بایگانی برچسب: s

استقرار پلتفرم مبتنی بر بلاک‌ چین در بانک بزرگ کره‌ای


دومین بانک بزرگ کره‌ی جنوبی درصدد راه‌اندازی یک سامانه‌ی مبتنی بر فناوری بلاک‌چین است تا خطاهای انسانی را به حداقل برساند.

بانک شینهان (Shinhan) در نظر دارد فرآیندهای انعقاد قراردادهای سوآپ نرخ بهره (IRS) را در قالب یک سامانه مبتنی بر بلاک‌ چین مکانیزه کند. بنا به اخبار محلی کره‌ی جنوبی، پیاده‌سازی سامانه در آبان‌ماه اتمام یافته است.

مقاله‌هاي مرتبط:

ضوابط قراردادهای IRS کمی پیچیده است. IRS نوعی قرارداد آتی است که نرخ بهره با توافق طرفین قرارداد در شرایطی قابل تغییر و جابجایی به‌نحوی است که نرخ اولیه، ثابت و نرخ شناوری هم اعمال می‌شود. در حقیقت دو یا چند طرف با ملحق شدن به قرارداد، متعهد می‌شوند پرداخت‌ها به یکدیگر را براساس افزایش یا کاهش نرخ بهره، انجام دهند. چنین قراردادی به طرف‌های خود این امکان را می‌دهد تا در محاسبه‌ی ریسک بهتر عمل کرده و برای پرداخت بدهی‌های آتی برنامه‌ریزی بهتری داشته باشند.

سخنگوی بانک شینهان می‌گوید:

پیش از اینکه این فرآیند مبتنی بر بلاک‌چین را طرح‌ریزی و ارائه کنیم، هیچ ضوابطی برای نگهداری و مدیریت سوابق مالی و محاسباتی این قراردادها وجود نداشت؛ لذا به دلیل اینکه فعالان بازار خودشان اقدام به نگهداری این سوابق می‌کردند، حتی باوجود اینکه بررسی‌های مجددی هم صورت می‌گرفت، باز هم اشکالاتی در زمان محسابه‌ی نرخ‌ها پیش می‌آمد و محل اختلاف می‌شد.

Interest Rate Swap

حال این سامانه‌ی جدید بانک شینهان، با کاهش دفعات چک‌ها و بررسی‌های متقابل و هربار اخذ تاییدیه، فرآیند انعقاد قراردادهای سوآپ نرخ بهره را تسهیل کرده است. اگرچه کماکان خود بانک در لایه‌ی دیگری، نتایج محاسبات را مجدداً آزموده و ارزیابی می‌کند.

پیاده‌سازی و عرضه‌ی نهایی این سامانه هم زمانی صورت می‌گیرد که پس از آزمون‌های فراوان و اخذ بازخورهای مطلوب، کارکرد و پایستگی آن برای اولیای بانک محرز شود.

البته باید اشاره کرد که هنوز هم در برخی مراحل مانند ورود ‌داده‌ها، نیاز به اقدامات انسانی هست و این سامانه کاملاً خودکار نیست. بنابراین نمی‌توان گفت احتمال رخداد خطای انسانی به صفر رسیده، اما بسیار کاهش یافته است. مشابه هر سامانه جدیدی که فرآیندهای سنتی را مکانیزه می‌کند، این سیستم هم نیازمند یک دوره شناخت و تطبیق است و پس از آن میزان تاثیرش در کاهش خطاهای انسانی مشخص خواهد شد.



Source link

در اداره ‌کل غرب تهران بزرگ و ١٥ شعبه زیرمجموعه آن، نزدیک به١٤٦٨نفر مشغول به کار هستند که این تعداد از کادر مصوب ١٧٣٦ نفره، حدود ١٨% کمتر است.




Source link

داستان استارتاپی که از آپارتمانی کوچک به امپراطوری بزرگ رسانه تبدیل شد


شرکت IDG یا International Data Group تاکنون خدماتی نظیر PC-World و Macworld و دیگر برندهای نام‌آشنا در صنعت رسانه و بازاریابی داده را ارائه کرده است. باوجوداین، اولین گام‌های آن در مسیر پیشرفت ایجاد پایگاه اطلاع‌رسانی (خبرنامه) از آپارتمانی کوچک در حومه‌ی شهر بوستون بود.

پاتریک مک‌گاورن (۱۹۳۷ تا ۲۰۱۴)، بیش از پنجاه سال از عمرش را به ترویج اطلاعاتی در حوزه‌ی رایانه و فناوری‌های سراسر دنیا ازطریق انتشار در رسانه‌هایی نظیر PC-World، Macworld و Info-world و the Dummies books و همچنین Computerworld اختصاص داد. در سال ۱۹۶۴، وقتی این شرکت هنوز کسب‌‌وکاری نوپا تلقی می‌شد، صنعت رایانه همچنان در‌حال‌رشد بود و اولین پروژه‌ی McGovern هم در این زمینه، جمع‌آوری داده در این حوزه بود.

 در کتاب جدید گلن ریفکین با نام «به‌سوی آینده: درس‌های راهبری از پاتریک مک‌گاورن، رؤیاگرایی که جهان را چرخید و امپراتوری در فناوری رسانه ایجاد کرد»، از مک‌گاورن با لفظ فردی غیرمتمرکز و کارآفرین و بسیار موفق در زمینه کسب‌وکار یاد شده است.

از میان تمامی درس‌های راهبردی که از مک‌گاورن می‌توان آموخت، مهم‌ترین نکته این است یکی از اولین افرادی بود که به‌طور مستقیم در زمینه‌ی حرفه‌ای نوظهوری شروع به‌کار کرد. بدون شک برای اینکه بتوان پروژه‌ای موفق را در سطح گسترده ایجاد کرد، در ابتدا مأموریت مشخصی باید درنظرگرفت و راهکارهای مثمرثمر برای اشتراک آن با افراد مختلف در آن حوزه را پیدا کرد.

همان‌طورکه امروزه گوگل و فیسبوک فرایند استخدام در شرکت خود را به علم تبدیل کرده‌اند و اشخاص تازه‌وارد را بادقت زیرنظر می‌گیرند، مک‌گاورن هم در شروع کار از عده‌ای جوان منتخب و خوش‌ذوق برای شرکتش استفاده کرد.

او همیشه اهداف و استراتژی‌های خود را با کارکنانش به‌اشتراک می‌گذاشت و روی هم‌فکری حساب ویژه‌ای بازکرده بود. هدف اصلی مک‌گاورن انتشار مزایا و پیش‌زمینه و به‌کارگیری فناوری اطلاعات در سراسر دنیا بود که از دیدگاه او فقط‌و‌فقط با عزم راسخ و علاقه به کار حاصل می‌شد. همین امر عامل اصلی موفقیت مجموعه‌ی او نیز محسوب می‌شد. برای او درواقع رؤیاپردازی و بلندپروازی یکی از  عوامل اصلی انتخاب بود.

برای مثال، وقتی ۲۳ساله بود، طبقه‌ی دوم خانه‌اش در ماساچوست را به جوان دانشجویی به‌نام برگس نیدل اجاره داد. مک‌گاورن با استفاده از پول اجاره‌ی طبقه‌ی اول، آن خانه را برای راه‌اندازی استارتاپ جدیدش، یعنی International Data Group آماده کرد. در آن زمان، یعنی سال ۱۹۶۴، مک‌گاورن فقط چند سال از نیدل بزرگ‌تر بود؛ اما هدفی که در سر داشت، بسیار بزرگتر از نیدل و تمام هم‌سن‌وسالان خود بود.

 پس از مدتی و در طبقه‌ی اول، مک‌گاورن اولین گزارش صنعتی‌اش را تهیه کرد که در‌باره‌ی ارائه‌ی آماری از تمامی رایانه‌های Mainframe در آمریکا بود. با گذشت زمان که IDC درحال‌شکل‌گیری بود، او در مسیرش مصمم‌تر می‌شد و نقش IDC در شمارش تمامی رایانه‌های دنیا ملموس‌تر می‌شد و این برای مک‌گاورن فقط شروع کار بود.

