بایگانی برچسب: s

آیا موفقیت اوپک در کنترل بازار نفت تکرار می‌شود؟


بخش دشوار این کار، مذاکره درباره میزان کاهش تولید و نحوه تخصیص سهمیه‌های تولید و سطح تولید مبنا برای این کاهش تولید است. همراه کردن ۲۵ کشور حاضر در گروه اوپک و غیراوپک با توجه به برنامه‌های رقابتی، ملاحظات داخلی و رقابت‌های ژئوپلیتیکی‌ که دارند، کار چندان ساده ای نخواهد بود.

این گروه روزهای ششم و هفتم دسامبر در وین دیدار خواهد کرد و به گفته نمایندگان، مذاکرات درباره این موارد مهم آغاز شده و صحبت‌ها پیرامون ضرورت کاهش تولید بین یک تا ۱.۴ میلیون بشکه در روز است.

اوپک نسبت به اواخر سال ۲۰۱۶ که درباره محدودیت عرضه توافق کرده بود فرق کرده است. برخی از اعضای این گروه تولیدشان را افزایش و برخی دیگر کاهش داده‌اند. جمهوری کنگو به اوپک پیوسته در حالی که اندونزی این گروه را ترک کرده است. بنابراین سهمیه‌های تولید جدیدی باید تعیین شوند تا منعکس کننده واقعیت‌های جاری باشند.

همچنین معافیت از کاهش تولید برای لیبی و نیجریه ممکن است حذف شود. اظهارات خالد الفالح، وزیر انرژی عربستان سعودی حاکی از این است که ممکن است این بار از این دو کشور خواسته شود در محدودیت عرضه مشارکت کنند.

لیبی و نیجریه که با بی‌ثباتی داخلی مواجه هستند، در توافق پیشین برای کاهش تولید ۱.۸ میلیون بشکه در روز که از ژانویه سال ۲۰۱۷ آغاز شد، از مشارکت معاف شده بودند و ایران نیز اجازه یافته بود اندکی تولید خود را افزایش دهد.

طبق آمار اوپک، تولید لیبی ۵۸۰ هزار بشکه در روز نسبت به سطح تولید اکتبر سال ۲۰۱۶ که مبنای توافق اولیه اوپک و غیراوپک بود، افزایش پیدا کرده است.

با این حال تولید ایران در چند ماه گذشته که مشتریان نفتی تهران پیش از آغاز تحریم‌های آمریکا، خریدشان را کاهش دادند، ۳۹۰ هزار بشکه در روز کاهش یافت.

فالح روز پنج شنبه با مصطفی سانالا، رییس شرکت ملی نفت لیبی دیدار کرد. دو طرف درباره ادامه همکاری اوپک با تولیدکنندگان غیراوپک برای حفظ ثبات بازار گفت و گو کرده و از بازگشت تولید لیبی به سطح مطلوب استقبال کردند اما به این موضوع اشاره نشد که آیا سانالا از پیوستن به کاهش تولید استقبال کرده است یا خیر.

تعیین یک مبنا برای کاهش تولید

وزیران اوپک گفته‌اند شاید لازم باشد به جای سطح تولید اکتبر سال ۲۰۱۶ از یک سطح تولید جدیدتر به عنوان مبنای توافق جدید استفاده شود.

با توجه به این که زمانی که این گروه دیدار می‌کند، ارزیابی‌های منابع ثانویه از سطح تولید نوامبر آماده نخواهد بود، به نظر می‌رسد اکتبر ماهی خواهد بود که به عنوان سطح تولید مبنا شناخته خواهد شد.

همانند دو سال پیش، برخی از کشورها مدعی خواهند شد شش منبع ثانویه مستقلی که اوپک از آنها برای مونیتور تولید استفاده می‌کند، تولید واقعی آنها را در اکتبر به درستی برآورد نکرده‌اند و سطح تولیدی که باید بر مبنای آن تولیدشان را کاهش دهند، پایین‌تر تعیین شده است.

طبق جدیدترین گزارش بازار نفت ماهانه اوپک، منابع ثانویه تولید اکتبر را ۳۲.۹۰ میلیون بشکه در روز تخمین زده‌اند. این رقم با احتساب تعلیق عضویت اندونزی در دسامبر سال ۲۰۱۶، فعال سازی مجدد عضویت گینه استوایی در ماه مه سال ۲۰۱۷ و پیوستن جمهوری کنگو در ژوئن امسال، پایین‌تر از تولید ۳۳.۶۴ میلیون بشکه در روز در اکتبر سال ۲۰۱۶ است.

طبق آمار اوپک، تولید عربستان سعودی در اکتبر امسال ۱۰.۶۴ میلیون بشکه در روز بود که ۱۱۰ هزار بشکه در روز بالاتر از دو سال پیش بود.

علاوه بر لیبی و نیجریه، امارات متحده عربی نیز تولیدش را نسبت به اکتبر سال ۲۰۱۶ به میزان ۱۵۰ هزار بشکه در روز و عراق ۹۰ هزار بشکه در روز افزایش داده است.

در این بین، تولید ونزوئلا در مقایسه با اکتبر سال ۲۰۱۶، به میزان ۹۰۰ هزار بشکه در روز، آنگولا ۱۶۰ هزار بشکه در روز و کویت ۸۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته است.

نقش روسیه

با شناسایی احتمال وجود حداکثر ۱.۴ میلیون بشکه در روز مازاد عرضه در اوایل سال ۲۰۱۹، اوپک به همراهی ۱۰ تولیدکننده خارج از این گروه به رهبری روسیه برای کاهش تولید و متعادل کردن بازار نیاز دارند.

بنا بر آمار رسمی، تولید نفت روسیه در اکتبر به رکورد بیش از ۱۱.۴ میلیون بشکه در روز صعود کرد و بسیاری از شرکت‌های روسی مشتاق هستند تولیدشان را افزایش دهند که این پرسش را درباره تمایل آنها برای کاهش تولید برانگیخته است.

بر اساس گزارش پلاتس، ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه اظهار کرده روشن است که ما به همکاری با عربستان سعودی نیاز داریم اما درباره برای کاهش تولید هیچ تعهدی نداد و خاطرنشان کرد که از قیمت فعلی نفت راضی است.

روسیه برای توازن بودجه خود به قیمت بالایی برای نفت نیاز ندارد. پوتین گفته است قیمت نفت حدود ۷۰ دلار در هر بشکه برای روسیه مناسب است. در حالی که برخی از تحلیلگران معتقدند عربستان سعودی مایل است قیمت نفت را در حدود ۸۰ دلار در هر بشکه حفظ کند.

منابع آگاه هفته گذشته به رویترز اظهار کردند روسیه می‌خواهد از هرگونه کاهش تولید نفت که برخی از شرکایش در اوپک خواهان آن هستند، فاصله بگیرد. یکی از این منابع اظهار کرد: مسکو ممکن است از کاهش تولید کمتر که از سوی سایر تولیدکنندگان انجام می‌گیرد حمایت کند. تصور می‌کنم یک میلیون بشکه در روز کاهش واقع گرایانه‌تر از ۱.۴ میلیون بشکه در روز است اما این که چه کسی این کاهش را انجام می‌دهد پرسش دیگری است.

 



Source link

آیا واسط مغز و کامپیوتر (BCI‌)‌ می‌تواند کنترل ذهن انسان را در دست گیرد


تصور کنید می‌توانستید ذهنتان را به اینترنت متصل کنید؛ هر اطلاعاتی که نیاز دارید، به‌سرعت جستجو و مستقیم به مغزتان منتقل کنید. در این شرایط،‌ حتی دیگر به تایپ کردن موضوعات مورد نظر نیازی پیدا نمی‌کنید؛ تنها در مورد آن فکر می‌کنید و به‌راحتی به آن دسترسی پیدا می‌کنید.

دوست دارید یک زبان جدید یا کونگ‌فو یاد بگیرید؟ سریع‌تر از آنچه فکرش را کنید، مهارت جدید را فرا می‌گیرید.

واسط مغز و کامپیوتر یا BCI می‌تواند چنین آرزویی را به واقعیت تبدیل کند. واسط مغز و کامپیوتر، بزرگترین ارتقاء سخت‌افزاری بشر خواهد بود. ظاهرا در حدود ۵۰ میلیون سال است که هیچ به‌روزرسانی را دریافت نکرده‌ایم. با کمک چنین فناوری‌هایی، توانایی نسل بشر به‌شکل خارق‌العاده‌ای افزایش می‌یابد و همگام با رشد تکنولوژی، به پیش می‌‌تازد.

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

شاید تصور کنید، فکر کردن درباه‌ی چنین موضوعاتی، احمقانه است. هر موضوع محیرالعقولی در ابتدا همین حالت را داشت و اغلب ایده‌های این‌چنینی، تصوراتی دیوانه‌وار قلمداد می‌شوند.

شناخت اسرار مغز و نحوه‌ی عملکرد آن، برای دهه‌ها، یکی از موضوعات مورد توجه اکثر دولت‌های بزرگ و شرکت‌های بزرگ دنیا بوده و هنوز هم هست. سرمایه‌های کلانی صرف تحقیقات مختلف روی نحوه‌ی عملکرد ذهن و مغز انسان شده‌ است. محققان در تلاش هستند بفهمند مغز انسان چگونه کار می‌کند تا دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ به‌وسیله‌‌‌ی آن بتوانند کنترل افکار عمومی را در دست بگیرند. لذا توجه به واسط مغز و کامپیوتر موضوع جدیدی نیست؛ ولی هنوز مشخص نیست که چگونه فناوری می‌تواند به دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ کمک کند تا در حوزه‌ی مغز و ذهن انسان بتوانند سریع‌تر به اهداف و آمال خود دست پیدا کنند.

