار به بخش های خاصی در سطح بدن اطلاق می شود که نسبت به فشار حساس هستند. از این نقاط فشار استفاده های مختلفی می توان کرد، مثلا یک کاربرد آن در طب فشاری است که از آن برای درمان بیماری ها استفاده می شود. اما نقاط فشار در دفاع شخصی هم کاربرد دارند و ورزشکاران رزمی با استفاده از آن ها در کسری از ثانیه مهاجمان را ناتوان می کنند. با فشار دادن این نقاط از بدن مهاجم از خود دفاع کنید و جان تان را نجات دهید.

نقاط فشار اصلی

دفاع شخصی با استفاده از نقاط فشار

توانایی دفاع از خود، مهارتی ضروری است که همه ی ما باید آن را داشته باشیم. اما اگر از تکنیک های رزمی چیزی نمی دانید، ترفندهای استفاده از نقاط فشار به کارتان می آیند.

تصور کنید به شما حمله شده و سلامت و جان شما در خطر است. پس باید خودتان را نجات دهید. اول از همه حساس ترین نقاط بدن مثل چشم ها، فک و کشاله ی ران را هدف بگیرید.

اما بدن نقاط حساس دیگری هم دارد که در آنجا پایانه های عصبی و اندام های داخلی به دلیل نبود استخوان، بدون محافظ هستند. به خاطر داشته باشید که ضربه به این نقاط می تواند منجر به صدماتی جدی و حتی مرگ شود. بنابراین فقط در صورتی از آن ها استفاده کنید که واقعا در خطر باشید.

۱- عصب سیاتیک
محل قرارگیری این عصب میان کشاله ی ران و زانو روی خط میانی عضلات داخلی ران است. یک ضربه ی محکم زانو به این نقطه منجر به درد شدید، شوک، سرگیجه و ناتوانی در حرکت دادن پا به طور موقت خواهد شد.

۲- فک
با کف دست به فک شخص مهاجم ضربه بزنید. این ضربه می تواند او را موقتاً بیهوش کند. در اثر این ضربه، سر با چنان شدتی می چرخد که مغز به معنای واقعی کلمه تکان می خورد.

۳- عضله ی جلو بازو
یک ضربه به عضله ی جلو بازو درد شدیدی ایجاد و دست را موقتاً فلج می کند. گاهی هم این ضربه باعث سستی غیر ارادی انگشتان دست می شود که به وسیله ی آن می توانید مشت و چنگ شخص مهاجم را شل کنید.

۴- شبکه ی بازویی
یک ضربه ی محکم به این نقطه درد شدیدی ایجاد و دست ها را بی حس می کند. یک ضربه ی شدید به زیر این قسمت هم می تواند ترقوه ی شخص را واقعا بشکند. یکی از عوارض معمول شکستگی ترقوه، پارگی عصب های شبکه ی بازویی است که منجر به فلج آنی دست، شوک و حالت تهوع می شود.

۵- کشاله ی ران
عصب های زیادی در این قسمت از بدن و بالای آن یعنی محل قرارگیری آلت تناسلی و مثانه وجود دارد. یک ضربه ی آرام به این نقطه، واکنش بسیار شدیدی ایجاد می کند و یک ضربه ی محکم به آن می تواند مثانه را پاره کند و باعث شوک شود.

۶- چشم ها
یک ضربه به چشم ها یا فشار دادن محکم هر دو چشم می تواند شخص را برای همیشه نابینا کند. اما اندکی فشار هم کفایت می کند و با این کار از چشم ها اشک جاری می شود. بنابراین تا زمانی که شخص مهاجم دوباره بتواند ببیند، فرصت فرار پیدا می کنید. تنها در صورتی از این تکنیک استفاده کنید که چاره ی دیگری نداشته باشید.

۷- دست ها
دست های ما مملوء از پایانه های عصبی هستند. اگر مابین انگشتان دست شخص مهاجم را محکم فشار دهید، به احتمال زیاد تسلط خود را از دست می دهد و چنگ و مشت او شل می شود.

۸- ماهیچه ی درشت نی پیشین
یک ضربه ی محکم به استخوان درشت نی پا ممکن است باعث شکستگی آن شود. این ضربه درد شدیدی ایجاد می کند که منجر به حالت تهوع و ناتوانی در راه رفتن می شود. اگر شکستگی شدید باشد، خرده استخوان ها می توانند رگ های خونی را پاره کنند. شوک، حالت تهوع و ناتوانی کامل در حرکت کردن عوارض تقریبا اجتناب ناپذیر این آسیب هستند.