پاتریک مک گاورن / Patrick McGovern

او برای آنکه بتواند درآمدی همیشگی داشته باشد، Grey Sheet را ایجاد کرد که با استقبال بسیار زیادی در میان شرکت‌های سازنده‌ی رایانه و مشتریانی روبه‌رو شد که به‌دنبال اطلاعات جدید درباره‌ی پیشرفت این فناوری بودند. درواقع، Grey Sheet اولین محصول ازآنچه تلقی می‌شد که با نام امپراطوری انتشارات جهانی شناخته می‌شود و به مک‌گاورن کمک می‌کرد به مأموریتی نزدیک شود که قرار بود پنجاه سال آینده سکان‌دارش باشد. او خودش خبرنامه را با استفاده از داده‌های کسب‌شده از گروه کوچکی از کارکنان نیمه‌وقتش می‌نوشت و دستیارش، سوزان سایکس متن‌های او را تایپ می‌کرد. بعدها، این دو باهم ازدواج کردند. کارکنان جوان شرکت باید با شرکت‌های بزرگ رایانه‌ای و مشتریان آن‌ها تماس می‌گرفتند و بیشترین اطلاعات ممکن را از آن‌ها کسب می‌کردند.

 در جلد اول Grey Sheet که در ۲۳مارس‌۱۹۶۴ منتشر شد، مک‌گاورن نگاهی بسیار دقیق به آینده‌ی صنعت رایانه و کسب‌وکار راه‌اندازی‌شده‌ی IBM با تمامی ظرفیت‌ها و رقبای مختلف آن ارائه کرد. مک‌گاورن دراین‌باره نوشت:

از میان تمامی نشانه‌ها، می‌توان دریافت سال ۱۹۶۵ قطعا عطفگاه مهمی در توسعه صنعت رایانه آمریکا خواهد بود.

همین اتفاق هم رخ داد و امریکا با همکاری بیشتر مؤسسات دولتی و نظامی و علمی در استفاده از رایانه‌ها، صنعت فناوری اطلاعات در آستانه‌ی انفجار پیشرفت عظیمی قرار گرفت. مک‌گاورن می‌دانست درحال‌معرفی صنعتی است که ظرفیت بالقوه فراوان و سودآوری شدیدی دارد که در آینده، عامل تغییری شگرف در جامعه و کسب‌وکار می‌شود.

پاتریک مک گاورن / Patrick McGovern

در مقاله‌ای دیگر، او پیش‌بینی کرد شرکتی به‌نام IBM به‌زودی در دنیای رایانه تأسیس خواهد شد که آینده‌ای درخشان در این حوزه خواهد داشت. در آن مقاله آمده بود IBM پنج‌هزار دستگاه از رایانه‌های جدید خود را طی پنج سال آینده خواهد فروخت.

مک‌گاورن به‌عنوان نویسنده‌ای که فقط تجربه‌ی حضور در هیئت‌تحریریه‌ی دبیرستان و دانشگاه را داشت، به‌وضوح پیش‌بینی کرد سود حاصل از فروش محصولات این شرکت تا پنج سال آینده، بیش از ۳.۵میلیارد دلار خواهد بود و بدین‌ترتیب، آینده‌ای فوق‌العاده برای IBM ترسیم کرد.

 مدتی بعد، رایانه‌ی جدید IBM با نام IBM System/360 ارائه شد که اولین نسل از رایانه‌های کوچک خانواده‌ی رایانه‌های بزرگ بود؛ محصولی که انقلابی در صنعت رایانه به‌وجود آورد. در نسخه‌ی اول، او همچنین تخمینی ماهیانه از میزان فروش غول‌های صنعت رایانه‌ای مانند Honeywell ،Univac ،Control Data ،Burroughs و RCA ارائه کرد و راهکارهای هر شرکت درزمینه‌ی فروش را بررسی کرد.

برگس نیدل، همان دانشجویی که اتاق از مک‌گاورن اجاره کرده بود، امروز شاعر و فعال سیاسی لیبرال است. او درباره‌ی این مرد بزرگ می‌گوید:

آنچه مرا شگفت‌زده می‌کرد، اخلاق کاری فوق‌العاده مک‌گاورن بود. او هرروز از صبح تا شب، بین شانزده تا هجده ساعت روی خبرنامه‌اش کار می‌کرد. من در اتاق خود در طبقه‌ی بالا بودم و یک‌بار که ساعت سه صبح از پله‌ها پایین می‌آمدم، او را دیدم که آماده بیرون‌رفتن برای ورزش صبح‌گاهی است. او تی‌شرت و شلوار بر تن داشت و کفش ورزشی پوشیده بود و به من گفت خیلی هیجان‌زده است. سپس، برای دویدن و خالی‌کردن ذهنش از دیگر حواشی، بیرون رفت و چندین‌بار دور دبیرستان محلی دوید. وقتی‌ برگشت، دوش گرفت و دوباره بر سر کارش بازگشت. انرژی او فوق‌العاده بود.

 پس از مدتی نیدل که در اغذیه‌فروشی محلی کار می‌کرد، بر اثر آتش‌سوزی از کار بیکار شد. در این هنگام، مک‌گاورن به او پیشنهاد کار داد و پاسخی که از نیدل شنید این بود: «نمی‌دانم چه‌ کاری می‌توانم برای تو انجام دهم»؛ چراکه مفاهیم رایانه و ریاضی برای او بیگانه بودند. ولی مک‌گاورن پیشنهاد داد، از نیدل آزمون گزینش کرد تا صلاحیتش برای این کار مشخص شود. نیدل این پیشنهاد را قبول کرد و آزمون داد. آزمون گزینش به‌گونه‌ای طراحی شده بود که سؤالات آن رفته‌رفته سخت‌تر می‌شدند و حتی به‌سمت منطق و معناگرایی و دیگر زمینه‌های عجیب هم کشیده می‌شد.

مقاله‌های مرتبط:

 نیدل دراین‌باره می‌گوید:

آزمون شامل ۳۳ سؤال بود که وقتی به سؤال ۲۸ رسیدم، متوقف شدم و گفتم این حداکثر توان من است. پاتریک نگاهی به پاسخ‌های من انداخت و گفت استخدام شده‌ام.

مک‌گاورن به او گفت:

هرکسی به ۲۷ سؤال پاسخ صحیح دهد، بیش از آنچه فکرش را می‌کند، برای این شغل مناسب است. اگر کسی کمتر از ۱۷ سؤال را پاسخ صحیح دهد، این ویژگی را ندارد. تو ۲۳ پاسخ صحیح داری؛ بنابراین، در دسته‌ی اول قرار داری.

 بنابراین نیدل به شرکت او ملحق شد و به‌عنوان کارمند نیمه‌وقت شروع به‌کار کرد. او شرکت‌ها را تجزیه‌وتحلیل می‌کرد و برخی سؤالات طراحی‌شده‌ی مک‌گاورن را از مدیران پروژه آن‌ها می‌پرسید؛ مثلا چه تجهیزاتی دارند و چه‌ کاری با آن انجام می‌دهند و چه چیزهایی نیاز دارند. نیدل از این موضوع بسیار متعجب بود که چرا شرکت‌های بزرگ رایانه‌ای از چنین شرکت کوچکی داده‌های آماری تهیه می‌کنند که در حومه‌ی بوستون قرار داشت. واقعا آن‌ها منابع مناسب خود را برای دریافت اطلاعات نداشتند؟ چرا باید مدیر پروژه‌ها با او درباره‌ی اطلاعات خصوصی، مانند فهرست رایانه‌های دراختیارشان صحبت می‌کردند؟

مک‌گاورن این‌گونه پاسخ نیدل را داد:

اگر آن‌ها این اطلاعات را دراختیارمان قرار می‌دهند، به‌دلیل این است که آن‌ها از این کار خوشحال می‌شوند و می‌خواهند اطلاعات خود را با هرکسی در میان بگذارند. بنابراین، باید از این فرصت نهایت استفاده را کرد.

پاتریک مک گاورن / Patrick McGovern

 حرف او کاملا صحیح بود. مک‌گاورن همیشه از مکالمه‌اش با مدیرعامل Univac به‌عنوان فرصت یاد می‌کرد. مدیرعامل این شرکت بزرگ رایانه‌ای به او گفته بود به اطلاعاتی نیاز دارند که از آن‌ها می‌گرفتند. اگرچه نتایج تحقیقات مک‌گاورن برای شرکت‌های بزرگ بسیار ناچیز به‌نظر می‌رسید، می‌توانست آن‌ها را در فروش بیشتر محصولاتشان یاری کند؛ چراکه این اطلاعات از مخاطبان و مشتریان بالقوه به‌دست‌آمده بود و بسیار مفید و کاربردی بودند.