مقاله‌های مرتبط:

اگر چنین اتفاقی بیفتد، زندگی بیش از پیش شبیه به یک نمایش عروسکی خواهد شد. آیا در این نمایش عروسکی، امکان دسترسی به محتوا و داده‌های مغزی مردم وجود دارد؟ آیا این امکان وجود دارد، دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ با کمک فناوری‌های جدید بتوانند از افکار مردم مطلع شوند؟ آیا می‌توانند در صورت تمایل افکار عمومی را تحت کنترل خود در بیاورند؟ آیا چنین روزی فراخواهد رسید؟ آیا روزی فرا خواهد رسید که فناوری بتواند به‌جای انسان‌ها فکر کند و قدرت تفکر را انسان سلب کند؟ در این صورت، حریم خصوصی انسان‌ها دچار چه سرنوشتی خواهد شد؟ بگذارید چند دهه به عقب بازگردیم تا تصویر دقیق‌تری از آنچه در مورد آن صحبت می‌کنیم، برایتان بازگو کنم.

چه نکات امنیتی را می‌توان از شرکت در جنگ فرا گرفت

اهالی روستایی را تصور کنید که جمعیتی کمتر از ۲۰۰۰ نفر دارند. افراد سالخورده‌ای در بین آنها زندگی می‌کنند که حتی در زمان جنگ‌ جهانی اول هم زنده بوده‌اند و می‌توانند خاطرات آن زمان را بازگو کنند. با نگاهی دقیق‌تر به زندگی این افراد متوجه می‌شویم که افراد سخت‌کوش و منضبطی هستند که قوانین را رعایت می‌کنند. آنها می‌دانند اگر قوانین را رعایت نکنند، کشته خواهند شد و حتی می‌دانند چگونه و به‌ چه‌ شکلی کشته می‌شوند. برخی از افراد ساکن در  روستای کوچک، یادگرفته‌اند هر حرفی را به زبان نیاورند و هر چیزی را بازگو نکنند. برای آنها، مفهوم حریم خصوصی یعنی افکار و اعتقادات خود را در درون خود همچون رازی سربه‌مهر نگهدار. آن‌ها اصلا حرف‌های دلشان را با کسی مطرح نمی‌کنند. 

حریم خصوصی نه تنها برای خود این افراد، بلکه برای دیگران نیز محترم شمرده می‌شود. اهالی روستا می‌دانند در همه‌ جای روستا جاسوس وجود دارد و به‌همین دلیل باید همیشه و در همه‌جا مراقب آنچه می‌گویند باشند؛ وگرنه ممکن است جانشان به‌خطر بیفتد. آیا حریم خصوصی نیز برای ما چنین معنا و مفهومی دارد؟ 

یکی دیگر از موضوعات مهم در مورد اهالی این روستای کوچک آن است که بسیار تحت تاثیر تلویزیون قرار می‌گیرند. تلویزیون می‌تواند دیدگاه‌های آنها را به‌شدت تغییر دهد و تحت‌تاثیر خود قرار دهد. در جنگ ویتنام، دولت ایالات متحده از تلویزیون بسیار کمک گرفت تا تود‌ه‌های مردم را برای شرکت در جنگ تهییج کند. تاثیر تلویزیون بر ذهن مردم آنقدر شدید بود که اصلا قابل باور نبود.

BCI

در دهه‌ی ۱۹۶۰، اطلاعات زیادی در مورد چگونگی عملکرد مغز و چگونگی تاثیرگذاری بر افکار توده‌ی مردم وجود نداشت. اگر هم اطلاعاتی در مورد تاثیرگذاری بر ذهن وجود داشت، بسیار محدود بودند. در قرن بیست‌و‌یکم و جنگ ایالات متحده با عراق و پس از واقعه‌ی ۱۱ سپتامبر، ابعاد جدیدی از عملکرد ذهن آشکار شد و موضوعاتی همچون تاثیرگذاری بر افکار عمومی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفتند.

در حال حاضر شواهد مستدل وجود دارد، که ثابت می‌کند عملکرد مغز و تاثیرگذاری بر افکار عمومی، بسیار مورد توجه دولت‌های بزرگ بوده و هنوز هم هست. در جنگ ویتنام و جنگ داخلی اسپانیا، موضوعات قابل‌توجهی وجود داشت که به برخی از آن‌ها می‌پردازیم:

۱- بیش از هر زمان دیگری در طول تاریخ، امکان کنترل افکار توده‌های مردم وجود داشت. همچنین اطلاعات بسیاری در مورد کنترل افکار مردم در دسترس بود. حتی در عمل و با کمک ابزارهایی جدید، این دانش تئوری، قابلیت اجرایی‌‌سازی پیدا کرده بود. 

۲- ما تصور می‌کنیم که در شرایط غیرجنگی و در حالت صلح قرار داریم؛ و به‌همین دلیل توجهی به ردپای دیجیتال نداریم و فراموش می‌کنیم که در جامعه و بین عموم مردم زندگی می‌کنیم. اما هر رویکردی، گام‌های خودش را دارد. شرایط فعلی هم، فضا را برای فعالیت‌های آتی باز می‌کند.

در طی سال‌های قبل نیز همین اتفاق افتاده و کارهایی انجام‌ شده است که ما امروز متوجه آنها شده‌ایم. شاید نسل‌های آینده‌ نیز روزی متوجه اسرار پشت‌پرده‌ی شرایط فعلی شوند.

ذهن انسان چگونه کار می‌کند؟

یکی از سوالاتی که ممکن است برای هرکسی پیش بیاید، این است که دولت‌ها و حتی شرکت‌های بزرگ چگونه می‌توانند پس از بروز شرایط حاد و حتی خشونت‌آمیز کماکان به مسیر خود ادامه بدهند؟ در سال ۲۰۰۷ میلادی، در برخی کشورها، بحران مالی شدیدی به‌وجود آمد؛ ولی در نهایت دولت‌های آن کشورها توانستند اقتدار خود را حفظ کنند و توده‌های مردم نیز در نهایت از آن مقطع سخت عبور کردند.

شاید با خودتان بگویید حتما مسایل مالی مردم در آن مقطع حل شده است؛ اما یکی از مسایل مهم در آن مقطع زمانی، کنترل ارتباطات بود. آنها می‌دانستند که چگونه باید فرآیند ارتباطات را کنترل کنند. اگر نحوه‌ی ارتباطات مغز انسان و روش متقاعدکردن آن روشن شود، به‌راحتی می‌توان از شرایط بحران عبور کرد. قبل از ورود به موضوع اینترفیس‌های کامپیوتری مغز، ابتدا بهتر است با موضوعات دیگری آشنا شویم.

عملکرد ما مشابه ماشین‌هایی عقلانی نیست

انسان‌بودن، سخت است. انسان‌ها، ماشین‌هایی دارای عواطف هستند و اعمال غیرمنطقی زیادی انجام می‌دهند. علی‌رغم تصور ما، انسان، کنترل مناسبی بر تصمیم‌گیری خود ندارد.

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

در سال ۲۰۱۱، دنیل کانمن، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل در اقتصاد و نویسنده‌ی کتاب «کتاب تفکر، سریع و کند»، دو سیستم تفکری را تحت عنوان سیستم یک و سیستم دو معرفی کرد. 

سیستم یک، پاسخ اتوماتیک مغز است. نوعی واکنش غریزی نسبت به موارد مختلف که عموما بلادرنگ و عاطفی است. 

سیستم دو، پاسخ منطقی مغز است. واکنشی کند (به‌دلیل استفاده از نوقِشر یا نئوکورتکس مغز که بخش منطقی آن به‌شمار می‌رود) و آگاهانه. سیستم دو، صدای درونی ذهن انسان است. 

در نهایت، تصور می‌شود که سیستم دو کنترل‌کننده‌ی انسان است ولی در حقیقت سیستم یک، همه‌ی امور را تحت کنترل دارد.

BCI

روند تصمیم‌گیری انسان‌ چگونه است؟ 

اگر در زمینه‌ی علوم اعصاب مطالعه‌ای داشته باشید، متوجه می‌شوید که انسان‌ها موجوداتی بسیار آسیب‌پذیر هستند. به فرآیندهای تصمیم‌گیری اطرافیان خود توجه کنید؛ ما انسان‌ها هر روز با موضوعات مختلفی روبرو هستیم که باید در مورد آنها تصمیم‌گیری کنیم. گاهی به روش تصمیم‌گیری خود اطمینان کامل داریم، ولی واقعیت این نیست؛ ما حتی کنترل مناسب و خوبی در مورد تصمیم‌گیری خودمان هم نداریم. تصور می‌کنیم که فرآیندهای تصمیم‌گیری و تصمیماتی که می‌گیریم تحت کنترل ما هستند، ولی به هیچ عنوان این‌طور نیست.

با یک آزمایش ساده‌، این موضوع به‌خوبی آشکار می‌شود و خواهید دید که چقدر بر فرآیندهای تصمیم‌گیری خود تسلط دارید.