۹- غدد لنفاوی بناگوش
به دو روش می توانید عمل کنید:
۱- با انگشت یا بند انگشت خمیده ی خود، پشت نرمه ی گوش را به طرف حفره ی مابین فک و گردن یا کمی بالاتر از آن، به طرف زائده ی پستانکی (استخوان برآمده ی پشت گوش) محکم فشار دهید.
۲- گوش های مهاجم را در مشت تان بگیرید. ممکن است لازم باشد کل گوش را با کف دست بگیرید. نرمه ی گوش را از پایین به بالا محکم بکشید، به طوری که گوش به سمت بالا و خودتان بچرخد.





Source link

اختلال آموزش تحصیلات تکمیلی در پی نوسانات ارز/ تاثیر منفی افزایش نرخ دلار بر آموزش پزشکی


دبیر شورای آموزش علوم پایه پزشکی و تخصصی وزارت بهداشت با بیان این که عمده آموزش دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی بر پایه پروژه‌های تحقیقاتی است، اظهار کرد: در ماه‌های اخیر به دلیل نوسانات نرخ ارز، تهیه مواد مصرفی برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی در دانشگاه‌های علوم پزشکی با مخاطره روبرو شده و امیدواریم این مشکلات به وجود آمده به زودی مرتفع شود.

دکتر جمشید حاجتی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با اشاره به اینکه نوسانات اخیر ارز، فعالیت‌های پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی را با مشکل روبه رو کرده است، افزود: بخش مهمی از پروژه‌های تحقیقاتی در دانشگاه‌ها توسط دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی انجام می شود که در صورت عدم تامین منابع مالی و مواد مصرفی با کاهش افت جدی کیفیت پژوهش در سالهای آینده روبه‌رو خواهیم شد.

وی بیان اینکه برای تهیه بیشتر مواد مصرفی پروژهای تحقیقاتی به مبادلات با کشورهای خارجی نیاز داریم، گفت: پروژه‌ها براساس نرخ ارز قبلی بسته شده است که بالا رفتن قیمت دلار، میزان بودجه ای در نظر گرفته شده برای خرید مواد مصرفی پژوهش، بی‌ارزش شده است. البته وزیر بهداشت مذاکراتی در خصوص خرید مواد مصرفی با قیمت مناسب تر با بانک مرکزی انجام داده اما هنوز اجرایی نشده و راهکار مشخص دیگری برای حل این معضل اندیشه نشده است.

حاجتی با اشاره به اینکه در سالهای گذشته با تشدید شدن تحریم‌ها شاهد پژوهش‌های بی کیفیت بوده‌ایم، افزود: میزان بودجه باید با توجه به میزان تورم واقعی در نظر گرفته شود تا دانشجویان کارهای پژوهشی را به شکل معقول‌تری انجام دهند.

دبیر شورای آموزش علوم پایه پزشکی وتخصصی وزارت بهداشت با تاکید بر این مطلب که نیازها و انتظارات دانشگاه‌ها در عرصه فعالیت‌های پژوهشی باید توسط دانشجویان تامین شود، اظهارکرد: در حال حاضر دانشجویان دوره تخصص، ۹ ترم مجاز به انجام فعالیت‌های پژوهشی در دانشگاه هستند که اگر این زمان توسط  آنها رعایت نشود، برخی از دانشگاه ها بعد از گذشت ۹ ترم کمک هزینه دانشجویان را قطع کرده و از آنها هزینه دریافت می‌کنند البته در برخی موارد دانشگاه ها بعد از گذشت ۱۲ ترم دانشجو را جریمه میکنند. لذا لازم است تعهدات پژوهشی دانشجویان با توجه به شرایط اقتصادی امروز مورد بازنگری قرار گیرد.

وی ادامه داد: برخی از دانشگاه ها از دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی و PHD برای تعهدات پژوهشی بین ۲ تا ۳ مقاله درخواست می‌کنند در حالی که در آیین نامه ارائه یک مقاله ISI توسط دانشجو کفایت می‌کند. 

حاجتی در پایان خاطر نشان کرد: اگر برای جلوگیری از آسیب‌های پژوهشی فکری نشود، بیشتر پژوهش ها با کیفیت خیلی پایین‌تر انجام می‌شوند و رتبه بالا در منطقه که طی سال های گذشته کسب کرده ایم را از دست خواهیم داد.