 مخاطبان او حتی حاضر بودند سالیانه مبلغی درحدود پانصد دلار برای عضویت در فهرست دریافت‌کنندگان نشریه پرداخت کنند؛ چراکه این اطلاعات بسیار ناب و به‌روز و باارزش بودند. نیدل دراین‌باره می‌گوید:

گاهی او را می‌دیدم که با افرادی پشت تلفن از شایعه‌ای درباره‌ی چاپگری بسیار سریع و دیگر اجزای جانبی رایانه صحبت می‌کند. پاتریک با آن‌ها بسیار گرم برخورد و شوخی می‌کرد و درنهایت، با لبخندی بر لب روی میز می‌زد و از اطلاعاتی که دریافت کرده احساس رضایت می‌کرد.

مقاله‌های مرتبط:

در ۲۷سالگی، مک‌گاورن خطرپذیری و سرسختی از خود نشان داد که بعدها، سرمشق شخصیت‌های مطرح کارآفرینان سیلیکون‌ولی قرار گرفت. از روزهای اول، او هدف اصلی خود را درک و آن را با هدف اصلی شرکت خود همسو کرد.

 برگس نیدل کمتر از یک سال با آن‌ها کار کرد و ترجیح داد شغل ادبی برای خود پیدا کند؛ ولی ده‌هاهزار نفر دیگر از کالیفرنیا تا پکن، درنهایت، به IDG پیوستند تا مأموریت مک‌گاورن را به‌سرانجام برسانند. افرادی که او انتخاب می‌کرد، قدرت یادگیری فراوانی داشتند و در حوزه‌ی صنعتی خود، به فردی ماهر تبدیل می‌شدند.

 مک‌گاورن شخصیت قدرتمندی داشت که به‌وسیله آن می‌توانست افراد جوان، نویسندگان بااستعداد، هنرمندان و فروشندگانی را جذب کند که می‌توانستند شرکت او را به قله‌ی صنعت رسانه در فناوری اطلاعات برسانند. در ژوئن‌۱۹۶۷ و فقط سه سال پس از شروع به‌کار شرکت، مک‌گاورن اولین شماره از Computerworld را منتشر کرد. این هفته‌نامه در حوزه‌ی جدیدترین رخدادها و اخبار صنعت رایانه بود.

پاتریک مک گاورن / Patrick McGovern

در این زمان، او IDC را به برند معتبری در حوزه‌ی انتشار فناوری اطلاعات تبدیل کرده بود و رشد روزافزون و پایدار آن را شاهد بود. او دانشمندی ذاتی بود که توجه ویژه‌ای به داده‌های خام داشت و از دل آن‌ها، اطلاعات باارزشی استخراج می‌کرد. همچنین، وی جزو اولین افراد حوزه‌ی رایانه بود که ارزش بررسی حرفه‌ای درزمینه‌ی فناوری اطلاعات را درک کرد.

نشریه‌ی Computerworld نه براساس خیال و تصور، بلکه براساس شنیدن صدای کاربران جدید رایانه‌ای به‌وجود آمد که نگرانی‌ها و مشکلات خود را بیان می‌کردند. او معتقد بود:

یک‌بار با چهل فرد صحبت کردیم که رئیس دیتاسنتر (مرکز رایانه‌ای) بودند. همه‌ی آن‌ها به ما می‌گفتند اطلاعات زیادی درباره‌ی شرکت‌های سازنده‌ی رایانه دارند. درواقع، بیشتر این‌گونه به‌نظر می‌آمد که شرکت‌های تولیدکننده با استفاده از اطلاعاتشان به‌جای بهبود وضعیت محصولات و افزایش رضایت مشتریان، از آن‌ها فقط برای هدف‌گیری مشتریان و فروش انحصاری محصولات خود استفاده می‌کنند.

همچنین، در جای دیگر گفته بود:

نمی‌دانم چگونه باید از این حجم انبوه داده‌های خام خودمان استفاده کنیم. اینکه کارکنانم چه‌ کاری با این حجم انبوه اطلاعات انجام می‌دهند، مسئله‌ای مشترک بین همه‌ی ماست.

این ایده از آنجایی به ذهن مک‌گاورن رسید که جملاتی از زبان یکی از مدیران بلندپایه‌ی چینی شنید. او به مک‌گاورن گفت:

فردی در دنیای حاضر وجود ندارد که ما را به‌عنوان جامعه‌ای واحد به یکدیگر متصل کند و اطلاعات به‌روز در اختیارمان قرار دهد و از اخبار دنیا آگاهمان کند.

پاتریک مک گاورن / Patrick McGovern

 

با شنیدن این موضوع، مک‌گاورن فرصت طلایی را از میان جملات ناامید‌کننده دیگری کشف کرد که مدیر چینی گفته بود.

او پی برد هفته‌نامه‌ای مجهز با نویسندگان و خبرنگاران بااستعداد می‌تواند حجم عظیمی از مخاطبانی را تغذیه کند که حاضر به پرداخت حق عضویت برای دریافت جدیدترین اطلاعات این حوزه هستند. در ایجاد نسخه‌ی چینی  Computerworld مک‌گاورن قالب جدیدی برای مأموریت بزرگش درنظرگرفت. او نام شرکت را به International Data Group یا IDG تغییر داد و IDC را به شاخه تحقیقاتی جداگانه‌ای تبدیل کرد و عبارت بین‌المللی را با استفاده از دیدگاه فرامرزی‌اش قانونی کرد.

پاتریک مک گاورن / Patrick McGovern

این مأموریت اکنون به کمال رسیده است. امروزه، IDG سرویس‌های اطلاعاتی مختلفی در حوزه‌‌ی فناوری اطلاعات فراهم می‌کند. با وجود انعطاف در اهداف کوتاه‌مدت، مک‌گاورن همواره در مسیر هدفی گام برداشت که اول برای خود تعیین کرده بود. این، بزرگ‌ترین درسی است که از او می‌توان گرفت: پایداری در هدف و استقامت در مسیر.



Source link

هشدار دانشمندان نسبت به وقوع مجدد انقراض بزرگ در زمین


طبق تحقیقات، در دوره ای، گرمایش زمین به قدری زیاد شده که قدرت تنفس را از موجودات زنده درون اقیانوس ها گرفته و بزرگ ترین انقراض انبوه را در تاریخ بشریت رقم زده. این انقراض بزرگ که در پایان دوران پرمین (حدود ۲۵۲ میلیون سال پیش) رخ داد به یکباره ۹۶ درصد از کل جمعیت گونه های دریایی و ۷۰ درصد از مهره داران ساکن خشکی را منقرض نموده است.

دانشمندان بعد از بررسی این اتفاق که از آن تحت عنوان «مرگ و میر بزرگ» یاد شده آن را به مجموعه ای از فوران های آتشفشانی در سیبری نسبت دادند که اتمسفر زمین را پر از گازهای گلخانه ای کرد. با این حال اما مشخص نیست که علت اصلی مرگ و میر جانداران بستر اقیانوس ها چه بوده است.

حالا دانشمندان اعلام نموده اند که اگر پیش بینی ها در رابطه با شدت گرفتن تغییرات اقلیمی درست از آب در بیایند احتمالا زمین دوباره به چنین سرنوشتی دچار می شود. این گزارش که نتایجش در نشریه ساینس منتشر شده حاکی از آن است که با بالا رفتن دما و گرم شدن حرارت آب اقیانوس ها امکان ذخیره سازی اکسیژن کافی در آب ها برای اغلب موجودات ساکن در آنها وجود نخواهد داشت.





پژوهشگران آمریکایی اظهار داشته اند «مرگ و میر بزرگ» درس های بزرگی را در رابطه با آینده گرمایش زمین در اختیار بشر قرار داده است. به اعتقاد آنها اگر تصاعدات گازهای گلخانه ای ادامه پیدا کند آنگاه گرمای اقیانوس ها در سال ۲۱۰۰ به ۲۰ درصد از سطح تجربه شده در اواخر دوره پرمین خواهد رسید و در سال ۲۳۰۰ می تواند به ۳۵ تا ۵۰ درصد از دوره مرگ و میر عظیم هم برسد.

دوره انقراض پرمین

جاستین پن از دانشجویان دوره دکترای دانشگاه واشنگتن و پژوهشگر ارشد این مقاله در این باره گفت:

این پژوهش به تبیین پتانسیل های انقراض بزرگ دیگری می پردازد که ناشی از مکانیزم مشابه ایجاد شده از طریق انسان است.

در نظر داشته باشید پیش از آنکه فوران های سیبری سیاره ای مملو از گازهای گلخانه ای ایجاد نمایند سطح اکسیژن و دمای اقیانوس ها مشابه به میزان امروزی شان بود.