دن آریلی، آزمایش ساده‌ای برای تجزیه و تحلیل ساختار قیمت‌گذاری The Economist انجام داد. سه گزینه‌ی قیمت‌گذاری برای خرید مطرح شد که کاربران می‌توانستند یکی از آنها را انتخاب کنند:   

۱- اشتراک وب‌سایت: ۵۹ دلار

۲- اشتراک نسخه‌ی چاپی:  ۱۲۵ دلار

۳- نسخه‌ی چاپی + اشتراک وب‌سایت: ۱۲۵ دلار

آریلی، مطالعه‌ای تحقیقی روی ۱۰۰ دانشجوی MIT انجام داد و از آنها سوال کرد که کدام گزینه را ترجیح می‌دهند. ۱۶ درصد دانشجویان، تنها خواستار نسخه دیجیتالی بودند و ۸۶ درصد گزینه‌ی سوم را انتخاب کرده بودند. تقریبا از بین ۱۰۰ دانشجو، هیچ‌کس گزینه‌ی دوم را انتخاب نکرده بود. ظاهرا گزینه‌ی دوم زیاد جالب‌توجه نبود. 

سپس اریلی آزمایش دیگری را روی ۱۰۰ دانشجوی دیگر انجام داد. این بار گزینه‌ی دوم را حذف کرد. جالب است بدانید که این بار ۶۸ درصد دانشجویان نسخه‌ی وب را که تنها ۵۹ دلار قیمت داشت، انتخاب کرده بودند و تنها ۳۲ درصد گزینه‌ی سوم را انتخاب کرده بودند. وقتی گزینه‌ی دوم حذف شد، روش تصمیم‌گیری دانشجویان و تصمیمی که گرفته بودند تغییر کرد.

به‌نظر شما، دانشجویان، آزادانه تصمیم‌گیری کردند؟ آیا شرایط محیطی و گزینه‌ها بر تصمیم آنها تاثیرگذار نبود؟ 

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

آیا آزادی اراده واقعا وجود دارد؟ 

در این آزمایش مشخص شد که مغز از امور صحیح اطلاع دارد اما فرد را بلافاصله از آن‌ها مطلع نمی‌کند؛ حتی ممکن است هیچ زمانی از این آگاهی پرده برندارد. به‌نظر می‌رسد بین زمانی که مغز فرد تصمیم‌گیری می‌کند و زمانی که فرد از آن تصمیم مطلع می‌شود، یک تاخیر زمانی وجود دارد.

مورن سرف، در گفتگویی با گوگل، نتایج یکی از آزمایش‌های خود را به‌اشتراک گذاشت. مورن سرف و چند تن از همکارانش، برای بررسی نحوه‌ی انتخاب‌کردن و تصمیم‌گیری‌های ساده دست به آزمایش جالبی زدند. ابزار آزمایش یک جعبه‌ی چوبی بود که دو دکمه و LED روی آن قرار داشت. بیماران شرکت‌کننده در آزمایش باید به‌مدت ۲۰ دقیقه، به‌دلخواه دکمه‌های چپ و راست روی جعبه را فشار می‌دادند. به شرکت‌کنندگان گفته شده بود که وقتی دکمه‌ای را فشار می‌دهند، LED قرمز رنگی روشن می‌شود که نشان می‌دهد سیستم در حال ضبط کردن داده‌های ورودی است. وقتی LED قرمز است، آنها نباید دکمه‌ی دیگری را فشار بدهند چرا که فعال نخواهد بود؛ ولی در باقی مواقع می‌توانند هر کدام از دکمه‌ها را فشار دهند (البته این یک حقه بود).

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

تیم برگزارکننده‌ی آزمایش، بسیار پیشتر از آنکه بیماران درصدد اجرای تفکرات خود برآیند، آن‌ها را رمزگشایی کرده بودند. جالب اینجاست؛ از زمانی که شرکت‌کنندگان از آگاهی خود مطلع شده بودند تا اینکه تصمیمی در این‌باره بگیرند، ۴ ثانیه طول کشید. در حالی که در لحظه‌ی فشردن دکمه‌ها، LED روشن می‌شد، شرکت‌کنندگان حداقل ۳.۹ ثانیه صبر می‌کردند تا ببینند LED قرمز روشن شده است یا خیر. جالب این بود که ‌ذهن بیمار کمی زمان نیاز داشت تا متوجه شود چه باید بکند. در حالی که در تمام مدت ۴ ثانیه، LED روشن بود و مغز آنها این پیام را دریافت نکرده بود.

به این وضعیت توهم داشتن آزادی اراده گفته می‌شود. فاصله‌ی بین لحظه‌ای که شما می‌خواهید چیزی بگویید تا اتفاق بیفتد و زمانی که آن واقعه رخ می‌دهد. ما تصور می‌کنیم که در کنترل پیرامون و محیط اطراف خودمان هستیم. دقیقا نمی‌دانیم یک تصمیم، چه زمانی و چگونه در مغز ما گرفته می‌شود. همان حالتی را داریم که بیماران در فشردن دکمه‌ها داشتند.

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

سام هریس، متخصص مغز و اعصاب و نویسنده آمریکایی، در کتاب «Will Will Will» نوشته است که آزادی اراده، توهمی بیش نیست. او معتقد است:

آزادی اراده به هیچ‌یک از واقعیت‌های ذهنی ما ارتباطی ندارد و از نقطه‌ای دارای آگاهی و هوشیاری در ذهن ما بیرون نمی‌آید. ما نمی‌دانیم در آیند‌ه، چگونه فکر خواهیم کرد یا چه تصمیماتی خواهیم گرفت؛‌ مگر اینکه قصد کنیم و زمانی برسد که بخواهیم به موضوعات مختلف فکر کنیم. وضعیت ذهنی بعدی چگونه خواهد بود؟ مشخص نیست. ناگهان اتفاقی رخ می‌دهد و آزادی اراده در کجای این فرآیند قرار دارد؟

چه این موضوع را بپذیریم، یا آن را قبول نداشته باشیم، آزادی به آن شکلی که ما تصور می‌کنیم، وجود ندارد. شرکت‌های بزرگ و دولت‌‌ها، این موضوع را به‌خوبی درک‌ کرده‌اند؛ به‌همین دلیل می‌توانند به هر آنچه می‌خواهند دست پیدا کنند. همه‌ی داستان یک بازی ساده است که هر روز اتفاق می‌افتد. امروز اطلاعات بیشتری نسبت به ۱۰ سال قبل در مورد ذهن و مغز انسان وجود دارد. 

ردپای دیجیتال: اطلاعات و داده‌ها تا چه اندازه اهمیت دارند؟

موضوعی که در مقابل ما وجود دارد این است که همه‌ی شواهد و قراین نشان می‌دهند کنترلی بر اذهان و افکارمان نداریم؛ اما باز هم تصور می‌کنیم که خودمان تنها کسانی هستیم که بر ذهنمان کنترل دارند. ما واقعیت‌های اصلی را در مورد ذهن و مغزمان نادیده می‌گیریم. اعتراف کردن در مورد اینکه تسلط کافی بر روندهای تصمیم‌گیری و آنچه در مغزمان رخ می‌دهد، نداریم برایمان سنگین و البته دردناک است.

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

شرکت‌ها و دولت‌ها از این وضعیت ما بهترین منفعیت را می‌برند. این روزها در مورد اطلاعات و داده‌ها مطالب زیادی می‌شنویم؛ ولی واقعا نمی‌دانیم این حجم داده‌ها و اطلاعات واقعا چه کاربردی دارند و چه اتفاقی برای آنها می‌افتد. جری کاپلان، استاد دانشگاه استنفورد در مستندی تحت عنوان «آیا شما به رایانه‌ها اعتماد دارید؟» توضیح می‌دهد:

مردم متوجه نیستند ولی هر روز در حال ارتباط با ماشین‌ها و سیستم‌ها هستند. وقتی محصولاتی را در سبد خرید اینترنتی خریداری می‌کنید، وقتی اتاقی را در یک هتل به‌صورت اینترنتی رزرو می‌کنید، وقتی برای سفر بلیط هواپیما را به‌صورت آنلاین خریداری می‌کنید و بسیاری دیگر از کارهایی که هر روز انجام می‌دهید، با کمک الگوریتم‌های یادگیری ماشین، تجزیه و تحلیل می‌شود. درنهایت مشخص می‌شود که شما واقعا حاضر هستید برای چه خدماتی پول پرداخت کنید. همین تجزیه‌ و تحلیل‌ها، فرآیند قیمت‌گذاری و بازار فروش آتی را روشن و شفاف می‌کند. 

مایکل کاسینسکی، استاد دانشگاه استنفورد، در مستند «آیا شما به رایانه‌ها اعتماد دارید؟» در مورد این الگوریتم‌ها اعلام کرد:

سیستم‌های کامپیوتری می‌توانند به‌صورت همزمان، داده‌های اطلاعاتی میلیون‌ها کاربر را مورد بررسی قرار دهند. همه‌ی اطلاعات اعم از لیست موسیقی‌هایی که خریداری می‌کنید تا کتاب‌های کهنه‌ای که برای فروش به آمازون پیشنهاد می‌دهید، توسط الگوریتم‌ها مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار می‌گیرند و همه‌چیز تبدیل به اطلاعاتی دقیق می‌شود. 

ما به نقطه‌ای رسیده‌ایم که شرکت‌ها، اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره‌ی ما و خواسته‌ها و نیازهایمان دارند. اکثر مردم تصور می‌کنند پخش آگهی‌های تبلیغات، تنها صرف هزینه‌ی بیشتر برای شرکت‌ها را به‌دنبال دارد؛ ولی در اصل اینطور نیست. اطلاعات و داده‌ها، ارزش زیادی دارند. 