انتهای پیام



Source link

شبکه خدمات پس از فروش مدیران خودرو در مسیر آموزش های تخصصی فنی


سلب مسئولیت: دیجیاتو صرفا نمایش‌دهنده این متن تبلیغاتی است و تحریریه مسئولیتی درباره محتوای آن ندارد.

شرکت صنایع خودروسازی مدیران، که با نام مدیران خودرو نیز شناخته می‌ شود، یک شرکت مونتاژ خودروی ایرانی است، که از سال ۱۳۸۱ فعالیت خود را در منطقه ویژه اقتصادی ارگ جدید در شهر بم آغاز نمود.
این شرکت، مونتاژ کننده ى برخی از محصولات شرکت چینی چری اتومبیل است که در دو گروه MVM و CHERY در بازار ایران عرضه می‌ گردد. محصولات گروه MVM شامل X33، X22 ، X33S و ۳۱۵ و همچنین محصولات گروه CHERY شامل خودروهای آریزو ۵، تیگو ۵ و تیگو ٧ است. چری آریزو ۵ و ایکس ۲۲ (پنج ستاره ایمنی) ام‌ وی‌ ام ۳۱۵ و ایکس ۳۳ از پرفروش‌ ترین خودروهای چینی در بازار ایران هستند.

مدیران خودرو

بنا به اعلام روابط عمومی شرکت مدیران خودرو به نقل از واحد آموزش خدمات پس از فروش شرکت مدیران خودرو، دوره‌ های آموزشی تخصصی و فوق تخصصی و همچنین تربیت مربی با هدف ایجاد تخصص های لازم در عیب یابی و تعمیرات خودروهای با تکنولوژی و با فناوری روز در دستور کار قرار گرفته است.
با ورود خودرو‌های جدید شرکت مدیران خودرو با برندهای MVM و CHERY که بر پایه تکنولوژی های نوین این حوزه تولید شده اند، لازم است دانش فنی و تخصصی مورد نیاز جهت سرویس و نگهداری دوره ایی و حتی امکان تعمیرات اساسی آن بصورت فراگیر موجود باشد.





شرکت مدیران خودرو با برنامه ریزی لازم از سال گذشته زمینه لازم برای گسترش فضای آموزشی خود را تهیه کرده بود، به طوری که طی تفاهم مشترک با سازمان فنی و حرفه ایی کشور فضای آموزشی خود را از ۱۰۰۰ متر مربع به بیش از ۹۰۰۰ متر مربع افزایش داد تا ضمن افزایش ظرفیت‌ های لازم آموزشی، زمینه ‌های کسب این آموزش‌ ها را برای عموم فراهم کند.

در حال حاضر شرکت خدمات پس از فروش مدیران خودرو برای نیروهای فنی جذب شده خود دوره‌های آموزش فنی تخصصی اعم از دوره های برق خودرو، مکانیک خودرو، جلوبندی و همچنین دوره های تخصصی عیب‌ یابی و تعمیرات گیربکس های AT و CVT ، سیستم های کلاچ های دوبل یا با اصطلاح DCT و همچنین موتورهای توربو شارژ را در برگزار می‌ کند. بنا بر اعلام واحد آموزش خدمات پس از فروش شرکت مدیران خودرو، از ابتدا سال ۱۳۹۷ تا کنون حدود ۱۸۷ کلاس آموزشی مشتمل بر ۳۱۱۹۲ نفر ساعت دوره اموزشی با موضوعات مختلف فنی و تخصصی برگزار شده است که طی آن بیش از  ۱۲۳۰ کارشناس فنی در آن شرکت کرده اند.
اخیرا نیز تیم فنی شرکت مدیران خودرو با شرکت در سومین دوره مسابقات بین المللی فنی شرکت چری توانستند مقام اول را از آن خود کنند که همین موضوع موید سطح بالای دانش فنی نیروهای خدمات پس از فروش مدیران خودرو است.

همچنین شرکت مدیران خودرو با هدف افزایش انگیزه نیروهای خود هر ساله با برگزاری مسابقه فنی داخلی میزان مهارت نیروهای خود را محک زده و نفرات برتر را به عنوان کارشناسان راه یافته به مسابقات بین المللی سالیانه چری انتخاب می‌ کند و حتی از آنها به عنوان نفرات برتر و مربی در دوره های آموزشی خود مورد استفاده قرار می‌ دهد.
مدیران خودرو یک شرکت بین المللی است که با رویکرد مشتری مداری و پیاده سازی استاندارد های بین المللی توانسته است جایگاه ویژه ای در وضعیت خودرو ایران به دست آورد.



Source link