در مجموعه ای از شبیه سازی های کامپیوتری دانشمندان سطح گازهای گلخانه ای زمین را به میزان مشابه در دوران مرگ و میر بزرگ رساندند و کاری کردند که دمای اقیانوس ها حدود ۱۰ درجه سانتی گراد بالا رود. آنها در ادامه اعلام کردند که این مدل تغییرات قابل توجهی را در اقیانوس ها ایجاد می کند و حدود ۸۰ درصد از اکسيژن آنها را می گیرد. همچنین مشخص گردید که به خاطر این مساله حدودا نیمی از بستر اقیانوس ها که عموما هم در اعماق آنها قرار دارد کاملا خالی از حیات می شود.

دانشمندان همچنین دیتای منتشر شده در رابطه با ۶۱ گونه دریایی مدرن از جمله خرچنگ، ماهی، صدف، مرجان های دریایی و کوسه ها را مورد بررسی قرار دادند تا دریابند که این جانداران چطور می توانند چنین شرایطی را تحمل نمایند. آنها در ادامه یافته هایشان را به مدل خود اضافه کردند تا نقشه ای از انقراض دوباره موجودات زمینی بسازند.

مشخص گردید در چنین شرایطی تعداد بسیار اندکی از اورگانیزم های دریایی همچنان در سکونتگاه خود باقی خواهند ماند و در واقع آن موجودات یا از سکونتگاه خود فرار می کنند یا اینکه کاملا از بین می روند.

دانشمندان همچنین دریافتند موجوداتی بیشتر از همه از گرمایش زمین آسیب می بینند که از سطوح فاصله دارند و نسبت به کاهش اکسیژن حساسند. همچنین مشخص گردید جانداران استوایی که پیشتر به محیط های گرم با اکسیژن پایین عادت دارند بهتر می توانند از این شرایط بگریزند و پناهگاه دیگری برای زندگی شان پیدا کنند.



Source link

هفت کشور بزرگ جهان به وعده‌های خود در قبال توافق پاریس عمل نکرده‌اند


بر اساس گزارش جدید برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد (UNEP)، کشورهای دنیا به‌خوبی به وعده‌های خود در خصوص کاهش گازهای گلخانه‌ای عمل نکرده‌اند.

بر اساس این گزارش، هفت کشور بزرگ جهان از جمله ایالات متحده، به تعهداتی که ۳ سال قبل در پاریس داده بودند عمل نکرده‌اند. در ادامه این گزارش نگران‌کننده آمده است که اکنون زمان کم‌تری برای اتخاذ سیاست‌های بلندپروازانه‌ای برای محدود کردن انتشار گازهای گلخانه‌ای وجود دارد.

فیلیپ دروست، رئیس کمیته‌ای که گزارش سالانه انتشار گازهای گلخانه‌ای برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) را تنظیم می‌کند، در این خصوص گفت:

ما شواهد جدیدی در دست داریم که نشان می‌دهد، کشورها کار زیادی در این مورد انجام نداده‌اند.

کشورهای جهان در سال ۲۰۱۵ در پاریس گردهم آمدند و بر مجموعه‌ای از اهداف توافق کردند تا گرمایش زمین را در مقایسه با عصر ماقبل صنعتی، زیر ۲ درجه سانتی‌گراد نگه دارند. کشورهای عضو توافق پاریس، همچنین با چشم داشت هدفی بلندپروازانه، متعهد شدند که روند گرم شدن کره زمین را تا پایان قرن حاضر، به کم‌تر از ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد برسانند. اما گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که اگر افزایش انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای به مانند سال ۲۰۱۷ ادامه یابد، بعید است که تا اواسط سال ۲۰۲۰، شاهد اوج گرفتن روند کاهش انتشار آلاینده‌ها باشیم.

معترضان در پاریسمعترضان در پاریس، خواستار اقدامات فوری برای مقابله با تغییرات آب‌وهوایی شدند

با این حال، این نقطه‌ی اوج، قبل از اینکه هر فرودی اتفاق بیافتد لازم است و نتیجه‌گیری الزامی در صورتی خواهد بود که جهان بخواهد شانس دستیابی به مهم‌ترین هدف پاریس (محدود کردن روند گرم شدن تا ۲ درجه سانتی‌گراد نسبت به عصر ماقبل صنعتی) را داشته باشد.

کلی لوین، تحلیل‌گری از موسسه منابع جهانی (WRI) و یکی از نویسندگان اصلی این گزارش، گفت:

 همه شواهد علمی نشان می‌دهد که نقطه‌ی اوج فوق تا سال ۲۰۲۰ بسیار حیاتی است. اگر این نقطه را از دست بدهیم، در آینده نیازمند کاهش (گازهای گلخانه‌ای) به نسبت بسیار بیش‌تری خواهیم بود.

علاوه بر این، گزارش جدید نشان می‌دهد، شکاف بین وعده‌های امضاکنندگان توافق پاریس و میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای، حتی بیش‌تر از آنچه قبلا تصور می‌شد است. به همین جهت نویسندگان گزارش خاطر نشان کردند که هم‌اکنون، نگرانی‌ها در خصوص میزان فعلی وعده‌ها و اقدامات، در مقایسه با سال‌های گذشته بیش‌تر شده است. انتشار جهانی گازهای آلاینده در سال ۲۰۱۷ برابر ۵۳٫۵ میلیارد تن دی‌اکسید کربن بود. اگر همه‌ی کشورها به تمام وعده‌هایی که در توافق پاریس داده‌اند عمل کنند، این میزان در سال ۲۰۳۰ به حدود ۵۳ میلیارد تن خواهد رسید. با توجه به رشد جمعیت‌ و اقتصاد، طبیعی است که انتشار گازهای گلخانه‌ای رشد کند و تنها بر اساس تعهدات توافق پاریس، این روند افزایشی می‌تواند متوقف شود.

شمالگان شمالگان قبلا به میزان قابل‌توجهی نسبت به قبل گرم‌تر شده است. پیش‌بینی می‌شود، سیاره ما در پایان قرن حاضر حدود ۳ درجه سانتی‌گراد گرم‌تر شود

با ادامه‌ی چنین مسیری، سیاره‌ی ما در پایان قرن حاضر حدود ۳ درجه سانتی‌گراد گرم‌تر می‌شود. گزارش برنامه‌ی محیط‌زیست سازمان ملل متحد عنوان می‌کند، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در سال ۲۰۳۰ باید به حدود ۴۰ میلیارد تن در سال برسد تا شانس دستیابی به محدوده‌ی گرمایش ۲ درجه سانتی‌گرادی وجود داشته باشد. و برای محدوده ۱٫۵ درجه سانتی‌گرادی، این میزان باید به ۲۴ میلیارد تن در سال برسد که شیب بسیار تندی محسوب می‌شود. در یک سناریوی میانی مطابق با توافق پاریس که البته خطر بیش‌تری برای سیاره خواهد داشت، برای نگه داشتن گرمایش جهانی تا کم‌تر از ۱٫۸ درجه سانتی‌گراد، انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ باید به حدود ۳۴ میلیارد تن رسد.

کشورهای گروه ۲۰ مسئول انتشار ۷۸ درصد از گازهای گلخانه‌ای جهان هستند

زمین همین حالا هم حدود ۱ درجه سانتی‌گراد نسبت به عصر ماقبل صنعتی در اواخر قرن نوزدهم گرم‌تر است. واضح است که این رقم یک میانگین جهانی است و برخی نواحی به خصوص شمالگان قبلا به میزان قابل‌توجهی گرم‌تر شدند. این گزارش نشان می‌دهد که اقدامات فعلی عمده کشورهای انتشاردهنده گازهای گلخانه‌ای که همگی در ۲۰۱۵ با توافق پاریس موافقت کردند، تقریبا برای جلوگیری از نیم درجه یا بیش‌تر گرم‌شدن کره زمین کافی نیست. در همین حال، لازم به ذکر است که ایالات متحده می‌خواهد دوباره به این پیمان برگردد.

دروست گفت:

ما نیاز به سه برابر وعده‌های جاه‌طلبانه‌تر برای از میان برداشتن شکاف محدوده ۲ درجه‌ سانتی‌گرادی و جاه‌طلبی پنج برابری برای شکاف ۱٫۵ درجه‌ای داریم.

نویسندگان این گزارش، خواستار اقدامات بسیار چشمگیری در دوره‌ی بسیار کوتاهی شده‌اند که با وضعیت وخیمی که دانشمندان هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) سازمان ملل متحد ماه گذشته گزارش داده بودند، مطابقت دارد. دانشمندان در گزارش خود به این نتیجه رسیدند که کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی باید اتفاق بیافتد و این کار باید در طی۱۲ سال باقی مانده تا ۲۰۳۰ اتفاق بیافتد تا امکان محدود کردن افزایش دما تا میزان ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد وجود داشته باشد. اما گزارش جدید برنامه محیط زیست، موضع مستقیم‌تری را در پیش گرفته و حتی انگشت اتهام را به سوی برخی کشورهای بزرگ جهان دراز کرده است.