داده های مغزی ما برای شرکت های بزرگ ارزش دارد

ممکن است شما حساب کاربری خود را در فیسبوک حذف کنید و به دلیل خطرناک بودن فضای فیسبوک چنین تصمیمی گرفته باشید. اطلاعاتی که از خودتان در شبکه‌های اجتماعی و فضای سایبر منتشر می‌کنید، می‌تواند ردپای دیجیتالی شما باشند که برای دولت‌ها و شرکت‌ها حائز اهمیت هستند.

در نهایت، رسانه‌های اجتماعی (‌و سایر پلتفرم‌ها)‌ به‌عنوان ابزاری برای کنترل اذهان توده‌های مردم به‌کار برده می‌شوند. با شبکه‌های اجتماعی، تنها مردم جهان به‌یکدیگر متصل نمی‌شوند، بلکه این اذهان و افکار آنها است که با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کند و قدرت‌های بزرگ می‌توانند از این قدرت ارتباطی برای کنترل افکار عمومی استفاده کنند. به‌همین دلیل با چالشی با نام بازی آزادی اراده روبرو می‌شویم. 

نتایج انتخابات ۲۰۱۶ غافلگیرکننده بود 

در انتخابات ریاست جمهوری امریکا در سال ۲۰۱۶، کمبریج آنالیتیکا به اطلاعات دقیق پروفایل میلیون‌ها کاربر دسترسی داشت. اعداد و ارقام خبر از دسترسی به حدود ۱۰۰ میلیون حساب کاربری می‌دهد. با کمک الگوریتم‌های پیچیده، امکان پیش‌بینی نتایج انتخابات وجود داشت؛ ابزاری در خدمت کنترل اذهان و افکار عمومی.

واسط مغز و کامپیوتر /BCI

از آنجایی که شرکت‌ها و دولت‌های بزرگ خوب می‌دانند که انسان‌ها ماشین‌هایی دارای احساس و عاطف هستند، در زمان مقتضی دکمه‌ی احساس را فشار می‌دهند و خروجی و محصول مورد نظر خود را از این وضعیت برداشت می‌کنند. در چنین شرایطی هیچ‌چیزی تصادفی نیست و همه‌چیز بدون آنکه خود ما متوجه باشیم، برنامه‌ریزی شده است. حتی نتایج برکسیت (Brexit) هم تصادفی نبود. 

مقاله‌های مرتبط:

آنها می‌توانند قبل از اینکه حتی خود ما آگاهی داشته باشیم، تصمیمات بعدی ما را پیش‌بینی کنند. برای انجام این کار نیازی به متصل کردن الکتروانسفالوگرام روی سر شما نیست. چطور به عمیق‌ترین احساسات شما در کمتر از چند ثانیه دسترسی پیدا می‌کنند؟

حقیقت موضوع به ما نشان داده می‌شود ولی از آنجایی که خیلی ساده‌دل هستیم، متوجه نمی‌شویم که این خودمان هستیم که داریم خودمان را گمراه می‌کنیم. مردم به موضوعات مهم اهمیت نمی‌دهند؛ برخی مواقع نیاز است مراقب باشند. هرجایی که مردم از خود غفلت نشان بدهند، دولت‌های بزرگ و شرکت‌ها، از این غفلت سواستفاده می‌کنند و نقشه‌ی دوم خود را به‌کار می‌گیرند. در نتیجه دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ حتی می‌توانند بحث‌های روز دنیا را تغییر جهت بدهند یا بحث جدیدی بین مردم ایجاد کنند. 

یکی از راه‌های فرار، کنار کشیدن از موضوع است

گاهی برخی از شرکت‌های پیشرو تخم‌ می‌پاشند و ما را در مسیری قرار می‌دهند تا داده‌های ما را بتوانند بفروشند و از آن سوءاستفاده کنند. استارتاپ‌های بسیاری به تبلیغات بلاک‌چین مشغول هستند و درتلاش هستند تا گزینه‌های مختلفی را برای کاربر ایجاد کنند. ولی این راهکاری معتبر نیست و بسیاری از کاربران از جمله جنیفر لین‌مورون از این موضوع اطلاع پیدا می‌کنند.

جنیفر لین‌مورون از هنرمندانی است که برای نمایش‌داد وضعیت داده‌های ما که مانند برده در دسترس قدرتمندان قرار داد، شرکتی به‌ نام خودش «Jennifer Lyn Morone»‌ ثبت کرد. مورون در ویدیویی اعلام کرد:

داده‌های من، منبعی در اختیار من است که می‌توانم از آن بهره‌برداری کنم. زندگی، تجربیات و کسب‌وکار من، هر‌ آنچه هستم را شکل می‌دهد. 

وی مجموعه‌ای از محصولات مختلف آماده کرد و محصولات خودش را در فرمت پکیج‌های متنوعی به‌فروش رساند. مورون معتقد است: 

کتاب قانون کاملی وجود دارد که سایرین از آن استفاده می‌کنند و با آن بازی می‌کنند، ولی ممکن است خودمان متوجه چنین کتابی نباشیم. من نمی‌گویم شرایط نباید بدین شکل باشد ولی معتقدم که این کار در حال انجام است.

با اینکه وی از این پروژه با لحنی نیش‌دار صحبت می‌کند، ولی به ما نشان می‌‌دهد که چگونه می‌توانیم تبدیل به دولتی سرمایه‌دار شویم که حتی خودمان هم از آن آگاهی نداریم، ولی مردم واقعا داستان‌پردازی‌های شرکت‌ها را باور می‌کنند. اغلب استدلال‌ها در حال تغییر است و مردم فقط واضح‌ترین پاسخ‌ها را ارائه می‌دهند: «خوب، اگر قصد استفاده از داده‌های من را دارید، باید برای آن پول پرداخت کنید».

این موضوعی است که فقط در صورتی که قوانین سفت و سختی وجود داشته باشد، معنی پیدا می‌کند و آنها این کار را انجام می‌دهند تا مردم متوجه شوند که فروش داده‌هایشان فقط نوعی تسکین درد است و درمان درد نیست. راهکار این نیست که در مقابل چند دلار، داده‌های شما فروخته شود. این موضوع خیلی از اصل قضیه فاصله دارد و از آنجایی که فروش داده‌ها باعث ایجاد داستان تکراری «فروش داده‌های شما مشکلی ایجاد نمی‌کند» می‌شود؛ می‌تواند ضربه‌زننده باشد.  

مجددا، می‌بینیم که چگونه آنها با ذهن ما بازی می‌کنند و این موضوع نشان می‌دهد که ما واقعا هیچ‌گونه آزادی اراده‌ای نداریم. ذره‌ذره، این تغییر به جامعه تحمیل می‌شود و اکثر مردم این موضوع را متوجه نمی‌شوند. داستان با عبارت ساده‌ای همچون «بسیار خوب، این رایگان است» شروع می‌شود و با جمله‌ی «می‌توانم به این روش به‌ظاهر بی‌اهمیت، کمی پول درآوردم» به پایان می‌رسد.

 فیسبوک و گوگل، تمایلی به خرید داده‌های ما ندارند. آنها به‌صورت رایگان اطلاعات کاربری میلیون‌ها کاربر را در اختیار دارند. این شرکت‌ها، مدل تجاری خود را به‌سادگی تغییر نمی‌دهند و برای دسترسی به اطلاعات ما پولی پرداخت نمی‌کنند، ولی از این اطلاعات پول درمی‌آورند. در سال ۲۰۱۷ میلادی، این شرکت‌ها دستی در تبلیغات ۱۳۵ میلیارد دلاری داشتند. عدد بسیاری بالایی است. 

با این وجود، گوگل و فیسبوک همانند سایر شرکت‌ها نیستند. تفاوت آنها با سایر شرکت‌ها این است که پذیرش دارند؛ ولی اگر گیوتن بالای سرشان باشد، رویکرد خود را تغییر می‌دهند. نشریه‌ی اکونومیست در یادداشتی نوشت: 

سال ۲۰۱۸ و رسوایی کمبریج آنالیتیکا را کسی فراموش نخواهد کرد. حفظ حریم خصوصی معنای خود را از دست داده است. از داده‌های شخصی کاربران برای راهبرد انتخابات آمریکا سوء استفاده شد. سال ۲۰۱۸ که قوانین حفظ حریم خصوصی در نهایت شروع به‌اجرایی شدن پیدا کردند، به این دو علت فراموش نخواهد شد. 

شاید تصور کنید مطالبی که مطرح می‌شود، بسیار بدبینانه هستند؛ اما اینطور نیست. برخی مواقع باید بدترین حالت‌ها را در نظر گرفت. برای حفظ حریم خصوصی گاهی باید جنگید و شاید سال ۲۰۱۸ یکی از آن سال‌هایی است که بیش از پیش نگرانی در مورد حفظ حریم خصوصی به‌چشم می‌خورد. سال ۲۰۰۷ بحران مالی، شبیه به حالت جنگی برای کشورها به‌وجود آورده بود؛ و امسال هم بحران مربوط به نقض حریم خصوصی، کمتر از حالت و وضعیت جنگی ندارد.