این گزارش به تک‌تک کشورهای عضو گروه ۲۰ یا گروه بیست اقتصاد بزرگ (G-20) رجوع می‌کند که در سه سال گذشته به وعده‌های خود در قبال توافق پاریس عمل نکردند. وعده‌هایی که حالا حتی در صورت تحقق هم نمی‌توانند برای محدود کردن گرم شدن سیاره کافی باشند. کشورهای عضور گروه ۲۰ روی‌هم مسئول انتشار ۷۸ درصد از گازهای گلخانه‌ای جهان هستند.

تغییرات آب‌وهوایی هفت کشور آرژانتین، استرالیا، کانادا، کره جنوبی، عربستان سعودی، آفریقای جنوبی و ایالات متحده به هیچ‌وجه در مسیر عمل به وعده‌های توافق پاریس برای کاهش گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ قرار ندارند

گزارش برنامه‌ی محیط زیست سازمان نشان می‌دهد که هفت کشور از این کشورها، شامل آرژانتین، استرالیا، کانادا، کره جنوبی، عربستان سعودی، آفریقای جنوبی و ایالات متحده و اتحادیه اروپا، به هیچ‌وجه در مسیر عمل به وعده‌های توافق پاریس برای کاهش گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ قرار ندارند. تعدادی دیگر از کشورهای گروه ۲۰، روسیه، هند و ترکیه نیز قول مساعد داده‌اند که اقدامات بیش‌تری در خصوص دستیابی به اهداف توافق پاریس انجام دهند. اما گزارش جدید، این اقدامات را زیر سوال می‌برد، چرا که عقیده دارد، این کشورها، تلاش‌های کمی را در دستور کار دارند.

شکاف عمیقی بین وعده‌های توافق پاریس و میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای وجود دارد

برای دو کشور دیگر این گروه، مکزیک و اندونزی نیز مشخص نیست که در کجای اهدافشان قرار دارند. و حتی در مورد کشورهایی که برنامه‌های جدی برای دستیابی به اهداف توافق پاریس دارند، مانند کشورهای برزیل، چین و ژاپن نیز نگرانی‌های زیادی وجود دارد. به‌عنوان مثال، با پیروزی ژایر بولسونارو، سیاست‌مدار پوپولیست در انتخابات ریاست جمهوری برزیل، بسیاری نسبت به سیاست‌های ضد محیط‌زیستی او ابراز نگرانی کردند. با توجه به همه‌ی این موارد، تعجب‌آور نیست که انتشار جهانی در سال گذشته پس از سه سال ( ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶) دوباره افزایش یافته است.

کاهش سریع انتشار گازهای گلخانه‌ای کشورهای غنی نیاز به کاهش سریع انتشار گازهای گلخانه‌ای دارند و کشورهای فقیر نیز لازم است که از روند رشد خود بکاهند. اما هیچ کشوری، دست به اقدامات کافی نمی‌زند

به‌نظر می‌رسد که این وقفه‌ی کوتاه افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای، حکم یک تلنگر را داشته باشد. به‌طور کلی، کشورهای جهان همچنان در جهت اشتباه حرکت می‌کنند و همانطور که تجزیه‌وتحلیل گروه ۲۰ نشان می‌دهد، مقصران این شرایط می‌توانند افزایش یابند.

گلن پترس، مدیر مرکز بین‌المللی تحقیقات زیست‌محیطی و آب‌وهوایی در اسلو، نروژ و یکی از نویسندگان گزارش جدید، گفت:

کشورهای غنی نیاز به کاهش سریع انتشار گازهای گلخانه‌ای دارند و کشورهای فقیر نیز لازم است که از روند رشد خود بکاهند. اما هیچ کشوری، دست به اقدامات کافی نمی‌زند.

 مشکل فقط این نیست که کشورها چه اقداماتی انجام می‌دهند، بلکه درک دانشمندان درمورد اقدامات ضروری و آنچه ممکن است انجام گیرد نیز در حال تغییر است. گزارش جدید، شکاف بزرگی بین وعده‌های جهانی و میزان انتشار قابل‌تحمل آلاینده‌ها در سال ۲۰۳۰ را به‌ویژه برای سناریوی ۱٫۵ درجه سانتی‌گرادی را نشان می‌دهد.

گزارش سال گذشته نشان داد که شکاف انتشار گازهای گلخانه‌ای برای محدودیت ۲ درجه سانتی‌گرادی در سال ۲۰۳۰ به میزان ۱۱ تا ۱۳٫۵ میلیارد تن دی‌اکسید کربن، درحالی ‌که این شکاف برای محدودیت ۱٫۵ درجه سانتی‌گرادی، ۱۶ تا ۱۹ میلیارد تن بود. اما برای امسال، گزارش جدید در ارقام قبلی بازنگری کرده است. این شکاف در حال حاضر برای سناریوی ۲ درجه‌ای ۱۳ تا ۱۵ میلیارد تن دی‌اکسید کربن در سال ۲۰۳۰ و برای محدودیت  ۱٫۵درجه‌ای ۲۹ تا ۳۰ میلیارد تن است.

مقاله‌های مرتبط:

در حالی که ممکن است، ارقامی که در گزارش فوق ذکر شدند، تکان‌دهنده به نظر برسند. اما باید یک نکته را در نظر داشته باشیم که دانشمندان در مدل‌سازی‌های دمایی و انتشار گازهای آلاینده، انتشارهای منفی را به‌طور کل فاکتور می‌گیرند. انتشارهای منفی، اصطلاحی است که به اتکا به تکنولوژی‌های گسترده‌ای اتلاق می‌شود که روی کاغذ توانایی حذف دی‌اکسید کربن موجود در جو را دارند. چنین تکنولوژی‌هایی این تصور را به‌وجود آوردند که کشورهای جهان ممکن است از اهداف مورد نظر برای محدود کردن گرم شدن زمین به بیش از ۱٫۵ درجه تخطی کند، اما می‌تواند با بهره بردن از انتشارهای منفی دوباره زمین را خنک کند.

اما، دانشمندان همواره نسبت به این بحث انتقاد داشته‌اند و استدلال کردند که تکنولوژی‌های مورد نیاز برای چنین کاری هنوز در مقایسی که باید وجود ندارد و آن‌هایی هم در دسترس‌اند، نیاز به منابع فراوان و انرژی بالایی دارند که حتی در صورت موفقیت؛ پتانسیل اختلالات زیست‌محیطی زیادی دارند.



Source link

دورماندن سرمایه‌های بزرگ از بازار بیت کوین با وجود تغییر وضعیت


تاکنون سرمایه‌های زیادی جذب بازار رمزارزها شده؛ اما هنوز برخی سرمایه‌گذاران بزرگ منتظر فراهم‌شدن زمینه‌های لازم برای ورود به بازار هستند.

امسال، ارزش بیت‌کوین بیش از ۷۵درصد کاهش یافت و دقیقا به همان زمانی بازگشت که هنوز انفجار قیمت رخ نداده بود و به‌اندازه امروز هم شناخته‌شده نبود. باوجوداین، قیمت تنها وجه این رمزارز نیست که تغییر کرده است. سرمایه‌گذاران خُردی که در پی رشد عجیب و خیره‌کننده‌ی آذر سال گذشته وارد بازار شدند، اکنون به‌سرعت در‌حال‌ترک بازار هستند. در سوی مقابل، شرکت‌های فعال در حوزه‌ی رمزارزها که کارشان مبادلات بیت‌کوین بوده و نیز نخستین خریداران این ارز دیجیتال، مشغول خریدوفروش و فعالیت در بازار هستند.

حال در وضعیتی که سرمایه‌گذاران بزرگ از تجار خصوصی گرفته تا صندوق‌های سرمایه‌گذاری، سطح فعالیت خود را افزایش می‌دهند، سایر صاحبان سرمایه‌های کلان و بازیگران بزرگ بازارهای مالی همچنان برای ورود به این عرصه اقدامی نکرده‌اند؛ حتی با وجود اینکه زیرساخت‌ها و زمینه‌ی حضورشان فراهم است.

بااطمینان می‌توان گفت بازار رمزارزها، شکل پرنوسان و پرتغییری دارد و این مهم همواره در تحلیل‌ها از وضعیت این صنعت یا در اظهارات فعالان بازار تبیین می‌شود. این امر مؤید آن است که بیت‌کوین می‌تواند انتخاب طیف وسیعی از سرمایه‌گذاران باشد؛ از اینکه دارایی پرخطری برای سرمایه‌گذاری خُرد باشد تا اینکه برای بخش‌های بزرگ‌تر در قالب سهام یا اوراق قرضه عرضه شود.

آنچه از روز آغازین تاکنون درباره‌ی رمزارزها رخ داده، بی‌شک پیروزی بزرگ و آینده‌ساز و تضمینی است برای آینده این ارزها که روزی کارکرد خود در دنیای واقعی را داشته باشند. این کارکرد همان ایفای نقش به‌عنوان ابزارهای پرداخت و تبادل مالی است.

حجم مبادلات ماهانه رمزارزها در صرافی‌های بزرگ در آبان امسال به ۲۳۵.۸میلیارد دلار رسید. طبق داده‌های منتشرشده از وب‌سایت CryptoCompare، از شهریور سال قبل که آغازگاه رشد پرهیجان بیت‌کوین بود تا آبان‌ امسال، درحقیقت این عدد معادل رشد سه‌برابری است؛ ولی اکنون از آن نقطه‌ی بیشینه، مجددا ۵۰درصد کاهش یافته است.

در همین بازه‌ی زمانی، حجم مبادلات در صرافی‌های آمریکایی Coinbase و Poloniex به‌ترتیب ۲۲ و ۷۴درصد کاهش یافته است. این صرافی‌ها مبادلات خُرد هم انجام می‌دادند و درحقیقت با مؤسسه‌ی گلدمن‌ساکس ذی‌نفع واحد هستند. این میزان برای صرافی ژاپنی BitFlyer هم معادل ۴۷درصد در ماه گذشته بوده است.

مقاله‌هاي مرتبط:

طبق گفته‌های برخی فعالان بازار، با از میدان به‌دررفتن سرمایه‌گذاران خُرد و هیجان‌زده‌ عمده تبادلات بازار معطوف به صرافی‌های معتمد سرمایه‌گذاران بزرگ نظیر Bitfinex شده است. هر نوسانی که این روزها دیده می‌شود، تنها به فعالیت استارتاپ‌های زیرپوشش هلدینگ‌های بزرگ، ماینرها، تجار خصوصی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و خانواده‌های متمول و افراد ثروتمند محدود است.

حجم تبادلات Bitfinex در آبان‌ ۳۸درصد افزایش یافته که به اعتقاد خودِ صرافی، ناشی از فعالیت سرمایه‌گذاران بزرگ و خطرپذیر است که از فروردین‌ امسال، کارشان را در این صرافی آغاز کرده‌اند.

Crypto Compare

چارلی هایتر (Charlie Hayter)، از مدیران پایگاه CryptoCompare می‌گوید:

قدرت‌گرفتن دوباره صرافی‌های بزرگ را شاهد هستید که با عقب‌نشینی سرمایه‌گذاران خُرد و صرافی‌های کوچک باردیگر درحال‌افزایش سهمشان از بازار هستند.

تغییر اصلی اینجاست که اکنون شرکت‌های ماینینگ بیشتر به‌دنبا‌ل ایجاد کاربرد برای رمزارزها هستند. برای نمونه، در این مقطع به‌دنبال پرداخت صورت‌حساب برق مصرفی خود ازطریق صرافی‌هایی هستند که بزرگان بازار با آن‌ها کار می‌کنند. تازه‌واردها هم با نظاره‌کردن و تقلید برخی اقدامات آن‌ها در مقیاس کوچک‌تر، به‌دنبال این هستند که عوایدی داشته باشند.

در پاسخ به نظرخواهی انجام‌شده از این صرافی‌ها درباره‌ی نمودارها و داده‌های آماری تهیه‌شده از دوره‌ی عملکردی آن‌ها، Coinbase معتقد بود روند مبادلات در این صرافی با رشد همراه بوده است. Poloniex نیز انعکاس تغییرات بازار در سطوح گسترده‌تری را خاطرنشان و BitFlyer هم از دادن نظر خودداری کرد.

شایان ذکر است CryptoCompare عملکرد اکثر این صرافی‌های برجسته را مدام رصد می‌کند و گزارش‌های کاملی از آن‌ها ارائه می‌دهد. همچنین، به‌محض اینکه صرافی جدیدی به‌ عملکردی درخورتوجه برسد، آن را نیز به‌زمره‌ی واحدهای زیرنظرش می‌افزاید.

Crypto Compare

شخصیت‌های حقوقی

در بازار رمزارزها، ارزیابی و سنجش دقیق به دو دلیل کار بسیار دشواری است: ۱. داده‌ها ساختار متمرکزی ندارند؛ ۲. ساختار فنی بازار به‌گونه‌ای است که برخی فعالیت‌ها در بازار، بدون درز هیچ اطلاعاتی انجام می‌شود؛ مثل بازار فرابورس. می‌توان گفت ۵۰درصد بازار چنین وضعیتی دارد. به‌همین‌ترتیب، احراز هویت سرمایه‌گذاران هم با مشکلاتی روبه‌رو است.

بنابراین، شخصیت‌های حقوقی و سازمان‌‎هایی نظیر شرکت‌های مدیریت سبد دارایی و صندوق‌های بازنشستگی و بانک‌های سرمایه‌گذاری که بالقوه‌ی ورود و سرمایه‌گذاری در بازار هستند، تا زمانی وارد آن نخواهند شد که چنین ملاحظاتی تعیین تکلیف نشود و بازار ساختار مناسب به‌زعم خودشان را نداشته باشد.

اغلب به همان میزان که دغدغه‌‌ی مشکلات امنیتی در صرافی‌ها وجود دارد یا اینکه نارضایتی از فقدان ارزش اسمی برای این دارایی‌ها احساس می‌شود، به همان میزان نگرانی درباره‌ی نبود شفافیت در فرایند قانون‌گذاری برای رمزارزها وجود دارد.

علی‌رغم اینکه برای خریدوفروش و نگه‌داری ارزهای دیجیتال در بستر امن و مطمئن تلاش‌های فراوانی شده، این دغدغه‌ها همچنان برای مؤسسات سرمایه‌گذاری نظیر Fidelity و برخی از حکومت‌های کوچک نظیر جبل‌الطارق و مالت وجود دارد. حتی به‌دنبال سازوکاری هستند که در آن شرکت‌های حوزه‌ی رمزارز ممیزی شوند و پروانه‌ی فعالیت بگیرند.

هرچه قوانینی که برای رمزارزها وضع می‌شود بیشتر به شفافیت منجر شود، بدیهی است مشروعیت کسب‌وکارهای این حوزه بیشتر و متعاقبا واسطه‌های نامعتبر حذف می‌شود و نگرانی سرمایه‌گذاران حقوقی هم کاهش می‌یابد.

اریک ویلخنوف پلانته (Eric Wilgenhof Plante)، مدیر تطبیق در صرافی BeQuant که بالغ بر ششصد مشتری حقوقی دارد، درباره‌ی این مسئله چنین می‌گوید:

برخی از مدیران بانک‌ها و مؤسسات مالی‌اعتباری خواهان ورود مجموعه‌شان به این بازار هستند؛ اما نمی‌دانند چگونه این موضوع را برای مدیران ارشد طرح کنند و تأیید آنان را بگیرند.

یکی از موانع مهم موجود در این زمینه، نبودن مصداق عینی و جامع از بلاک‌چین است که همه‌ی فرایندهای پرداختی در آن، حتی صورت‌حساب‌ها، با رمزارزی مثل بیت‌کوین پرداخت می‌شود. یقینا فناوری رمزارزها همه‌ی بخش‌ها از مالی و حسابداری گرفته تا املاک را متحول خواهد کرد.

مقاله‌هاي مرتبط:

ماریکه فلامنت (Marieke Flament)، مدیربازاریابی شرکت Circle، در جایی گفته است:

تمرکز روی بیت‌کوین باعث می‌شود پیشرفت سایر رسته‌های رمزارز مغفول بماند. آن‌قدر توجه همگان به بیت‌کوین معطوف شده که سایر توسعه‌ها به‌کلی نادیده گرفته شده است.

فلامنت همچنین به ارز دیجیتال تولیدشده‌ی استارتاپ خودشان اشاره کرده و ضمن اعلام اینکه ارزش آن در هر مقطع برابر یک دلار است، آن را راهکار خوبی برای رفع نیازهای شخصیت‌های حقوقی فعال در حوزه‌ی رمزارز می‌داند.