واسط مغز و کامپیوتر چه زمانی اعمال خواهد شد؟ 

تقریبا این روزها کسی در مورد واسط مغز و کامپیوتر صحبت نمی‌کند، ولی گروه‌های زیادی درحال بررسی و توسعه‌ی آن هستند. فیسبوک، یکی از شرکت‌هایی است که روی رابط مغز و کامپیوتر کار می‌کند و می‌توانیم به‌جرات بگوییم که شرکت‌های بزرگ دیگری در حوزه‌ی فناوری روی این مقوله کار می‌کنند. گوگل، آمازون ومایکروسافت، جزو شرکت‌هایی هستند که قطعا روی پروژه‌هایی در زمینه‌ی واسط مغز و کامپیوتر کار می‌کنند.

یکی از شرکت‌های مطرح در این زمینه، Neuralink زیرنظر ایلان ماسک، و Kernel زیر نظر بریان جانسون است. Baidu، غول بزرگ چینی، به‌سفارش دولت چین، روی تراشه‌های عصبی کار می‌کند که با سیگنال مغزی تحریک می‌شوند. دولت‌های چين و آمريکا و همچنین فلسطین اشغالی و روسيه و چندين کشور دیگر در چنین پروژه‌هایی سخت مشغول فعالیت هستند. اولین سوالی که به ذهن می‌آید این است: 

اگر قرار باشد آنچه در مغز ما می‌گذرد در اختیار سیستم‌های کامپیوتری قرار گیرد، با استانداردهای فعلی حریم خصوصی، چه بر سر ما خواهد آمد؟

تاریخ گواه این است که در طی سالیان متمادی، همواره پول و قدرت، دو مقوله‌ی اصلی و مهم شرکت‌ها و دولت‌ها بوده‌اند. باید پرسید: «اگر رابط مغز و کامپیوتر بتواند آنچه در مغز شما می‌گذرد در فضای ابری ذخیره‌سازی کند؛ چه کسی از این اطلاعات استفاده خواهد کرد؟ صرف‌نظر از موضوع مالکیت داده‌ها، چه کسی می‌تواند به این داده‌ها دسترسی داشته باشد و از آن‌ها استفاده کند؟»

BCI

موضوع اصلی  پشت تمام این صحبت‌ها، پول است. بریان جانسون، بنیانگذار کرنل، در مقاله‌ای خبری نوشت: «تصور کنید که یک رابط مغز و کامپیوتر دارید که می‌تواند تمام افکار شما را چه در ناخودآگاه و چه در خودآگاه بخواند. این اطلاعات در دسترس چه کسی قرار خواهد گرفت؟ چه کسی می‌تواند به این اطلاعات دسترسی داشته باشد؟ چه کسی می‌تواند برای دسترسی به این اطلاعات هزینه کند؟

ما در تلاش هستیم تا بتوانیم واسط بین مغز و کامپیوتر را در Kernel طراحی و تولید کنیم. شرکت‌های بزرگ دیگری هم در تلاش هستند به این فناوری دست پیدا کنند. طراحی و تولید واسط مغز و کامپیوتر یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که ذهن مرا به خود مشغول کرده است.

تصور کنید زندگی ما، گذشته‌مان، افکار و عقایدمان، آنچه تاکنون مطالعه‌ کرده‌ایم یا نوشته‌ایم، هر جایی که رفتیم، هر کاری که انجام داده‌ایم و همه‌ی جزئیات زندگی ما اعم از عادت‌ها، علایق، حتی دیدگاه‌های سیاسی و … در قالب داده‌های دیجیتالی قابل دسترس باشند. فیسبوک، گوگل و شرکت‌های بزرگ فناوری از این معدن اطلاعات بسیار بهره می‌برند و می‌توانند با کمک این داده‌ها و اطلاعات، دستاوردهای خوبی داشته باشند. اطلاعات و داده‌های مغزی ما می‌تواند برای بسیاری از شرکت‌ها حائز اهمیت باشد.

افکار شما، جزئی از حریم شخصی شما است. شما تنها کسی هستید که می‌توانید به اطلاعات و داده‌های مغزی‌تان دسترسی پیدا کنید. این داده‌های اطلاعاتی، در اصل تنها داده‌هایی هستند که شما به‌عنوان مالک آنها می‌توانید آن‌ را کنترل کنید. اما فناوری‌های نوین می‌تواند شرایطی را به‌وجود بیاورد که دیگران هم به افکار شما که مربوط به حوزه‌ی شخصی شما هستند، دسترسی پبدا کنند.

این موضوعات بسیار مهم و جدی هستند. اگر دقت کنید، می‌بینید که شرکت‌ها و دولت‌های بزرگ در حوزه‌ی چنین فناوری‌هایی سخت درتلاش هستند تا آن‌ها را به‌ سرانجام معلومی برسانند».

واقعیت این است که مقوله‌ی واسط بین مغز و کامپیوتر، می‌تواند در عین جذابیت، بسیار ترسناک باشد. کشورهای امریکا و چین در حوزه‌ی هوش مصنوعی سخت تلاش می‌کنند حرف‌های تاز‌ه‌ای برای گفتن داشته باشند. به‌نظر می‌رسد که چین در این مبارزه، پیروز میدان باشد.

دارپا روی پروژه‌های کنترل ذهن کار می‌کند

DARPA، نیز سخت درتلاش است تا درحوزه‌ی فناوری‌های نوین، روی پروژه‌های جدیدی کار کند.  در سال ۲۰۱۶ میلادی، پروژه‌‌ی دارپا موسوم به Neuro-FAST، طراحی برنامه‌ای برای استفاده از فناوری نانو به‌منظور کمک به سربازان در شرایط استرس شدید بود. این برنامه سعی داشت در زمان‌هایی که سربازان دچار استرس شدید می‌شدند، بتواند به بهبود عملکرد آن‌ها و کاهش استرس کمک کند.

برخی از سریا‌ل‌ها و فیلم‌هایی علمی- تخیلی، واقعا تخیلی نیستند و در پشت پرده‌ی آنها موضوعاتی مطرح می‌شود که خبر از پروژه‌های بزرگ می‌دهد.

برای راه‌اندازی BRAIN Initiative، مبلغ ۶ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری شد. هدف BRAIN Initiative، مشخص‌ کردن نحوه‌ی عملکرد مغز و فرآیند چگونگی یادگیری مغز بود. در BRAIN Initiative، روش‌هایی برای خواندن و نوشتن با کمک فعالیت‌های عصبی مورد بررسی قرار گرفت. یکی از اهداف آن، کمک به بیماران مبتلا به بیماری‌های التهاب عصبی بود و می‌توانست راهکارهای خوبی برای درمان این افراد پیشنهاد بدهد.

علاقه‌ی زیادی برای کشف فعالیت‌های مغز انسان و نحوه‌ی عملکرد مغز انسان وجود دارد. چندین دهه روی این موضوع کار شده است، اما هنوز هم جای کار دارد.

چقدر با هدف فاصله داریم؟ 

در سال ۲۰۱۷، پروفسور رافائل یوست و تیم تحقیقاتی‌اش، فعالیت هر نورون چتر دریایی را به نام هیدرا ثبت کردند. ممکن است به‌نظرتان برسد که مغز انسان بسیار پیچیده‌تر از آن است که با چنین تحقیقاتی بتوان در مورد آن به‌نتیجه رسید. بله مغز انسان بسیار پییچیده‌تر از هیدرا است؛ اما همین تحقیق، یک قدم بزرگ به‌سوی هدف در نظر گرفته می‌شود. وقتی شما بتوانید کدها‌ی مغزی را رمزگشایی کنید، کم‌کم به آنچه مورد هدف اصلی‌تان است نزدیک‌تر می‌شوید. رافائل در مقاله‌ای در مورد این تحقیق گفت: 

کاری که من و تیم تحقیقاتی به‌انجام رساندیم، به‌نوعی خواندن فکر هیدرا بود. ما توانستیم فعالیت هر نورون Hydra را بررسی کنیم و این معادل فکرخوانی هیدرا است.

آیا می‌توان افکار جدیدی به هیدرا انتقال داد؟ آیا می‌توانیم الگوهای فعالیت هیدرا را کشف کنیم و با تغییر الگوها، رفتار هیدرا را تحت کنترل بگیریم؟ در تلاش هستیم که به چنین موفقیت‌هایی دست پیدا کنیم. تصور کنید همین اتفاقات و همین موفقیت‌ها را در مورد مغز انسان به‌دست آوریم.

محققان و دانشمندان معتقد هستند که روزی چنین اتفاقی خواهد افتاد. با اینکه ممکن است سال‌ها طول بکشد، ولی روزی رخ خواهد داد. همان‌طور که انسان می‌خواست پایش به کره‌ی ماه برسد و در نهایت با پروژه‌ی آپولو، آمریکا توانست پیش از روسیه به ماه برسد. در واقع دولت آمریکا میلیاردها دلار هزینه کرد که ثابت کند می‌تواند پیش از روس‌ها به ماه برسد. (در گفتگوی جالب‌توجهی به نام «تاریخ رمزآلود سیلیکون‌ولی»، استیو بلنک به علت تلاش دولت آمریکا در پیشگام بودن ثبت پا روی مریخ اشاره می‌کند.)

تنها زمان در این میان مطرح است و زمان،‌ سریع‌تر از آنکه تصور می‌کنیم به پیش می‌رود. در واقع تاکنون نصف راه را رفته‌ایم: از جنبه‌های سخت‌افزار و نرم‌افزاری. از سوی دیگر، فناوری در اختیار انسان است. روش‌های متنوعی برای خواندن و آنالیز فعالیت مغزی وجود دارد. موضوع این نیست که به فناوری درستی رسیده‌ایم یا خیر. موضوع این است که چگونه یک رابط کاربرپسند ارائه شود.