بااین‌حال با وجود این همه کار و تلاش استارتاپ‌ها، شرکت‌ها، توسعه‌دهندگان و صرافی‌ها، سرمایه‌گذاران اصلی و بزرگ بازارهای مالی دنیا هنوز کنار ایستاده‌اند و وارد این بازار نمی‌شوند.

دنی مسترز، رئیس هیئت‌مدیره‌ی شرکت مدیریت دارایی‌های دیجیتال CoinShares می‌گوید:

Fidelity برای پیوستن به بازار رمزارزها تصمیم‌های جدی دارد؛ اما عملا هیچ فعالیتی انجام نشده است.

از دیدگاه شما بانک‌ها و موسسه‌های ایرانی برای ورود به عرصه‌ی رمزارزها، علاوه‌بر مشکلات مطرح‌شده، با چه موانع احتمالی دیگری مواجه‌اند؟



Source link

باتری فلوراید یون هوندا؛ جهشی بزرگ در فناوری خودروهای برقی


محققان مؤسسه‌ی تحقیقاتی هوندا با همکاری ناسا، باتری شیمیایی جدیدی برای خودروی الکتریکی توسعه داده‌اند که تراکم انرژی آن ۱۰ برابر باتری لیتیوم یون معمولی است. 

هم‌اکنون محدودیت‌های باتری‌های لیتیوم یون به‌خوبی شناخته‌شده است، بنابراین تعدادی از خودروسازان در حال بررسی گزینه‌هایی مانند فناوری لیتیوم-هوا هستند. اما هوندا رویکرد متفاوتی برای این موضوع دارد، زیرا دانشمندان آن‌ها با محققان مؤسسه فناوری کالیفرنیا و آزمایشگاه ناسا همکاری می‌کنند تا باتری شیمیایی جدیدی امتحان کنند که گفته می‌شود پیشرفت قابل‌توجهی نسبت به فناوری باتری لیتیوم یون فعلی خواهد داشت.

Honda NASA Fluoride-Ion Battery / هوندا ناسا باتری فلوراید یون

در حالی‌ که ممکن است جزییات باتری جدید شما را حیرت‌زده کند، محققان هوندا می‌گویند این روش راه را برای تولید باتری‌های با توان بالا جهت تأمین نیازهای ذخیره انرژی باز می‌کند. این روش می‌تواند بر محدودیت‌های دمایی فناوری باتری‌ مبتنی بر فلوراید فعلی غلبه کند و عملکرد دمای اتاق فلوراید-یون بر پایه‌ی سلول انرژی را نشان دهد. 

دکتر کریستوفر بروکس، دانشمند ارشد مؤسسه‌ی تحقیقاتی هوندا در این زمینه گفت:

باتری‌های فلوراید یون، ساختار شیمیایی جدیدی برای باتری ارائه می‌دهند که تراکم انرژی آن ۱۰ برابر بیشتر از باتری‌های لیتیوم یون موجود است. این پیشرفت بزرگی است و باتری‌های فلوراید-یون ظرفیت بسیار زیادی برای سبک‌تر طراحی شدن نسبت به باتری‌های لیتیوم یون دارند. در عین حال این باتری‌ها هنگام استفاده در خودروی الکتریکی، شعاع حرکتی را به میزان قابل‌توجهی بهبود می‌بخشند.

هوندا  / honda

مقاله‌های مرتبط:

دکتر کریستوفر بروکس همچنین خاطرنشان کرد:

باتری‌های فلوراید-یون ایمن‌تر از باتری‌های لیتیوم یون هستند، زیرا افزایش بیش از حد دما در آن‌ها مطرح نیست. همچنین این باتری‌ها نسبت به باتری‌های لیتیوم یون با محیط‌زیست سازگارترند.

بااین‌حال باتری‌های فلوراید-یون دارای نقاط ضعف خود هستند؛ زیرا باتری حالت جامد هادی فلوراید یون باید در دماهای بالای ۱۵۰ درجه سانتیگراد فعالیت کنند تا الکترولیت برای هدایت یون فلوراید آماده شود. این یکی از چالش‌های اصلی تیم تحقیقاتی هوندا به شمار می‌رود، اما آن‌ها روشی برای عمل کردن سلول الکتروشیمیایی فلوراید-یون در دمای اتاق پیدا کرده‌اند. 

Honda NASA Fluoride-Ion Battery / هوندا ناسا باتری فلوراید یون

عضو ارشد مؤسسه‌ی تحقیقاتی هوندا می‌گوید این پیشرفت با استفاده از نوعی الکترولیت هادی فلوراید با قابلیت هدایت یون بالا و ولتاژ عملیاتی وسیع به‌دست آمده است. این الکترولیت که در حالت پایدار شیمیایی به‌صورت مایع است، به‌خوبی می‌تواند مشکل دمای بالای کارکردی را هموار سازد. دانشمندان همچنین الکترولیت منحصربه‌فردی با استفاده از «نمک‌های فلوراید تترا آلکیل آمونیوم خشک» حل‌شده در حلال آلی اتر فلوراید تولید کرده‌اند. این الکترولیت با کاتد کامپوزیتی همراه می‌شود که دارای نانوساختار هسته‌-پوسته پوشیده‌شده از مس، لانتانیم و فلوئور است. به‌لطف این فناوری، محققان موفق شدند چرخه‌ی الکتروشیمیایی برگشت‌پذیر را در دمای اتاق انجام دهند.

دانلود      ۷۲۰P         ۳۶۰P



Source link

گامی بزرگ به سمت تاکسی های بدون راننده؛ ویمو سرویس Waymo One را راه اندازی کرد


ویمو یکی از استارتاپ هایی است که توانسته گام های بزرگی را در راستای فناوری خودران بردارد. این شرکت که جزو زیرمجموعه های آلفابت محسوب می شود، اخیرا از سرویسی به نام ویمو وان (Waymo One) رونمایی کرده است.

سرویس ویمو وان از تاکسی های خودران تشکیل یافته و در فینیکس راه اندازی شده است. این سرویس یک اپلیکیشن نیز دارد که برای فراخواندن تاکسی ها مورد استفاده قرار می گیرد.

به گفته ویمو،  فعلا راننده های آموزش دیده بر پشت فرمان خودروهای حاضر در ناوگان ویمو وان خواهند نشست تا از هر گونه حادثه ناخواسته پیشگیری شود. در زمان کنونی سرویس ویمو وان برای همه افراد در دسترس نخواهد بود و فقط آن دسته از ساکنین فینیکس که سال گذشته برای حضور در پروژه آزمایشی Early Rider ثبت نام کرده اند، خواهند توانست اپلیکیشن موجود را نصب نموده و از تاکسی های خودران استفاده کنند.





pickup_dropoff_request

طبق آخرین آمار، حدود ۴۰۰ نفر در پروژه مذکور با ویمو همکاری می کنند. از بین این افراد برخی از اولین متقاضیان برای جابجایی از طریق سرویس ویمو وان برگزیده خواهند شد. آنطور که مدیرعامل ویمو یعنی آقای جان کرفکیک افزوده، پروژه Early Rider کماکان به منظور مشاهده بازخوردها ادامه پیدا خواهد کرد.

با توجه به راه اندازی سرویس ویمو وان، می توان نتیجه گرفت زیرمجموعه آلفابت خود را برای ارایه یک سرویس عمومی که طیف گسترده ای از مردم را پوشش می دهد، آماده می کند.

chrysler pacifica

برخلاف پروژه Early Rider، کاربران سرویس ویمو وان مجاز خواهند بود نظرات و بازخوردهایشان را در به طور عمومی به اشتراک بگذارند؛ علاوه بر این، آنها خواهند توانست حین استفاده از این سرویس، دوستان یا اعضای خانواده را نیز همراه خود داشته باشند.

سرویس ویمو وان بصورت ۲۴ ساعته ابتدا در مناطقی مثل تمپی، مِسا، گیلبرت و شندلر اجرا خواهد شد، سپس به دیگر مناطق جغرافیایی نیز گسترش خواهد یافت.

پیش از درخواست سفرها در سرویس ویمو وان، کاربران می توانند بر اساس فاکتورهایی مثل زمان و مسافت، کرایه تا مقصد را به طور تخمینی مشاهده کنند. همچنین آنها می توانند از طریق اپلیکیشن یا کنسول داخل خودرو با کارکنان ویمو ارتباط برقرار کرده و هر لحظه سوالات خود را مطرح نمایند.

گفتنی است با تست مینی ون های خودران در سال ۲۰۱۶ و راه اندازی پروژه Early Rider در سال ۲۰۱۷، ویمو روز به روز فاصله خود را با یک سرویس تجاری خودران کمتر و کمتر کرده است. در حال حاضر اتومبیل های خودران این شرکت بدون نیاز به راننده در برخی خیابان های فینیکس تردد می کنند.

بد نیست اشاره کنیم از اکتبر امسال، ویمو مجوزهای لازم برای انجام تست در کالیفرنیا را نیز کسب کرده است.



Source link

ناکامان بزرگ جایزه گلدن گلوب


جوایز گلدن گلوب همواره با شگفتی‌های همراه بوده است و اعلام نامزدهای سال ۲۰۱۹ این جوایز سینمایی و تلویزیونی نیز از این قاعده مستثنی نبود و در نهایت فیلم «معاون» ساخته «آدم مک‌کی» با شش نامزدی بالاتر از «ستاره‌ای متولد شده‌است» ساخته «بردلی کوپر»، «کتاب سبز» و «محبوب» هر کدام با پنج نامزدی، پیشتاز نامزدها نام گرفت. 

در بخش تلویزیونی نیز رای‌دهندگان امسال بیشتر از سریال‌های جدید چون «ترور جانی ورساچه»، «بادیگارد»، «کشتن ایو» و «یک رسوایی خیلی انگلیسی» استقبال کردند. 

فیلم «پلنگ سیاه» توانست به جمع نامزدهای بهترین فیلم راه یابد اما انجمن مطبوعات خارجی هالیوود که شامل نزدیک به ۱۰۰ عضو است از رایان کوگلر کارگردان این فیلم و مایکل بی.جردن به ترتیب در شاخه‌های کارگردانی و بازیگر نقش مکمل مرد چشم‌پوشی کرد. همچنین برای دومین سال پیاپی هیچ زنی در شاخه بهترین کارگردانی سینمایی نامزد کسب جایزه نشد. 

جولیا رابرتز برای بازی در فیلم «بن سیاه است»، رایان گاسلینگ برای نقش‌آفرینی در فیلم «نخستین انسان»، نیکول کیدمن برای بازی در فیلم «پسر پاک شد»، ناتالی پورتمن برای فیلم «وکس لوکس»، تونی کولت برای فیلم «وراثت» و ویولا دیوس برای فیلم «بیوه‌ها» مهم‌ترین ناکامان اعلام نامزدهای گلدن گلوب در شاخه‌های بازیگری هستند. 

از دیگر چهره‌هایی که شانس زیادی برای نامزد شدن در جوایز گلدن گلوب برای آنها متصور می‌شد می‌توان به یورگس لانتیموس برای کارگردانی فیلم «محبوب»، رایان کوگلر برای کارگردانی فیلم «پلنگ سیاه» و همچنین عدم حضور سریال‌های «آتلانتا»، «قصه ندیمه» و «دیوانه» در شاخه بهترین سریال‌های تلویزیونی اشاره کرد.

مراسم اعطای جوایز هفتادوششمین دوره جوایز گلدن گلوب روز ششم ژانویه (۱۶ دی‌) برگزار می‌شود.

 



Source link

شکستی بزرگ برای آمریکا و اسرائیل در سازمان ملل


با رد قطعنامه ضدفلسطینی، مجمع عمومی سازمان ملل متحد پنج‌شنبه شب (به وقت نیویورک) به صحنه شکستی بزرگ برای آمریکا بدل شد.

«نیکی هیلی» نماینده آمریکا هفته گذشته پیش‌نویس قطعنامه‌ای را به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد که با محکوم کردن مقاومت مردم فلسطین و متهم کردن حماس به تروریسم، به دنبال تشدید فشار بر فلسطینی‌ها بود.

وی در روزهای اخیر بارها جامعه بین‌الملل را به دو بخش حامی تروریسم و مخالف تروریسم تقسیم کرده و گفته بود کسانی که از این قطعنامه حمایت نکنند، نشان می‌دهند که «حامی تروریسم» هستند.

نماینده آمریکا در سازمان ملل پنج‌شنبه شب پیش از آغاز رأی‌گیری مجمع عمومی در مورد این قطعنامه نیز پشت تریبون رفت و سازمان ملل را به جانبداری از فلسطینی‌ها و داشتن گرایش‌های ضداسرائیلی متهم کرد و گفت اگر این قطعنامه تصویب شود، برای سازمان ملل «روزی تاریخی» خواهد بود.

 

 

پس از اظهارات هیلی، «ساکا لورنتی» نماینده بولیوی از رئیس جلسه خواست در مورد نحوه رأی‌گیری در مورد قطعنامه رأی‌گیری کرده و نظر اعضا در مورد افزایش کف آرای مورد نیاز برای تصویب قطعنامه به دو سوم را جویا شود.

هرچند این درخواست با مخالفت هیلی روبرو شد و او چند بار از حاضران خواست این درخواست را رد کنند، اما در جریان رأی‌گیری در مورد نحوه رأی‌گیری، ۷۵ کشور به افزایش کف رأی مورد نیاز رأی مثبت دادند و ۷۲ کشور به آن رأی منفی دادند. در نتیجه میزان رأی مورد نیاز برای تصویب قطعنامه به دو سوم آرا افزایش یافت.

پس از آن نمایندگان چند کشور از جمله ایران، به سخنرانی پرداخته و موضع خود در مورد این قطعنامه را اعلام کردند. نماینده ایران در نشست مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه پیشنهادی آمریکا را «فریب‌آمیز» خواند و گفت این قطعنامه «ریشه اصلی» مسئله یعنی چند دهه اشغالگری رژیم صهیونیستی و سرکوب بی‌رحمانه فلسطینی‌ها را نادیده گرفته است.

نماینده ایران گفت ایران این قطعنامه را رد می‌کند و به آن رأی منفی می‌دهد و از دیگر اعضا هم می‌خواهد به آن رأی منفی بدهند. او حماس را یک جنبش مشروع مقاومت خواند که به نمایندگی از مردم فلسطین با اشغالگری صهیونیست‌ها مبارزه می‌کند و این امر تحت قوانین بین‌الملل هم مشروع است.

پس از آن کشورهای عربی هم اعلام کردند مخالف قطعنامه پیشنهادی آمریکا هستند و به آن رأی منفی می‌دهند. عربستان سعودی با وجود اعلام مخالفت با این قطعنامه، از حماس خواست شلیک راکت به سمت مناطق اشغالی را متوقف کند.

پس از سخنرانی‌ها، قطعنامه پیشنهادی آمریکا به رأی گذاشته شد. نتیجه رأی‌گیری به این ترتیب اعلام شد: ۸۷ رأی مثبت، ۵۷ رأی منفی و ۳۳ رأی ممتنع. از آنجا که برای تصویب قطعنامه به دو سوم آرا نیاز بود، این قطعنامه رد شد و آمریکا و رژیم صهیونیستی در تصویب آن ناکام ماندند.

 

 

این شکست آنقدر برای صهیونیست‌ها سنگین تمام شد که «دنی دانون» نماینده رژیم صهیونیستی در نشست، به توهین به اعضای سازمان ملل متحد روی آورد.

وی در سخنرانی‌اش، با عصبانیت خطاب به کشورهایی که به این قطعنامه رأی منفی داده‌اند، گفت: «باید از خود شرمسار باشید… رأی امروز رنگ واقعی شما را نشان داد.»

دولت آمریکا در ماه‌های گذشته از طریق فشارهای سیاسی، قطع منابع مالی و تهدید کشورها تلاش کرده تا سازمان ملل را از مسئله فلسطین منحرف کرده و کشورها را از تلاش برای حمایت از حقوق مردم فلسطین بازدارد. «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا که بارها به حمایت بی‌دریغش از رژیم صهیونیستی افتخار کرده، چند ماه پیش بی‌توجه به قطعنامه‌های متعدد شورای امنیت سازمان ملل قدس اشغالی را به پایتختی رژیم صهیونیستی به رسمیت شناخت و سفارت آمریکا را به قدس منتقل کرد.

رد قطعنامه پیشنهادی آمریکا در حالی اتفاق افتاد که هیلی پیش از این جلسه به کشورهای مخالف قطعنامه را تهدید کرده و گفته بود رأی منفی به این پیش‌نویس برای این کشورها «تبعات» خواهد داشت.

پس از رد این قطعنامه، ایرلند پیش‌نویس قطعنامه دیگری را ارائه کرد که در آن بر لزوم پایان اشغالگری و شهرک‌سازی توسط صهیونیست‌ها تأکید شده است. 

این قطعنامه هم به شکست دیگری برای صهیونیست‌ها و آمریکا بدل شد و تنها ۵ عضو از جمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به آن رأی منفی دادند.

 



Source link