یکی از بزرگترین کشف‌های قرن حاضر این است که همه چیز دارای الگوریتم است. ما محصول یک الگوریتم هستیم. درواقع، شرکت‌هایی که روی این موضوعات کار می‌کنند، درتلاش هستند کدهای مغزی انسان را کشف کنند. از نظر این افراد، یک کیلوگرم DNA می‌تواند تمام داده‌های جهان را در خود ذخیره کند.

BCI

آیا برای آمدن رابط‌های مغز و کامپیوتر آماده هستید؟ 

این روزها، صحبت‌های زیادی در مورد حفظ حریم خصوصی مطرح می‌شود. آیا ما برای آمدن رابط‌های مغز و کامپیوتر آمادگی لازم را داریم؟ اگر واسط بین مغز و کامپیوتر روزی به‌صورت جدی و رسمی در بازار فناروی به‌میدان بیاید، استانداردهای حریم خصوصی فعلی می‌تواند، از داده‌ها و اطلاعات فردی ما حفاظت کنند. آیا مسایل و مشکلات مربوط به حفظ حریم خصوصی بیشتر خواهد شد یا کمتر؟ چه خطراتی ممکن است ما و داده‌های مربوط به ما را تهدید کند؟ بدترین اتفاقی که ممکن است در این حوزه رخ دهد، چه خواهد بود؟ 

اولین موضوع مهم در این حوزه، این است که شرکت‌ها و دولت‌هایی که در این مقوله فعلیت دارند، نیت خوبی داشته باشند. اگر با نیت‌های پلید این حوزه را دنبال کنند، معلوم نیست چه سرانجامی درانتظار بشریت خواهد بود.

شرکت‌ها و دولت‌ها، در دهه‌های متمادی، سخت تلاش کرده‌اند تا بدانند مغز انسان چگونه کار می‌کند. تلاش‌های بسیاری برای مدیریت و کنترل افکار و مغز انسان انجام شده است. هر روز پروژه‌های پیچیده‌تری تعریف می‌شود و هدف‌های بزرگ‌تری تعریف می‌شود. آیا در این پروژه‌ها به حریم خصوصی توجهی می‌شود؟ آیا ممکن است درنهایت آینده‌ی نسل بشر به‌خطر بیفتد؟ 

اجسام از آنچه که در آینه می‌بینید به شما نزدیکتر هستند

به‌نظر می‌رسد گاهی ما فراموش می‌کنیم که فناوری‌های نوین با چه سرعتی پیش می‌روند. به رشد فناوری‌های مربوط به صنعت گوشی‌های هوشمند دقت کنید.  همه‌چیز بها سرعت در حال پیشروی است. بعید نیست فناوری‌های مرتبط با واسط بین مغز و کامپیوتر هم با همین سرعت به پیش برود.

قرار نیست حتما سرانجامی ناامیدکننده در انتظار ما باشد. اگر قبل از آنکه دیر شود، در این راستا کاری بکنیم، همه‌چیز بهتر و دقیق‌تر پیش خواهد رفت. همچون معماری هستیم که باید سنگ‌بنای اول را محکم بگذاریم.

موضوع نگران‌کننده، فناوری‌های نوین نیست، بلکه موضوع مهم آن است که انسان‌ها از فناوری چگونه و در چه جهتی استفاده می‌کنند. آیا از قدرت فناوری سواستفاده می‌کنند، یا آن را در خدمت بشریت مورد استفاده قرار می‌دهند؟



Source link

با این چند روش دعوا در محیط کارتان را کنترل کنید


دعوا در محیط کار می تواند تبعاتی بسیار منفی برای وجهه شما داشته باشد اما شاید بتوان این موضوع را با چند روش تا حدودی کنترل کرد:

_با افرادی که عادت به متلک پراکنی یا توهین دارند دهن به دهن نگذارید

_از دخالت در دعوای دیگران پرهیز کنید یا صرفا در نقش تسهیلگر دعوا ظاهر شوید

_اگر فردی که به شما توهین می کند هم رده شماست به مقام بالاتر خود اطلاع دهید

_اگر فرد توهین کننده از شما رده پایین تر است به او تذکر دهید

_اگر فردی که شما را ازار می دهد از شما رده بالاتر است به مقام بالاتر یا خود او گفته و سعی کنید مشکل را حل کنید

_اگر دو نفر اختلافی دارند و از شما نظر می خواهند سعی کنید بیش از حد طرف یک نفر را نگیرید و تیشه به ریشه اختلاف ها نزنید

_سعی کنید با گروه همفکران خود معاشرت کنید و در محل کار با افرادی که همفکر شما نیستند درگیر نشوید

_همیشه به این فکر کنید که در صورت انجام دعوا چه عواقب سنگینی در انتظار شماست

_اگر دعوا کرده اید سعی کنید به سرعت آشتی کنید. کهنه شدن دعواها در محل کار یکی از آفات بزرگ کاری محسوب می شود

_سعی نکنید پس از دعوا یارکشی کنید. درواقع گروه بندی پس از دعوا یکی از بدترین رفتارها در محل کار است

 



Source link

روش IBM برای کنترل خاصیت مغناطیسی اتم مس و کاهش اندازه چیپ‌های حافظه


پژوهشگران IBM به تازگی روشی را ابداع کرده اند که امکان کنترل خاصیت مغناطیسی یک اتم مس (به صورت مجزا) را فراهم کرده است. به گفته متخصصان، تکنیک جدید راه را برای ذخیره و پردازش اطلاعات در هسته اتم ها هموار خواهد کرد.

نسل بعدی حافظه های مغناطیسی به ۱۰۰ هزار اتم برای ذخیره ۱ بیت داده نیاز دارد

کریستوفر لوتز و کی یانگ از مرکز پژوهشی Almaden کمپانی IBM، با استفاده از رزونانس مغناطیسی هسته ای توانستند رفتار مغناطیسی اتم مس را تحت کنترل بگیرند که این کار هسته اتم مس را به یک ابزار ذخیره و پردازش داده چهار حالته تبدیل خواهد کرد. در مقام مقایسه، نسل بعدی حافظه های مغناطیسی ملقب به MRAM یا حافظه تصادفی مغناطیسی، به ۱۰۰ هزار اتم برای ذخیره ۱ بیت داده دو حالته (باینری) نیاز خواهد داشت.

اتم مس





لازم به اشاره است که لوتز و یانگ برای توسعه متد خود، از میکروسکوپ STM (تصویر اصلی مطلب) که جایزه نوبل را برای IBM به ارمغان آورد استفاده کرده اند که امکان مشاهده و جا به جایی اتم ها را به صورت جداگانه فراهم می کند.

یکی از دلایل استفاده از فلز مس در روش IBM، رسانایی فوق العاده آن است. اما نکته جالب تر، عدم وجود علائم مغناطیسی (آهنربایی) در مس است؛ یعنی در شرایط عادی نمی بینیم یک تکه مس به آهنربا بچسبد.

اما زمانی که فرآیند را به ابعاد اتمی می بریم، هر اتم واحد و مجزای مس (که اطراف آن اتم مس دیگری وجود نداشته باشد) امکان بروز خاصیت آهنربایی را دارد که این امر، به سایر اتم های موجود در اطراف آن بستگی خواهد داشت. پژوهشگران IBM نیز برای تقویت خاصیت مغناطیسی اتم مس، آن را روی سطحی از جنس اکسید منیزیم قرار دادند.

گفتنی است برای بهره برداری از خاصیت آهنربایی اتم مس، باید جهت گیری قطب های آن تحت کنترل قرار گیرد که بدین منظور، IBM از الکترون های اتم مس به عنوان پیام رسان استفاده کرده که می توانند با دریافت دستورات از طریق رزونانس مغناطیسی هسته ای، جهت دلخواه را به قطب های هسته بدهند و نتایج را هم گزارش نمایند.



Source link

سامسونگ در حال توسعه فناوری کنترل تلویزیون با امواج مغزی است


بشر همواره در آرزوی کنترل محیط اطراف خود با قدرت ذهن بوده که نمود آن را می توان در داستان های علمی-تخیلی بسیاری مشاهده کرد. هرچند چنین چیزی (حداقل هنوز) ممکن نیست، اما فناوری خوانش امواج مغزی چند سالی است که به بلوغ مناسبی رسیده و در امور مختلف از آن بهره برداری می شود.

در یکی از تازه ترین موارد، سامسونگ غول لوازم الکترونیکی کره، ایده استفاده از امواج مغزی برای کنترل تلویزیون را مطرح کرده تا افرادی که از محدودیت های حرکتی رنج می برند (مانند فلج چهار اندام) نیز بتوانند به راحتی از تماشای جعبه جادویی لذت ببرند.

پروژه شرکت کره ای تحت عنوان «Pontis» هم اکنون در فاز ابتدایی قرار داشته و واحد عملیاتی سوئیس سامسونگ در همکاری با مؤسسه پلی تکنیک فدرال لوزان (EPFL) در حال تکمیل تکنولوژی و توسعه نرم افزار مربوطه است.





در توسعه فناوری جدید از یادگیری ماشینی استفاده خواهد شد

به گفته ریکاردو چاواریاگا یکی از دانشمندان ارشد EPFL که در پروژه پونتیس با سامسونگ همکاری می کند، گام نخست برای توسعه کنترل تلویزیون بر مبنای امواج مغزی، جمع آوری نمونه از رفتار مغز کاربران در زمان تماشای تلویزیون و انتخاب برنامه مورد نظرشان است. ترکیب این داده ها و اسکن مغز، به توسعه مدلی می انجامد که سپس با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشینی، امکان انتخاب کانال از طریق امواج مغزی را فراهم خواهد کرد.

امواج مغزی

برای جمع آوری داده های مورد نیاز، کاربر هدستی متشکل از ۶۴ سنسور را روی سر گذاشته و رو به روی او یک دنبال کننده حرکات چشم قرار می گیرد. هدست مذکور سپس به کامپیوتری وصل می شود که با تلویزیون ارتباط داشته و می تواند امواج مغزی را تحلیل کند.

البته نسخه کنونی تکنولوژی سامسونگ فعلاً با حرکات چشم کار کرده و پیش نمونه نهایی با پشتیبانی از امواج مغزی قرار است در سه ماهه اول سال ۲۰۱۹ رونمایی شده و در بیمارستان های سوئیس مورد آزمایش قرار گیرد.

گفتنی است کمپانی سامسونگ ابتدا قصد داشت فناوری کنترل توسط امواج مغزی را برای تلفن های هوشمند توسعه دهد اما به دلیل پیچیدگی های موجود و همچنین کاربرد کمتر آن برای معلولان، تصمیم به توسعه آن برای تلویزیون ها گرفت.



Source link

تغییرات جدید در مارکت‌پِلیس دیجی‌کالا: توسعه ابزارهای نظارتی برای کنترل قیمت‌ها


دیجی‌کالا با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی، گزارشی از تغییرات و ابزارهای نظارتی جدید در پلتفرم مارکت‌پِلیس ارائه داده است. به گفته روابط عمومی این فروشگاه، برخی از این ابزارها که هم‌اکنون اجرایی شده‌اند با تکنیک‌های داده‌کاوی توسعه پیدا کرده‌اند.

این بیانیه با ارائه آمارهایی جدید اشاره می‌کند که در حال حاضر ۱۵ هزار فروشنده، ۷۰۰ هزار کالای خود را در دیجی‌کالا به شکل مستقیم ارائه می‌کنند: «کنترل و نظارت بر این تعداد کالا در دسته‌های محصولی مختلف و متنوع در شرایط پرتلاطم قیمتی با ابزارهای کنترل دستی و تنها استفاده از نیروی انسانی، به شدت دشوار و پیچیده است. از این روی طراحی این ابزارهای هوشمند آغاز شده است تا خطاها در کنترل و نظارت به حداقل ممکن کاهش یابد.»

دیجی‌کالا برای جلوگیری از مشکلاتی که پیشتر مشاهده شده بود، کالاها را به سه دسته تقسیم کرده است که به این شرح هستند:





۱. کالاهایی که روی آن‌ها قیمت مصرف‌کننده درج شده است: تا کنون ۲۰ هزار نوع از این کالاها شناسایی شده‌ (این آمار روزانه در حال افزایش است) و امکان ثبت قیمت‌ بیشتر از قیمت درج شده روی محصول برای هیچ فروشنده‌ای ممکن نیست. این کالاها در وب‌سایت دیجی‌کالا با ذکر عبارت «قیمت مصرف‌کننده» از بقیه متمایز شده‌اند. مواد غذایی و محصولات تند مصرف نمونه‌ای از این گروه کالایی است.

۲. کالاهایی که قیمت روی آن‌ها درج نشده است اما لیست قیمت قطعی و به‌روز از طرف واردکنندگان رسمی، تولیدکنندگان یا اتحادیه‌های مربوطه برای آن‌ها وجود دارد. برای این گروه از کالاها نیز، قیمت‌های موجود در لیست به عنوان حداکثر قیمت مجاز در نظر گرفته شده است و هیچ فروشنده‌ای در پنل خود مجاز نیست که قیمتی بیشتر از آن برای این گروه از کالاها تعیین کند. محصولات برخی از برندهای معتبر لوازم خانگی در این دسته قرار می گیرند. برای گسترش این لیست‌ها به کمک اتحادیه‌ها و سایر نهادهای نظارتی نیازمندیم.

۳. دسته‌ی سوم کالاهایی هستند که نه قیمتی بر آن‌ها درج شده است و نه لیست قیمت قطعی برای آن‌ها وجود دارد. با بهره گیری از تکنیک‌های تشخیص تغییرات قیمتی نامتعارف (Price Anomaly Detection) و قوانین طراحی شده، از افزایش ناگهانی و غیرمنطقی قیمت‌ها توسط فروشندگان برای این گروه از کالاها جلوگیری خواهد شد. این روش در مراحل ابتدایی کار خود قرار دارد و به مرور زمان دقت آن افزایش و خطاها کاهش می‌یابد.

دیجی‌کالا خبر می‌دهد که با استفاده از امکانات داخلی، در کنار ظرفیت علمی و فنی کشور در تلاش برای توسعه ابزارهای نظارتی جدیدی جهت کنترل قیمت‌های مارکت‌پلیس است: «تجربه‌ی با اطمینان خرید برای کاربران، حتی در شرایط پرچالش اقتصادی، اصل تخطی‌ناپذیر دیجی‌کالاست و بدین منظور مجموعه‌‌ای از ‌ اقدامات برای همین شرایط طراحی شده که همزمان با اجرایی شدن آن‌ها اطلاع‌رسانی خواهند شد.»

این فروشگاه اینترنتی بیانیه خود را با یک فراخوان به پایان می‌رساند؛ فراخوانی که از دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و استارت‌آپ‌ها دعوت می‌کند تا پیشنهادهای جدید و نوآورانه خود را برای توسعه بیشتر ابزارها و فرآیندهای کنترلی با دیجی‌کالا به اشتراک بگذارند.



Source link

. #معجزه های #چای_سبز : ۱) #سلامت_قلب ۲) #بهداشت_دهان ۳) #معجزه_لاغری ۴) #کن…


.
#معجزه های #چای_سبز :

۱) #سلامت_قلب

۲) #بهداشت_دهان

۳) #معجزه_لاغری

۴) #کنترل_دیابت

۵) #کنترل #چربی_خون

۶) #ضد_افسردگی

۷) #ضد_سرطان

#نوشیدن #روزانه ۳ الی ۶ #فنجان #ضروری است.
.
┏━✨♨️✨━┓
🆔 #follow ➣ @Dr.Varzeshi
┗━✨♨️✨━┛
.
#مجله_پزشک_ورزشی #مجله_ورزشی #مجله_پزشکی #پزشک_ورزشی #بدنسازی_بانوان #رژیم_غذایی #بدنسازی #فیتنس #تغذیه #پرورش_اندام #ایروبیک
.
┏━✨♨️✨━┓
🆔 #follow ➣ @Dr.Varzeshi
┗━✨♨️✨━┛



Source

. رفتاری رو می بینیم و فورا تعبیرش می کنیم بعد از تعبیر رفتار، حالا واکنش نشون …


.
رفتاری رو می بینیم و فورا تعبیرش می کنیم
بعد از تعبیر رفتار، حالا واکنش نشون می دهیم
عصبانیت، ناراحتی ها درست از همین نقطه شروع میشه .
همه عناصر به تنهایی خطرناک نیستند. اما اگر چند عنصر با هم ترکیب بشوند می توانند به سمی خطرناک تبدیل شوند. درست مثل افکار منفی ،حسد، تنفر، بدبینی، اگر افراد افکار منفی شان راکنترل نکنند می تواند کشنده و مهلک باشد
احساسات مان را مدبریت کنیم .ریشه خیلی از دعواها و کشمکش ها از همین خشم وعصبانیت شروع میشه
#کنترل#احساسات #مدیریت#هیجانات#افکار #منفی #ترکیب #کشنده #مهلک #عناصر #ریشه#
#خطرناک #تعبیر #تفسیر #نقطه #شروع #
#انسان ۲۰#عصبانیت#دعوا#تنفر#خشم#

@ensane_2020 ادرس تلگرام ما



Source

کنترل استرس و مهار اضطراب چگونه ممکن است


اکثر ما تصور اشتباهی از استرس داریم و آن را چیز مضری می‌دانیم و همیشه سعی می‌کنیم که از آن فرار کنیم یا آن را سرکوب کنیم؛ اما واقعیت می‌تواند متفاوت باشد.

نتایج تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که استرس به‌ آن اندازه‌ای هم که فکر می‌کنیم پدیده‌ی بدی نیست و حتی می‌تواند مفید باشد. اضطراب مدت‌هاست یکی از ترسناک‌ترین دشمنان در کانون عاطفی ما بوده است. بسیاری از ما از تجربه کردن استرس می‌ترسیم، احساس درماندگی می‌کنیم و احساس می‌کنیم که در دام آن گرفتار شده‌ایم و اجازه می‌دهیم که قدرت استرس ما را در شرایطی جدید، پرتنش و چالش‌برانگیر قرار دهد. اما آیا تا به حال با خود فکر کرده‌اید که شاید تمام تصورات ما از استرس اشتباه بوده است؟

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که استرس در واقع راهی برای ارتقای خودمان است. طیف وسیعی از علوم جدید عصب‌شناسی و برخی ایده‌های فلسفه‌ی باستان برگرفته از نظریات چارلز داروین، دانشمند علوم اجتماعی و روانشناسی، به این اصل اشاره دارند.

اضطراب شدید می‌تواند ناتوان‌کننده باشد؛ اما برای بسیاری از افراد که آن را به‌صورت کنترل‌شده تجربه می‌کنند، در صورتی که آن را با آغوش باز بپذیرند و اصلاح کنند، کمک کننده خواهد بود.

به عنوان مثال زمانی که استرس شما را از درخواست برای کاری جدید باز‌می‌دارد؛ در حالی که فکر می‌کنید این حس ناراحتی، ناشی از استرس است، به خود بگویید که حس آن لحظه‌تان در واقع شکلی از بروز هیجان است.

مقاله‌های مرتبط:

استرس با بخش ابتدایی یا به‌اصطلاح primitive مغز ما مرتبط است. اضطرابی که اغلب افراد تجربه می‌کنند در واقع ساختاری دوبعدی دارد؛ بدین معنی که اضطراب آن‌ها، هم بی‌فایده و هم مخرب است. اغلب استراتژی‌های مقابله‌ای روانشناختی این دیدگاه را در نظر می‌گیرند و تلاش می‌کنند آن را ریشه‌کن کنند یا حداقل آن را آرام کنند؛ ولی ما آموخته‌ایم که از آن بترسیم.

به تعبیری جالب، ما در حلقه‌ای از بازخورد استرس قرار داریم. از آن می‌ترسیم و در پاسخ سعی می‌کنیم از آن فرار کنیم یا آن را سرکوب کنیم و به همین دلیل استرس معمولا برای ما مشکل‌زا است. ما اضطراب را مانند مانعی در مقابل خود احساس می‌کنیم؛ چون به این شکل با آن رفتار میکنیم.

نتایج یک مطالعه‌ی گسترده که در سال ۲۰۱۲ در دانشگاه ویسکانسین انجام شد، نشان می‌دهد تفکرات فرد درباره‌ی استرس، احساس‌ وی را درمورد آن تغییر می‌دهد. صرف از نظر از این‌که چه میزان از آن را تجربه می‌کنید، هر چه کمتر معتقد به مضر بودن استرس باشید، استرس برای شما کمتر مضر خواهد بود. آلیا کروم، پژوهشگر دانشگاه استفورد این‌گونه بیان می‌کند که ذهن ما تنها ناظری منفعل نیست که بتواند صرفا واقعیت‌ها را درک کند؛ بلکه ذهن ما توانایی تغییر واقعیت‌ها را هم دارد. به‌عبارت دیگر واقعیتی که ما فردا تجربه خواهیم کرد، محصول تفکر امروز ما است.

سه راه تغییر نگرش به استرس:

۱. استرس یک علامت است

استرس مانند گریه کودک عمل می‌کند و شما باید تلاش کنید تا دلیل آن را متوجه شوید

شما مجبور نیستید که تجربه‌ی استرس را برای استفاده‌ی مؤثر از آن دوست داشته باشید. استرس به‌گونه‌ای طراحی شده تا احساس ناخوشایندی به فرد بدهد و توجه او را به کاری که باید انجام بدهد جلب کند. درواقع این سازوکار بسیار شبیه به گریه‌ی یک کودک است. مانند زمانی که یک کودک درحال گریه کردن است و شما سعی می‌کنید مشکل او را متوجه شوید تا بتوانید آن را حل کنید، استرس نیز سعی دارد چیزی به شما بگوید و شما باید تلاش کنید تا آن را متوجه شوید. زمانی که مشکل مشخص شد و شروع به اجرای راه‌حل کردید، می‌بینید که استرس از بین خواهد رفت.

تابلو/sign

۲. نامگذاری احساسات برای هدایت تجربه

استرس خود را نامگذاری کنید. این کار به شما اجازه می‌دهد تا به جای آن که در برابر ناراحتی ناشی از استرس، از خود واکنش نشان دهید، بتوانید پیام آن را پردازش کنید. این کار باعث کاهش فشار و تنظیم مقررات عاطفی بهتر، حل مسئله و برنامه‌ریزی می‌شود.

چگونگی نامگذاری اضطراب‌تان به‌طور ۱۰۰ درصد در اختیار شما است. پس از آن می‌توانید استرس را به‌عنوان یک منبع به نفع خود استفاده کنید.

نتایج یک مطالعه در دانشگاه ایلینوی روی ویژگی‌های شخصیتی و حجم مغز اثبات می‌کند که نگرش مثبت می‌تواند توانایی مغز را در مدیریت ناراحتی‌ها افزایش دهد. زمانی که نوع کارکرد استرس برای خودتان را متوجه شوید، به‌مرور می‌توانید از استرس برای ایجاد فرصت‌های بیش‌تر استفاده کنید.

فرمان ماشین/steering wheel

۳. هدف گذاری برای استفاده از استرس

در حالی که استرس زیاد می‌تواند مضر باشد؛ نبود آن نیز می‌تواند مضر باشد. مقدار متوسطی از استرس می‌تواند عملکرد شما را بهینه کرده و ارتقا دهد؛ حتی اگر انرژی‌های دیگر مانع عملکرد بهینه‌ی فرد شوند. اگر متوجه شوید که استرس قصد دارد چه چیزی را به شما بفهماند، دیگر نیازی نیست که مانند یک دشمن با آن رفتار کنید. برای مثال استرس درمورد پایان مهلت انجام یک کار می‌تواند انرژی و تمرکز شما را برای انجام به موقع آن به‌خصوص در زمان خستگی و حواس‌پرتی افزایش دهد و این موضوع در زندگی شلوغ و پر سروصدای امروزی امری حیاتی است.

استرس شدید مضر، ولی میزان متوسطی از آن مفید است

بر اساس یک مطالعه‌ی آلمانی که سال گذشته منتشر شد، درک ذاتی اضطراب و درک احساسات می‌تواند به رشدتان کمک کند. تصمیم به مدیریت استرس یکی از مؤثرترین کارهایی است که می‌توانید انجام دهید تا محدودیت ناشی از استرس را کاهش دهید. در حالی که ترس از استرس می‌تواند آن را افزایش دهد، پذیرفتن آن می‌تواند آن را به نقطه‌ای برساند که برای ما مفید باشد.

همه ما می‌توانیم کم و بیش از آنچه این پژوهش و رویکرد جدید ارائه می‌دهد استفده کنیم: امید. امید از باور ما به این‌که می‌توانیم ذهن‌مان را کنترل کنیم به‌وجود می‌آید. ما می‌توانیم به جای این‌که خود را در احاطه‌ی استرس بدانیم، با آن همکاری کنیم. نه‌تنها می‌توانیم تفکر خود را در مورد استرس تغییر دهیم؛ بلکه می‌توانیم تجربه‌ی خود را از استرس نیز تغییر دهیم. تغییر ذهنیت شما، نامگذاری شما بر احساسات‌تان و رفتار شما چیزهایی هستند که تعامل با اضطراب‌تان و توانایی برای آرام کردن آن را تعیین می‌کنند.



Source link

پتنت جدید اپل از ردیابی چشم برای کنترل رایانه بدون نیاز به تماس مستقیم خبر می‌دهد


ردیابی چشم یکی از ویژگی‌هاییست که مدتی می‌شود به کامپیوتر‌های خانگی آمده. اما به نظر می‌رسد که اپل هم این تکنولوژی را زیر نظر دارد. یک پتنت که تحت عنوان «تشخیص زل زدن در محیط سه بعدی» منتشر شده، دارای اشاراتی است که به نظر می‌رسد روزی بتوان بدون استفاده از ماوس و تنها با نگاه کردن به نمایشگر از کامپیوتر استفاده کرد.

این پتنت در شهریور ماه سال گذشته نوشته شده و نشان دهنده‌ی ادغامی از چگونگی رابط کاربری برای دریافت نگاشت‌های سه بعدی از حداقل یک عضو بدن کاربر و سپس انتقال تصویر داده شده به کامپیوتر است.

در بخش‌هایی دیگر از این پتنت به توضیح چگونگی کار سنسور‌ها در تشخیص مسیر نگاه چشم‌ها هم توضیحاتی داده شده است.

این پتنت البته اندکی پا را فراتر از این نیز می‌گذارد و توضیح می‌دهد که این سیستم حتی می‌تواند حرکت دیگر اعضای بدن انسان را هم تشخیص دهد.

این موضوع بدین معنیست که کاربر با اشاره به نمایشگر می‌تواند آیکون‌ها یا المان‌های دیگر مد نظر خود را انتخاب کند و به اجرای اپلیکیشن‌های مختلف در کامپیوتر بپردازد.

به نظر می‌رسد اپل بخواهد با این تکنولوژی، خود را از سنسور‌های تولید شده‌ی کنونی جدا کند و راه و روش خاص خود را پیش بگیرد. در بخشی از این مقاله نیز این موضوع تایید می‌شود.

هر سیستم عامل مک با این ویژگی‌ها ممکن است جذاب و هیجان انگیز باشد. آخرین دستگاه‌های اپل از لحاظ داخلی دچار تغییرات زیادی شده‌اند و از لحاظ ظاهری کمتر دچار تغییرات انقلابی شده‌اند.

مثل همیشه لازم به ذکر است که پتنت‌ها به هیچ عنوان خبر از آینده‌ای قطغی نمی‌دهند، اما ممکن است بد نباشد با نگاهی به این پتنت کامپیوتر‌های اپل در آینده را تصور کنیم.



Source link